tag:blogger.com,1999:blog-33777630215277427452011-11-08T15:45:23.491+05:30సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.comBlogger591100tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-44244150658263837512011-08-14T12:48:00.003+05:302011-08-14T13:00:15.682+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: justify;">నేను భూమ్మీద పడ్డాక చాలాయేళ్ళు దీక్షగా సాగించిన కార్యం ఏదైనా ఉందా అంటే చెంపకింద చెయ్యేసుకుని రెప్పవాల్చకుండా తదేకంగా ఆలోచిస్తూ ఉండడం. అలా చేస్తూ ఉంటే చూసేవాళ్ళంతా వీడో అరిస్టాటిల్ అన్నట్టు ఫీలవుతున్నప్పుడు మాంచికిక్ ఉండేది. అలా ఆలోచించగా చించగా ఓరోజు ఓగొప్ప ఆలోచన వచ్చింది. ఆఆలోచన ఏమిటయ్యా అంటే దయచేసి హృద్రోగులు ఇకమీదట చదవొద్దు ప్లీజ్) <span style="font-size: large;"><b><span style="font-size: small;">రోజూ నిద్రలేవడంతోనే అమ్మానాన్నల పాదాలకు దణ్ణం పెట్టాలి</span></b>.</span> అసలు దీనికి మూలం ఏమిటంటే మాఅమ్మని కథచెప్పమ్మా అన్నప్పుడల్లా శ్రావణకుమారుడికథ మొదలుబెట్టి కావడిలో కూర్చునేసేది. 'ఈఆలోచన ఎలా వచ్చిందిరా!' అని నన్నునేను ప్రశ్నించుకుంటే ఛాతీ విశాలమైంది. రోమాలు నిక్కపొడుచుకున్నాయి. పాతగోరింటాకులో శొభన్‌బాబులాగా, కొత్త ఛత్రపతిలో ప్రభాస్‌లాగా ఫీలయ్యాను. ఓరెండుమూడు నిమషాలైనాక సిగ్గు ముంచుకొచ్చేసింది. అలా అలా నెమ్మదిగా హాల్లోకి వెళ్తే అమ్మ కూరలు తరుగుతూ ఉంది. 'వామ్మో! ఇప్పుడు చెబితే పాపం ఎమోషన్లో చెయ్యి తెగ్గోసుకుంటుంది.' అనుకుని బయటే కూర్చున్నా. కాసేపటికి బాగాధైర్యం తెచ్చుకుని ఊపిరి గాట్టిగా పీల్చి వదిలి, బాబా రామ్‌దేవ్ తెలీకపోయినా ఆయన భంగిమలు ఓరెండుమూడు వేసేసి నెమ్మదిగా అమ్మదగ్గరికి వెళ్ళాను.</div><div style="text-align: justify;">"ఏరా! ఏమైంది" అని అడిగింది.</div><div style="text-align: justify;">"అమ్మా! రేపట్నుంచి ఓపని చేస్తానుమా." అన్నాను.</div><div style="text-align: justify;">"?" అంది. (అనుకోవాలి)</div><div style="text-align: justify;">"రేపట్నుంచి నిద్రలేవడంతోనే నీకూ, ఒకవేళ నాన్న ఉంటే నాన్నకి కాళ్ళకి దండంపెడతానమ్మా."</div><div style="text-align: justify;">"!!!!????" (ఆఎక్స్‌ప్రెషన్ని పూర్తిగా వ్యక్తీకరించే సింబల్స్ కీబోర్డులో లేవు.)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ఏదో ఆక్షణం అలా అనేశానేగానీ సాయంత్రానికి వాటితాలుకు జ్ఞాపకాలన్నీ మెదడు అడ్రస్‌తెలీని ఏదోచోట దాచిపెట్టేసింది. తర్వాతరోజు తెల్లవారింది. మనం మొద్దునిద్రనుంచి దిగడంతోనే అక్కడికి పరిగెత్తుకెళ్ళే అలవాటు. ఆతొందర్లో రెండుమూడురోజులు లేచిన గంటకో గంటన్నరకో గుర్తొచ్చేది. తెగఫీలవుతూ "అమ్మా! మర్చిపోయానే. రేపణ్ణుంచి. సరేనా." అనేసి గోడమీద 'దణ్ణం రేపు‌' అని రాసిపెట్టుకున్నా.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">అలా వారమయ్యాక "అమ్మా! నాకు గుర్తుండడం లేదు. నువ్వే గుర్తుచెయ్యవా." అనడిగా. మనమీద ఎక్స్‌పెక్టేషన్స్ ఆలెవల్లో ఉన్నాయో ఏమో? పాపం "నువ్వు నిద్రలేచే సరికే ఎదురుగా నిలబడి నాకు దణ్ణంపెట్టరా ప్లీజ్ అని నీయెదురుగా నిలబడాలా?" అని కోపంగా అడిగేసరికే నీకు దణ్ణం పెట్టడం కష్టంగానీ నాకు అన్నం పెట్టు అన్నా.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">పాండురంగ మహాత్మ్యం క్లయిమాక్స్‌లో&nbsp; "అమ్మా! అని పిలిచినా ఆలకించవేవమ్మా?" విన్నప్పుడల్లా పడీపడీ నవ్వుకునే జ్ఞాపకం ఇది.</div><div style="text-align: center;">*****</div><div style="text-align: justify;">అందరూ రాఖీ... రాఖీ... అంటూ తెగగొడవ చేసేస్తున్నప్పుడల్లా నాకు ఓ విషయం విపరీతంగా నవ్వు తెప్పిస్తుంది. అవి నేను నిక్కర్లకి పాంట్లకి మద్యన ఒకసంధికాలంలో ఊగిసలాడుతున్నరోజులు. అప్పుడే రాఖీ అన్నదొకటి ఉంటుందని దాన్ని అన్నలకు కడతారని తెలిసింది. సరే మరి 'అన్న' డెసిగ్నేషన్ మనకూడా ఉంది కాబట్టి మనంకూడా కట్టించుకోవచ్చు అనుకుని ఆముచ్చట చెల్లితో చెప్పాను. "సరేరా కడతాను. కానీ దానికి నువ్వునాకు డబ్బులు ఇవ్వాలి అంట. ఈఆటలో ఆరూల్ కూడా ఉందంట." అని చెప్పింది. భాషా సినిమాలో రజనీ ఓపెద్దకుర్చీలో కూర్చుని చేతిమీదముద్దులు పెట్టించుకున్నట్టు నేను రాఖీలు కట్టించుకున్నట్టు కలలు కంటున్న నాకు ( అదెంత పీడకలో ఆవయసులో తెలియలేదు.) ఈసంగతి తెలియడంతోనే నిక్కర్లకి ఉన్న చిల్లుజేబులు గుర్తొచ్చాయి. <b>మై డాడ్ ఈజ్ ఎన్ ఏటీఎం</b> అనుకుంటూ నాన్న దగ్గరికి వెళ్ళాను. వెంటనే ఇచ్చేశాడు.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">చెల్లెలు పెద్దభూచక్రం సైజుది కొనుక్కొస్తుంది అనుకుంటే మేకగడ్డం షేపులో ఉన్నది తీసుకొచ్చింది. 'చెల్లెళ్ళన్నాక రకరకాలుగా ఉంటారు.మనమేసర్దుకుపోవాలి. సర్లే ఈసారికి ఇలాకానిద్దాం.' అనుకుని ఎదురుగా నిలబడ్డా. ఏవిటొ ఈజీవితానికి ఎప్పుడూ అలవాటులేని సిగ్గొకటి మొహంమీద తాండవిస్తుంది. ఒకభంగిమలో నిలబడి మెలికలు తిరిగిపోతున్నా. బహుశా శునకానందం అంటే ఇదేనేమో. చెయ్యిముందుకి చాచి కట్టమన్నాను. అది సీరియస్గా కడుతుంది. రెండు మూడు నిముషాలైనా అది కుస్తీపడుతుంది తప్ప కట్టడం పూర్తికావట్లేదు. నాకు కొద్దిగా విసుగొచ్చింది. అది ఇంకా ఆలశ్యం చేస్తోంది. ఎప్పుడెప్పుడు కడుతుందా వీధిలోకెళ్ళి ప్రదర్శన మొదలెడదామా అన్న ఆరాటం క్షణక్షణం పెరిగిపోతోంది. ఇంకోపక్క చెయ్యి గుంజుతోంది. "అబ్బా! త్వరగా కానివ్వవే." అంటున్నాను. ఇంతలో ఏదోజరిగింది. దానిచూపు కడుతున్న రాఖీనుంచి ఎక్కడికో మళ్ళింది. పిచ్చ ఇరిటెషన్&nbsp; రేగి ఒక్కటిపీకాను. నాకు తెలిసి భూమ్మీద రాఖీకడుతున్న చెల్లెల్ని కొట్టిన యెదవ నాడాషుగాడిని నేనే అనుకుంటా. అది కెవ్వుమంది. ఓపదినిముషాలు గింజుకోవడం, వాదులాడుకోవడం, కొట్టుకోవడం వగైరాలన్నీ అయిపోయాక మానాన్న దగ్గరికి పిలిచి ఒక్కటి పీకాడు. దెబ్బకి టూత్స్ బ్రేక్స్. "రాఖీకి డబ్బులు నాజేబులోంచే, తిరిగి నువ్విచ్చే మామూలూ నాదగ్గర్నుంచే. పోనీ ఇంతాచేసి ఏమైనా ఆనందమా అంటే మీమొహాలకి అదీలేదు. అంతదానికి నాకెందుకురా డబ్బులు బొక్క. నాకు ఇంకో కింగ్ పాకెట్ వస్తుందికదా." అనేసి ఇక మీదట రాఖీకి బడ్జెట్ ఉందదని చెప్పేశాడు.&nbsp; అయినా తర్వాత ఒకట్రెండు సార్లు అదికట్టడమూ ఐదునిముషాల్లోనే పుటుక్కున తెగిపోవడమూ జరిగిపోయేవి.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">నిన్న చెల్లిఫోన్ చేసి ఓపదిహేనునిమషాలు అలాఅలా నెమరేసుకుని పడీపడీ నవ్వుకున్నాం. కొట్టినా కొట్టించుకున్నా మాఇద్దరి మద్యనే. ఏమంటార్?</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-4424415065826383751?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-86487841711611267872011-02-24T00:56:00.000+05:302011-02-24T00:56:04.035+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">పుట్టాక పాతికేళ్ళు వచ్చేదాకా నిన్నుచూడలేదు. మొదటిసారి నిన్ను చూసినప్పుడు కలిగిన ఉద్వేగం దాదాపూ ప్రతిఒక్కరి జీవితంలో కలిగేదే. లోకం తెలిశాక ప్రతి ఒక్కరికీ ఎదురయ్యే నిరీక్షణే. కాకపోతే ఎదురొచ్చాక ఎవరికి వాళ్ళకి అదొక ప్రత్యేకమైన క్షణం. అది ఫలానా అని చెప్పగలిగే స్థితిలో కొద్దిమంది ఉంటారు. కానీ వాళ్ళు ఎంత విడమరచినా పదోవంతుకూడా ఉండదు.<br /><br />నాజీవితానికొక గౌరవం, నామీద నాకు నమ్మకం వచ్చిందంటే అది నువ్వు నాపక్క నిలబడ్డాకనే. నిన్ను అలా అరచేతిలోకి తీసుకుని ఎప్పటికీ ఉంచేసుకొవాలని నేను పడే తపన నీకుకూడా తెలుసు. నువ్వు ముద్దుగా బొద్దుగా రెండుచేతులా సరిపోయేంతగా ఉంటే చూడాలని కలలుగనే నాకు ఎప్పుడూ నిరాశే. డైటింగులు, జీరోసైజులంటూ బక్కచిక్కిన నిన్నుచూస్తే నీమీదకన్నా నామీద జాలేస్తూ ఉంటుంది. సరే అలాగైనా నిన్ను ఏలుకుందాం, కలకాలం దాచుకుందా అనుకుంటే నువ్వేమో వేళ్ళసందుల్లోంచి జారిపోతావు.<br /><br />తాతకి, నాన్నకి, మావలకి కూడా ఆవయసులో ఎదురైన అనుభవమే ఇది. అప్పుడప్పుడూ వాళ్ళజ్ఞాపకాలను తడిమిచూసుకుంటుంటే వినేవాడిని. నాకు అర్థమయ్యేంత వయసు రాలేదని అనుకునేవాళ్ళు. అదినిజమేననుకో. కాకపోతే నువ్వు జీవితానికి చాలా ముఖ్యమైన దానివని మాత్రం అర్థమయ్యింది. అప్పట్లో నీగురించి ఎన్నోఫాంటసీలు ... రంగురంగుల్లో ఈస్ట్‌మన్ కలర్లో, టెక్నికలర్లో, డిజిటల్ ఎఫక్ట్స్‌తో అబ్బబ్బా... ఆరంగులే వేరు. కానీ మొదటిసారి నువ్వు నాదగ్గరకి వచ్చిన క్షణం అర్థం అయ్యింది నువ్వు నేను ఊహించుకున్న దానికన్నా భిన్నమైన దానివని. కొన్ని ఎంతోగొప్పగా, మరికొన్ని అసహనం కలిగించేవిగా, ఇంకొన్ని చిత్రవిచిత్రంగా... నీమీదనేకాదు ఈప్రపంచం మీద నాకున్న కొన్ని అభిప్రాయాల్ని క్షణాల్లో తుడిచేసి నన్ను మార్చేసిన ఘనత నీదే.<br /><br />ఇంతకముందు విన్నదానికి, ఊహించుకున్నదానికి భిన్నంగా ఎదురొచ్చి నిల్చున్న నిన్ను చూస్తే ఒక్కసారి నన్నునేను అద్దంలో చూసుకున్నట్టు అనిపించింది. పెద్దోళ్ళు వయసులో ఉన్నప్పుడు మొదటిసారి చూసేటప్పుడు ఎదురెదురుగా చూస్కునే వాళ్ళంట. వాళ్ళపెద్దవాళ్లకీ చూపించి సంబరపడే వాళ్ళంట. రోజులు మారిపోయాయి. లోకం మారిపోతుంది. బంధాలూ మారుతాయి. అంతే. మనం వద్దన్నా..ఒప్పుకోకున్నా మనమూ మారతాం. కాకపోతే మారామన్నది తెలుసుకునేదానికి సమయం పడుతుంది. మన విషయంలోనూ అదేజరిగింది. నిన్ను ఎదురుగా చూడలేక, అరచేతుల్లోకి తీసుకుని ముద్దాడలేక తెరమీద ఉన్న నిన్ను తడుముకుని మురిసిపోయినప్పుడు తెలిసొచ్చింది జీవితం ఎంతయాంత్రికమైపోయిందో.<br /><br />ఎప్పుడూ ఒంటరిగానే వచ్చేదానివి అప్పుడప్పుడూ చెలికత్తెలని, తోబుట్టువుల్ని వెంటబెట్టుకొస్తావు. అదేవిటొ నీమీద ఉన్న మమకారంవల్లనో, వాళ్ళతో ఉన్న బంధుత్వం వల్లనో నాకు ఇరుకైనట్టుగా గానీ ఇబ్బందిగాగానీ అనిపించదు. కానీ వాళ్ళు నన్నొదిలి వెళ్ళేటప్పుడు కూడా బాధకలగడం ఒకింత నవ్వొచ్చే విషయం.<br /><br /><br />నాకున్న ఒకేఒక్క కోరిక నువ్వు నాదగ్గరే కలకాలం ఉండిపోవాలి. కానీ నువ్వేమో నాచేతుల్లో కరిగిపోతావు, వేళ్ళసందుల్లోంచి జారిపోతావు, నామీద అలిగి వెళ్ళిపోతావు. వెళ్ళొద్దని నీచెయ్యిపట్టుకుని బ్రతిమాలితే "నిన్ను ఉద్ధరించడానికే...నిన్ను సుఖపెట్టడానికే..నిన్ను సంతోషపెట్టడానికే..." అంటూన్న నిన్నుచూస్తే నాలోని స్వార్థం వెయ్యిపడగలతో బుసకొడుతుంది. నువ్వు ఎక్కడికీ వెళ్ళకుండానే నాకు అన్నీ జరిగిపోవాలని శతవిధాలా ప్రయత్నించినా ఒకవెర్రినవ్వు నవ్వేసి నీపని నువ్వు చేసుకుంటానంటావు. వెళ్ళిపోయావని తెలిశాక కలిగేబాధ అనుభవించేవాడికొక్కడికే తెలుసు. "ఎక్కడికెళూతుందిరా? మళ్ళీ వస్తాదిలే" అని మనసుకు నచ్చజెప్పటం,నామాట విని తల ఊపెయ్యటం నాకూ మనసుకూ అలవాటైపోయింది. అలా రోజుల తరబడి, వారాల తరబడి ఎదురుచూస్తే వరదబాధితులకోసం హెలికాప్టర్ వచ్చినట్టు ఒక్కసారి చెయ్యూపి వెళ్ళిపోతావు. ఇనప్పెట్టెలో బంధించి నాదగ్గరే ఉంచుకోవాలని నాకున్నా నిన్ను విశాలప్రపంచంలోకి షికారు చెయ్యించాలనుకునే సూచీల బలం ముందు చేతగాని వాణ్ణవుతాను. ఆక్షణం నువ్వు చూసేచూపుకి తలదించుకుని నిలబడటం కన్నా ఏమీచెయ్యలేను.<br /><br />నెలల్లోకెల్లా ఉత్తమమైన నెల ఫిబ్రవరి. దీనికి ఇరవైఎనిమిదింపావు రోజులే ఉంటాయి. మిగతా నెలకంటె జీతండబ్బులు రెండురోజులు ముందేపడిపోతుంది. మరో ఐదురోజుల్లో మనఒళ్ళో వాలిపోయే నెచ్చెలి ఇచ్చే వెచ్చటికౌగిలికోసం ఎదురుచూస్తూ మరో నాలుగు ఒంటరిరాత్రులు సాగదీయాలి. ఈసారైనా ఎక్కడికీ పోనీకుండా కట్టిపడేద్దామంటే ఆదయపుపన్ను వాళ్ళు సేవింగ్స్ అడుగుతున్నారు. దాచిపెట్టుకోవడం సేవింగ్ కాదుట! వీళ్ళకి అర్థమయ్యేలా చెప్పేదెలా? బేతాళుడు మళ్ళీ ఎక్కేస్తాడు.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-8648784171161126787?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-18990463105406901992010-12-06T20:27:00.000+05:302010-12-06T20:27:45.264+05:30<span id="internal-source-marker_0.12714147963813305" style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">సాయంసమయం సంధ్యారాగం పాడుతోంది. మొహాన ఎరుపద్దుకున్న సూరీడు జారిపోతూ పెట్టిన ముద్దుకి వీడ్కోలు చెబుతున్న ఆకాశం బుగ్గలు ఎరుపెక్కి కెంజాయ అలుముకుంటూ ఉంది. వడివడిగా పడుతున్న అడుగులు విరహాన్ని తట్టుకోలేని గుండెకి సర్దిచెప్పుకుంటోంది. పొన్నచెట్టుకింద ఎదురుచూస్తూ నిల్చున్న నువ్వు రెప్పవాల్చిన క్షణంలో కనిపించి అంతలో మాయమైపోతున్నావు. నిన్నందుకోవాలన్న తపనలో ఉఛ్వాసనిశ్వాసాలకు తేడాలేకుండా చాతీ ఎగిసిపడుతోంది. ఎంతదూరం నీకోసం పరిగెత్తానో వెనక్కితిరిగి చూసుకునేందుకు కూడా మనస్కరించడంలేదు. </span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఎక్కడ ఉన్నావో కూడా తెలీని నీకోసం ఎదుటే ఉన్నట్టు ఊహించుకుని తపనపడిపోతున్న మనస్సుకి ఎలాచెప్తే అర్థంచేసుకుంటుందో తెలియక సతమతమయ్యే క్షణంలో నాబాధ ఎవరికి అర్థమయ్యేను? నీకుతప్ప. అసలా బాధలో ఉండే ఆనందం ఎంత తృప్తినిస్తుందో ఎవరికి తెలిసేను? నాకుతప్ప. ఆకలయికలో కలిగే పరవశపు అనుభూతులెవరు పొందేరు?మనం తప్ప. ఆదృశ్యాన్ని కళ్లముందు సాక్షాత్కరింపజేసుకున్న తక్షణం లాగివదిలినబాణంలా ఒక్కసారిగా ఒళ్ళువిరుచుకుని ముందుగు వందరెట్లవేగంతో, వెయ్యిరెట్ల విశ్వాసంతో నీవైపుసాగే నాకు బలమెక్కడిది? నమ్మకమెక్కడిది? అని అడుగుతున్న లోకానికి నువ్వున్న దిక్కువైపు చూపినప్పుడు వాటిగొంతుమూగబోయిన క్షణం నేను ఈప్రపంచాన్ని గెలిచేరోజు ఎంతోదూరంలో ఉండబోదన్న వాస్తవం అర్థమైంది.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఒక్కక్షణం..నాకళ్లను నేనేనమ్మలేని ఒక్కక్షణం. గుండెబరువు దిగిపోయింది. ఇంతకాలం మనసుతో వేళాకోళం చేస్తున్న మస్తిష్కం ఓటమినొప్పుకుంది. వెళ్తూవెళ్తూ చివరిగా కొండలతో పరాచికాలాడుతున్న సూర్యుడు మనవైపే కళ్లప్పగించి చూస్తున్నాడు. ఒకవైపు నువ్వు. మరోవైపు ఇంతకాలం నీరూపాన్ని ఊహించుకుంటూ ఊసులాడుకున్న సంధ్య. మద్యన నేను. ఇన్నేళ్ళుగా నేపంచుకున్న మాటలన్నీ నీతో పూసగుచ్చినట్టు చెప్పిన తనకి కళ్ళతోనే కృతజ్ఞతలు చెప్పుకున్నా. ఒక్కక్షణం నాలో పొంగిన ఆవేశాన్ని అణూచుకోలేక నీపైకి ఉరికిన ఉరుకులో 'నాది‌' అన్న అహమే తప్ప మరేంలేదన్నది మనకు మాత్రమే తెలిసిన సత్యం. అలా బిగుసుకున్న మనిద్దరి మద్యనా ఊపిరాడని సంధ్య ఇకనావల్ల కాదంటూ విదిలించుకుని సిగ్గుతో మొహాన్నిదాచుకుంటూ చీకటిలోకి వెళ్ళిపోయింది.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">నీతో చెప్పుకోవాలనుకున్న ఎన్నోసంగతులు గుర్తుకురాక, గుర్తొచ్చినవాటిని చెప్పడానికి భాషచాలక మూగవాడినైన క్షణంలో వినిపించిన నీగుండెచప్పుడు నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసేసింది. కళ్లను గుండెపై ఆన్చినప్పుడు నీకనురెప్పలు పదులసంఖ్యలో దింపిన మన్మధబాణాలు నన్ను అచేతనుణ్ణి చేశాయి. మన్మధుడి అమ్ములపొదిలో ఐదుబాణాలైతే నీదగ్గర అంతకన్నా పదునైనఆయుధాలు ఎక్కడినుంచి వచ్చాయి? రతీదేవి ఇచ్చిందా? లేక నువ్వే రతీదేవివా? అంతమెత్తటి చురకత్తులకి నాగుండెని కోసేంత పదునుందని ఊహించలేకపోయాను. ఆక్షణంలో హృదయంపైన నీకళ్ళు పులిమిన కాటుకమరక పుట్టుమచ్చలా ఎప్పటికీ నిలిచిపోవాలని కోరుకున్న క్షణంలో అనిపించింది "నీకళ్ళలో కాటుకనైపోతే?" అవును. అంతకన్నా ఆనందమేముంది? నాకంతకన్నా హోదా ఏముంది? నీకోసం నేనుచెయ్యగలిగింది అంతకన్నా ఏముంది? </span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">అరచేతుల్తో నీముఖాన్ని పట్టుకుని నెమ్మదిగా పైకెత్తుతున్నాను. నీకళ్ళు కనిపించిన క్షణంలో కాటుకనైపోదామని తపిస్తున్నాను. అలా నీకళ్ళు చూసిన క్షణంలో ఈసృష్టిలోనే అత్యంత అపురూపమైన దృశ్యాన్ని చూశాను. నీకంటి చివర సన్నగా మెరుస్తూ, గురుత్వబలాన్ని ధిక్కరిస్తూ, ఉబికివస్తున్న ఉద్వేగాన్ని ఆపుకుంటూ, నేను నీతోడున్నానన్న దర్పాన్ని ప్రదర్శిస్తూ ఒక్కనీటిచుక్క. ఆల్చిప్పలో ముత్యాలుగా మారామని మురిసిపోతున్న కోట్లకొద్దీ నీటిచుక్కలకి ఆక్షణంలో అవికోల్పోయిన రాచపదవి ఎంతగొప్పదో అర్థమైంది. నేనిప్పుడూ కోహినూర్ అన్నభావాన్ని ప్రదర్శిస్తున్న ఆరాచబిందువును నెమ్మదిగా తీసుకుని నాకళ్ళలో వేసుకున్నా. అలానీకళ్లలోకే చూసుకుంటూ ఉండగా పెదవులు ముడిపడ్డక్షణంలో, నాఉచ్వాసానికి నీనిశ్వాసం నీఉచ్వాసానికి నానిశ్వాసం తోడైనిలిచి ఇద్దరిశ్వాస ఒకటైనప్పుడు కల్గినతృప్తి అమ్మపాలు తాగినప్పుడు అనుభవించానేమో?</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">కాటుకమరక. నీటిచుక్క. ఈజన్మకి లభించిన అపురూప బహుమతులని తనివితీరా ఆస్వాదిస్తూ తన్మయత్వంలో మూసినకళ్లను ఎప్పుడు తెరిచానో తెలీదు. చుట్టూ చీకటి. నీతోగడిపిన క్షణాలన్నీ నీకళ్లను చూసేందుకే సరిపోయింది. అంతలో మాయమైపోయావు. మరునాడు నీవదనాన్ని, శరీరాన్ని వర్ణించమని అడిగితే తనుకూడా కళ్లను తప్పమరేమీ చూడలేదని సంధ్యచెప్పింది. దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా అరుద్దామన్నా ఒంట్లో ఆవహిమ్చిన నిస్సత్తువ ఆప్రయత్నాన్ని విరమింపజేసింది</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఎక్కడున్నావో? నాదగ్గరికి ఎప్పుడొస్తావో? తెలీని నీతో చెప్పాలనుకున్న మాటలు సంధ్యతో పంచుకుంటూన్నా</span>.<br /><blockquote><blockquote><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">నాకు దూరంగా ఎన్నాళ్ళుంటావు? మనిద్దరం కలిసి నడవాల్సిన దూరాలు, జవాబు చెప్పాల్సిన ప్రశ్నలు, ఎదిరించాల్సిన పరిమితులు, చేదించాల్సిన లక్ష్యాలు మనకోసం ఎదురుచూస్తున్నాయి. నువ్వు నాపక్కనుండు. ప్రపంచమంతా ఇన్నేళ్ళనుంచి నమ్ముతూ వస్తున్న సిద్ధాంతాల్ని అభూతకల్పనలని. కాలాన్ని స్థంబింపజేచే శక్తి మనిషికుందని నిరూపిస్తా. శిశరాన్ని వసంతంగా మార్చడమెలానో చేసిచూపిస్తా. మనసు మస్తిష్కానికన్నా బలమైనదని ప్రకటిస్తా. నమ్మకానికి మించిన బలం, ఎదురుచూపులకు మించిన ఆనందం లేదని ప్రపంచానికి చాటిచెపుతా. ఇంకా ఎందుకీ దాగుడుమూతలు. వచ్చి నాఅరచేతుల్లో నీముఖాన్ని దాచేసుకో. నీకంటికాటుకను గుండెలపై దిద్దేసుకో.</span></blockquote></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-1899046310540690199?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-9302916675254355012010-11-16T00:32:00.002+05:302010-11-16T18:05:15.410+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><span style="font-size: small;"><span id="internal-source-marker_0.00024018427853211843" style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">వినాయక చవితిరోజు సాయంత్రం తర్వాత పండగ ఏవిటా అని డౌటొచ్చి కేలెండర్ చూస్తే దసరా అని కనిపించింది. దాన్ని చూడ్డంతోనే గుర్తొచ్చిన మరొకపండగ మనసులో ఉత్సాహాన్ని నింపింది. చూస్తుండగానే రోజులలా దొర్లుకుంటూ దుర్గాష్టమి వాకిటనిలబడ్డాయి. </span><span id="internal-source-marker_0.00024018427853211843" style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">మూడురోజులు టౌన్షిప్లో కాళీపూజ, &nbsp;రామలీల, మేళాలతో గడిచిపోయింది. ఇక ఏకాదశిరోజునుంచి కౌంట్‌డౌన్ మొదలెట్టి 4,3,2,1 అనుకుంటూ పున్నమికి చేరుకున్నా.</span></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><span id="internal-source-marker_0.00024018427853211843" style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> సంవత్సరంలో వచ్చే డజను పున్నముల్లో ఇదినాకు ప్రత్యేకం. విజయదశమి తర్వాతవచ్చే పున్నమిరోజు రాత్రి మాశివాలయంలో శరత్‌చంద్రికోత్సవం జరుగుతుంది. పదిహేనేళ్ళక్రితం ఉస్తాద్ బిస్మిల్లాఖాన్ షెహనాయ్‌తో మొదలయిన ఈకార్యక్రమానికి అప్పట్లో పేరేమి పెట్టలేదట. అలా మూడేళ్ళు గడిచాక నిర్వహణాబృందానికి </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: bold; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">శక్తి సంగీతకళా పరిషత్</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> అన్నపేరు, జరిగేఉత్సవానికి &nbsp;</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: bold; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">శరత్‌చంద్రికోత్సవం</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> అన్నపేరు నిర్ణయించారు. అప్పట్నుంచి క్రమంతప్పకుండా ప్రతియేడూ నిర్వహిస్తున్నారు. ఏటేటా అభిమానులు పెరుగుతున్నారు.<a href="http://swarnmukhi.blogspot.com/2009/10/blog-post.html">గతేడాది ఎలాజరిగిందో రాశాను</a>. అప్పటిలానే ఈసారీ మూడువారాల వరకు రాయడానికి కుదర్లేదు. అప్పట్లానే ఈసారీ ఓఅరగంట ఆలశ్యంగా వెళ్ళాను. ఆరాత్రిలాగానే ఈసారీ అదే ఆనందం, అనుభూతి సొంతం చేసుకున్నాను.</span></span><br /><span style="font-size: small;"><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఇక ఈసారి కార్యక్రమాల విషయాల్లోకి వెళ్తే-</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ప్రముఖ సంతూర్ విద్వాంసుడు పండిట్ శివకుమార్ శర్మవంటి పెద్దతలకాయల డేట్లు కుదరకపోవటంతో నిర్వాహకుడు సత్యనారాయణ పాండేగారు ఇప్పుడిప్పుడే వెలుగులోకి వస్తున్న కళాకారులని తీసుకొచ్చారు.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">&nbsp;</span></span><br /><span style="font-size: small;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">గౌహతీవాసుడయిన విద్యుత్‌మిశ్రా వయోలిన్, డిల్లీవాసి సుధీర్‌పాండే తబలా జుగల్బందీతో కార్యక్రమం మొదలయ్యింది. దాదాపు గంటన్నర సాగిన ఈకార్యక్రమంలో చివరి పదినిముషాలు మాత్రమే చూడగలిగాను.</span><br /><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">హిందుస్తానీగాయని కల్పనా ఝుకార్కర్- సంతోష్‌మిశ్రా (సారంగి), పుండలీక భగవత్ (తబలా) మరియు భయ్యన్‌జీ (హార్మోనియం) బృందంతో భాగేశ్వరీరాగంలో కచ్చేరీని మొదలుపెట్టింది. తరువాత కళావతిరాగంలో కృష్ణున్ని స్మరిస్తూ సాగినకీర్తన ఓపదిహేను నిమషాలు సాగింది. (గమనిక: పాడేముందు ఆవిడ రాగాలపేర్లు, సంగతులు వగైరా చెప్పింది కాబట్టే నేనురాయగల్గుతున్నా. అంతకు మించి మనకు సీన్ లేదు.) ఈకీర్తన చివరికి వచ్చేసరికే మనసు జరుగుతున్న కచ్చేరితో శృతికలిపింది.అప్పటిదాకా ఉన్న చిన్నచిన్న అలజడులు దూరమయ్యాయి.&nbsp;</span></span><br /><span style="font-size: small;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఆతర్వాత తుమరీ అనే ప్రక్రియలో 'కొమలియా మన్‌కర్ పుకార్‌'అనే కీర్తన పాడింది. సంగీతానికన్నా సాహిత్యానికి పెద్దపీట వెయ్యటం ఈప్రక్రియకున్న ప్రత్యేక లక్షణం. ఆతర్వాత ఝూలా అనేపద్దతిలో ఇంకోకీర్తనపాడేటప్పుడు మనసు ఉరకలేసింది. బాలాజీపంచరత్నాల్లో 'ఎంతమాత్రమున..' కీర్తన విన్నప్పుడు కలిగే ఒకఊపు అప్పుడు కలిగింది. అయ్యాక దాదాపు పదినిముషాలు చప్పట్లేచప్పట్లు. చివరగా నిర్గుణి భజన్ 'బోలా మన్‌ జానే అమర్ మేరే కాయా' ఆలపించింది.</span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://3.gvt0.com/vi/wvLnDC9CnfM/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/wvLnDC9CnfM&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/wvLnDC9CnfM&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><span style="font-size: small;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">చివరగా ఆరాత్రికే హైలెట్‌గా నిలిచిపోయిన భాగం కథక్ నృత్యప్రదర్శన. సంగీతకచేరీలకు వెళ్ళిన అనుభవమైతే ఉందికానీ కూచిపూడిగానీ భరతనాట్యం ఎప్పుడూ చూడలేదు. శాంభవీశుక్లా అనే అమ్మాయి దాదాపు రెండున్నరగంటలపాటు అలసట లేకుండా చేసిన నాట్యం అద్భుతం. వాళ్లమ్మ కవితాశుక్లా కూడా కథక్ నృత్యకారిణట. గురువు ఫతేసింగ్‌ గంగానీ, అమ్మ కవితాశుక్లా, &nbsp;ధర్మనాథ్ మిశ్రా మరియు సంతోష్‌మిశ్రాలు తాళం అందించారు. &nbsp;శంకర్ అతిప్రచండకర్.. అంటూ నటరాజుని స్తుతిస్తూ మొదలుపెట్టింది.&nbsp;</span></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">తరువాత విద్యనేర్పిన ముగ్గురు గురువులను స్మరిస్తూ తీన్‌తాళ్ చేసినప్పుడు గోగ్రహణం జరిగినప్పుడు అర్జునుడు నమస్కారబాణాలు వదలడం గుర్తొచ్చింది. ఆతర్వాత ఉఠాన్ ప్రదర్శించింది. &nbsp;సృష్టిలోని పంచభూత తత్వాలను నాట్యంలోని వివిధఅంశాలతో పోలుస్తూ చేసిన అంశం సూపర్...హైలైట్.&nbsp;</span></span><br /><span style="font-size: small;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">పండిట్ కిషన్‌మహరాజ్ &nbsp;గణేష, దుర్గా, శివులపై రచించిన శ్లోకాలకు నృత్యరూపకం చాలానచ్చింది. తర్వాత తనుస్వయంగా రూపొందించుకున్న ఒకతాళపద్దతిని ప్రదర్శించింది. "శ్యామ్‌రాధాసంగ్ .." అంటూ రాధాకృష్ణుల సరససల్లాపాలు ఓపదినిముషాలు చక్కిలిగింతలు పెట్టాయి. ఆగీతంమాత్రం 'చందనచర్చిత..' థీంలో ఉంది.</span></span><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;">శాంభవీ ప్రదర్శన చూసిన ప్రతిఒక్కరికీ ఆమెకు నాట్యంపట్ల ఉన్న గౌరవం, అంకితభావం ముప్పిరిగొల్పాయి. భవిష్యత్తులో గొప్పనర్తకి అవుతుందని దాదాపూ ప్రతిఒక్కరూ అనుకున్నారు. ఏదో పెర్ఫార్మెన్స్ ఇచ్చాను అన్నట్టుగా కాకుండా కథక్‌లోని చిన్నచిన్నసంగతులు, భంగిమలు, తాళగతులు కొద్దికొద్దిగా వివరిస్తూ సాగిన ప్రదర్శన నిజంగా అద్భుతం. ఇకపై నేనుచూసే నాట్యప్రదర్శనల్లోనూ దీన్ని బెంచ్‌మార్క్‌లాగా పోల్చుకుని నిర్ణయానికొస్తానేమో!</span><br /><span style="font-size: small;"><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఉత్తరాదికచేరీలకు గతంలో ఒకసాంప్రదాయం ఉండేదట. ప్రతికచేరీ చివర్లో భైరవిరాగంలో ముగుస్తుంది. ఆచివరి ప్రదర్శనలో ఆరోజు వచ్చిన కళాకారులంతా పాల్గొనాలి. భైరవిరాగంలో ఉంటుంది అన్నవిషయంతప్ప మరేసమాచారం ఉండదు. అక్కడికక్కడే ఏకీర్తనపాడాలి అన్నది నిర్ణయించుకుని అంతాకలిసి బృందంగా ఆలపిస్తూ, వాద్యబృందం వాయిస్తూఉంటే నాట్యం చెయ్యాలి. రానురాను చివరిదాకా ఉండే అలవాటు కళాకారుల్లో మాయమవటం, ఏదైనా ఇవ్వండి నేనుసిద్ధం అనిచెప్పగల్గే ఆత్మవిశ్వాసం లోపించటంతో నెమ్మదిగా కనుమరుగైపోయింది.ఈవిషయాన్ని ప్రస్తావిస్తూ పాండేగారు ఈరోజు ఆసాంప్రదాయాన్ని తిరిగి బతికించాలని కోరటమూ, అందుకు అందరూ అంగీకరించటం క్షణాల్లో జరిగిపోయింది.</span></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://1.gvt0.com/vi/nOPlLkahNFU/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/nOPlLkahNFU&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/nOPlLkahNFU&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></span></div><span style="font-size: small;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">చివరగా తులసీదాసు విరచితం "భజమను భజమను రామచరణ సుఖదాయి.."అనే భజనగీతాన్ని సమిష్టిగా ప్రదర్శించాక, జైపూర్ పద్దతిలో నూటొక్క చక్కర్లుకొట్టడంతోఉత్సవం ముగిసింది.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఏదో నేనివనన్నీ విశ్లేషిస్తాననికాదు. అంతమంచి కార్యక్రమం ఒకటి జరిగినప్పుడు, చూసొచ్చి నలుగురితో పంచుకోవడంలో ఆనందాన్ని అనుభవిద్దామని అంతే.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-930291667525435501?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-58571912653018939272010-11-13T20:53:00.000+05:302010-11-13T20:53:35.445+05:30అమ్మలారా! అయ్యలారా! భూమికవతల ఉన్న క్రౌంచద్వీపవాసులారా!<br />మీద్వీపంలో(ద్వీపకల్పంలో) మాశాసనసభలో గవర్నరుసందేశానికి ధన్యవాదాలు తెలిపినట్లు బంధుమిత్రులకి ధన్యవాదాలు తెలిపే జాతర మాగొప్పగా జరగతాదంట. ఆపక్కరోజునే కాళసుక్రోరం వస్తాదంట. ఆరోజు నాబోటి ఉత్తమజాతి మానవులకి వాయనాలు గట్రా ఏర్పాటుచేస్తే చానాపుణ్యమని మొన్నమద్దెన స్కాందపురాణం చదవతాఉంటే తెలిసింది. ఈవాయనాన్ని బ్రహ్మచారులకి, అందులోనూ బ్రహ్మచారిబ్లాగర్లకి, మళ్లీవాళ్లలో ఏనదిపేరునో బ్లాగుకి పెట్టుకున్నవారికి వాయనాలిస్తే ఎఫెక్టు ఇన్‌స్టెంటంట. ఇంతపెద్దరహస్యాన్ని ఓపెన్చేసేస్తే అంతా నాకువాయనాలిచ్చి స్వర్గానికి గ్రీన్‌కార్డ్ తీసుకుంటారని ఈకత వినాయకచవితికతలో, సత్తెనారాయణసామివ్రతంకతలో చెప్పలేదంట.<br /><br />కాబట్టి మీకంతా చెప్పొచ్చేదేందంటే-<br />మీరంతా పిల్లాజెల్లాతో కలిసి రాత్రంతా జాగారంచేసి, తెల్లవారుఝామున వైకుంఠఏకాదశిరోజు ద్వారదర్శనం భక్తుల్లాగా వాల్‌మార్ట్ వాకిట్లో నిలబడి హరినామస్మరణగావిస్తూ, వీలైతే తలుపుతీయనన్న జయవిజయుల్ని ఉరిమిచూసి (ఈపని మనలేడీస్‌కి అప్పగించండి.) చేతికిచిక్కిందంతా జవురుకొచ్చేయండి.<br /><br />ఆతర్వాత మీమీబుట్టల్ని నావాకిట్లోపెడితే పుణ్యం ట్రక్కుల్లో లభిస్తాది. అంతేకాదు లచ్చిందేవి మీసాలరీ అకౌంట్లని, డీమాట్లని ప్రయారిటీ ఆర్డర్లో ముందుకునెడుతుంది. గ్రహాలు అనుకూలించిన క్షణంలో వరదగోదారిలా పోటెత్తిస్తాది. సరస్పద్దేవి మీబ్లాగుల్లో కామెంట్లు విచ్చలవిడిగా కురిపిస్తాది. భలేమంచి చౌకబేరము..ఇది సమయము మించిన దొరకదు ఎన్నారై బ్లాగర్లార...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-5857191265301893927?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-65059554826297573512010-10-21T00:03:00.002+05:302010-10-21T00:03:27.584+05:30<span id="internal-source-marker_0.11357368480415198" style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">కొద్దిరోజుల క్రితం సింహాసనం చిత్రాన్ని చూడడం, చూసిన తన్మయత్వంలో చిందులెయ్యటం జరిగింది. అప్పట్లో బజ్‌లో రన్నింగ్ కామెంట్రీ పెట్టాను. దాన్నికాపీపేస్ట్ కొట్టి టపాచేశా. అదీ కిందమేటరు &nbsp; </span><br /><br /><span id="internal-source-marker_0.11357368480415198" style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">701MB, 11 Seeds, 12 Peers</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">1D5H, Avge 6.8kbps</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">'సింహాసనం' చిత్రరాజం దిగుమతి అయ్యింది.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">రాత్రికి సెకండ్‌షో "ఝుం ఝుం ఝుం ఝుం తననా ఝుం"Edit</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">3 people liked this -</span><a href="http://www.google.com/profiles/ramarajubhaskar#buzz"><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> </span><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Bhaskar Ramaraju</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">,</span><a href="http://www.google.com/profiles/tchandrasekhar1956#buzz"><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> </span><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Chandrasekhar Thimmavajjala</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> and </span><a href="http://www.google.com/profiles/105658139383721716810#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Ravi Theja</span></a><br /><a href="http://www.google.com/profiles/ramarajubhaskar#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Bhaskar Ramaraju</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - :): ఆకాశంలో ఒకతార.....Aug 13DeleteUndo deleteReport spamNot spam</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: bold; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">విక్రమసింహుడు</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> (కృష్ణ): కుట్ర. కుటిలసామంతుల కుట్ర. దశార్ణ సింహాసనాన్ని కబళించేందుకు పన్నిన పన్నాగం. అలకనందాదేవి పట్టాభిషేకాన్ని నిరోధించే ప్రయత్నంలో ప్రధమఘట్టం ఈమకుటాపహరణం. మనం అప్రమత్తులమై ఉండాలి. ఈ తిరుగుబాటును ఆదిలోనే అంతంచెయ్యాలి.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">సైనికుడు: నరనరాలలో రాజభక్తిని నింపిన దశార్ణ సేనావాహినిపై కత్తిగట్ట సాహసించిన ఆసామంతులు ఎవరు నాయకా?</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">విక్రమసింహుడు: ఉన్నాడు ఒక అల్పాయుష్కుడు. కరికాల భైరవుడు. తనసంస్థాన ప్రజలనే కాల్చుకుతినే ఆకలుషాత్ముడికి రాజ్యాధిపతి కావాలన్న ఆశే కానీ ఈసువిశాలదేశాన్ని సుభిక్షంగా పరిపాలిమ్చగల శక్తిసామర్థ్యాలు లేవు. కానీ వాడీమద్యకాలంలో తనసంస్థానంలోని సైనికులసంఖ్య పెంచడమేకాక కొందరు చిన్నచిన్నసామంతుల తోడ్పాటునుకూడా సంపాదించగలిగాడు. ఆసామంతులను, కిరీటపు దొంగలను, అవంతీరాజ్యంలో అలజడులు సృష్టిస్తున్న బంధిపోట్లను- అందరినీ ఒకేశక్తి నడిపిస్తుందని నాసందేహం.ఆ మూలశక్తి ఏదో, రాజనీతిలో రాటుదేలిన ఆవ్యక్తి అవంతీ నివాసుడో, దశార్ణ కాపురస్తుడో ఏకొంతైనా సమాచారాం తెలుసుకుంటేగానీ కిరీటాన్ని సాధించడం సాధ్యంకాదు.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఇంకో సైనికుడు: మరిప్పుడు మనకర్తవ్యం?</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: bold; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">విక్రమసింహుడు</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">: ఆవిషసర్పాలు పడగలు ఎత్తకముందే వాటినడుములు విరగ్గొట్టాలి. దశార్ణరాజవంశాన్ని అంతరింపజేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్న రాజద్రోహులను తుదముట్టించి, తలకుపన్ను, చెట్టుకుపన్ను, పుట్టకుపన్నులతో విసిగివేసారిన అంవతీప్రజలకు విముక్తికల్పించి, ఉభయరాజ్యాలప్రజలు శాంతిసౌభాగ్యాలతో వర్థిల్లేటట్లు చెయ్యడమే మనకర్తవ్యం.దశార్ణరాజ్యంలో ధర్మపాలనను నిలబెట్టడం, అవంతీరాజ్యంలో అధర్మపాలనను అరికట్టటమే మన ఈఅజ్ఞాతవాసపులక్ష్యం. ఆలక్ష్యసాధనకోసమే మహావీరులైన మీరందరూ సర్వసుఖాలను త్యజించి నాతోపాటు ఇక్కడ ఉన్నారు.</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - మందాకిని ఎంట్రీ. వహ్వా! నీయవ్వనం...</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - కిరీటం పోయిందని కాంతారావు మంచమెక్కేశాడు. జయప్రద పట్టాభిషేకం చెయ్యించమని కృష్ణ లెటర్ రాసేశాడు. జయప్రదమళ్ళీమళ్ళీ మనసుపారేసుకుంటూ ఉంది</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - అండర్‌గ్రౌండ్లో సత్యనారాయణ, ప్రభాకర్రెడ్డి స్కెచ్ వేస్తున్నారు</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - కృష్ణ కౌంటర్ ప్లాన్ చేస్తున్నాడు</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - కృష్ణబ్యాచీ మొత్తం గెరిల్లాయుద్ధం చేస్తున్నారు. చెట్లమీదనుమ్చి బాణాలు, నీళ్ళకిందనుంచి బాణాలు. ఒకటి ఏసాక రెండోది ఎక్కడ్నుంచి వచ్చిందో అర్థంకావట్లా. ఎవడిదగ్గరా తూణీరం లేదు</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - సూపర్‌స్టార్ డ్రాగన్‌బొమ్మచూసి భయపడి తేరుకుని యుద్ధంచేసి కిరీటం సంపాదించాడు</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - పట్టాభిషేకానికి మద్యలో సామంతరాజు "అబ్జెక్షన్ యువరానర్" అన్నాడు. ఇప్పుడు బ్లైండ్ ఫైటింగ్EditAug 13DeleteUndo deleteReport spamNot spam</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - ఫైటింగ్లో గెలిచిన కృష్ణ 400kV line తాకినంత ఎక్జైట్మెంట్లో ఉన్నాడు. జయప్రద స్పీచ్ ఇస్తూ ఉంది. కైకాల "ఐహర్టెడ్!" అంటున్నాడు</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/ramarajubhaskar#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Bhaskar Ramaraju</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - పాట??లేదా??</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - వావ్! జెయప్రద తనను తాను అర్పించుకునేందుకు పెట్టెలో వచ్చేసింది.</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - ఇక్కడే... ఆ ఇక్కడె... అవును ఇప్పుడే... ఎనిమిదన్నర నిముషాల నిడవిగల గానం....ఝుం తన ఝుం...హే హే హేహెహ్హె..ఆఆఆఅ...లాలాలల్లాఆఅ....ఆకాశంలో ఒకతార...</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/ramarajubhaskar#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Bhaskar Ramaraju</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - ఆకాశంలో ఒక తార నాకోసమొచ్చింది ఈ వేళ...కృష్ణా స్టెప్పులు...మనసులో గిర్రున తిరుతున్యాయి</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - రెడ్డికొడుకు మందాకిని వెంటపడ్డాడు. రక్కడంతోనే చనిపోయాడు. మైగాడ్! ఆమె విషకన్య అన్నసంగతి తెలిసిపోయింది.</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - మందాకిని సూసైడ్ అటేంప్ట్. కొడుకు పోయాడని రెడ్డికూడా సూసైడ్ అటేంప్ట్. కైకాల బ్రెయిన్ వాష్. చిన్నరహస్యం</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - కృష్ణ ఫైట్.చూడాల్సిందే. నేరాయలేను.</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - విక్రమసింహుడు-ఆదిత్యవర్థనుడూ (డబల్ యాక్షన్) కలుసుకున్నారు</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/115220095190455084752#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">padmanabha rao tadepalli</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - "కృష్ణ ఫైట్.చూడాల్సిందే. నేరాయలేను."...</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - మాంచి ఫ్లోలో ఉన్నప్పుడు నెట్ డిస్కనెక్ట్ అయ్యింది.ప్చ్</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - గిరిబాబుని రాజుగా చేసేందుకు కైకాల గేంప్లే చేస్తున్నాడు. ఇంతలో డూప్లికేట్ ఆదిత్యవర్ధనుడూ(విక్రమసింహుడు) వచ్చేశాడు.</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - కత్తులు మంటల్లోపెట్టి ఓట్టేసుకున్నారు కృష్ణ-జెయప్రద. పాలనాసంస్కరణలు యాట యాట</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - రాథ టచ్లో తేడాకనిపెట్టేసింది. ప్రాణానికి ప్రాణమైన జెయప్రద అనుమానించడంతో కృష్ణ హర్ట్ అయ్యాడు. నిజం చెప్పాడు</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - జాతరలో పోతురాజు కత్తిపట్టుకున్నట్టు కృష్ణ రాజదండం పట్టుకు తిరుగుతున్నాడు.</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - గబ్బర్‌సింగ్ బాదంపప్పు కామెడీ.దీన్ని జీడిపప్పుకి చెప్పాలి</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - కైకాల మళ్ళీస్కెచ్ వేస్తున్నాడు.</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - విషకన్యను(మందాకినీ) కృష్ణమీదకి వదిలారు. వావ్! మందాకినీ అమృతకన్యగామారిపోయింది. కృష్ణ ఔటాఫ్ డేంజర్</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - కృష్ణమీద అవిశ్వాస తీర్మానం ప్రవేశపెట్టారు. కృష్ణ టైం టూబాడ్. అప్పటికే ఒరిజినల్ రాజు వచ్చేసినా అతన్ని డూప్లికేట్ అనుకుంటున్నారు.ఉరిశిక్ష వేశారు.</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - దశార్ణసైన్యం, విక్రమసింహుడి బలగం కలిసి అటాక్ చేస్తున్నాయి. కృష్ణకత్తికి నాలుగైదుపక్కల పదునుంది.</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - కృష్ణ గుర్రం సైన్‌వేవ్‌లాగా దానిపైన కృష్ణ కొసైన్‌వేవ్‌లాగా ఎగురుతున్నారు. మొత్తానికి కోటలోపలికి వచ్చేశాడు.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - *పతాక సన్నివేశం*గబ్బర్‌సింగ్, కపాలకోటుడు అప్రూవర్లుగా మారిపోయారు. కైకాల పద్మవ్యూహంలో చిక్కుకున్నాడు. పెద్దఫైట్. కైకాల, గిరిబాబు అండ్ కో మటాష్.</span><br /><a href="http://www.google.com/profiles/102853592905293694175#buzz"><span style="background-color: transparent; color: #000099; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;">Subrahmanya Chaithanya Mamidipudi</span></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> - శుభంకార్డు పడేముందు మళ్ళీ మరొక్కసారి "ఝుం తనా ఝుం తననా తననా...ఆకాశంలో ఒకతార.." ఏసేస్కుని తెరదించెయ్యడమే. మేకింగ్ ఆఫ్ సింహాసనం ఎక్కడైనా దొరికితే బావుండు</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-6505955482629757351?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-44980200125104482902010-10-07T20:24:00.001+05:302010-10-07T20:27:51.917+05:30నాన్న నాలుగో తరగతిలో ఉన్నప్పుడే పెళ్ళైపోయింది. బాల్యవివాహం! ఆపెళ్ళికి పెద్దకూడా ఆయన అన్నగారే. ఆయన పిల్లని చూపిస్తే నచ్చేసింది అన్నాడంట. ముహూర్తం, వేదిక అన్నీ ఆపెద్దే నిర్ణయించేశాడు. సమిధలు తెచ్చేసి, హోమం వేసి మొత్తానికి అందరికళ్ళూగప్పి అగ్నిసాక్షిగా మొదటిభార్యను చేతిలోకి తీస్కున్నాడు. నాతిచరామి అన్నపదాన్ని జీవితాంతం మర్చిపోకుండా పాటించాడు. పెళ్ళికి ముందే అమ్మకి కూడా పెద్దభార్య సంగతి తెలుసనుకుంటా.(గ్యారంటీ ఇవ్వలేను.) కానీ సర్దుకుపోయింది.<br /><br />పెదమ్మ అమ్మలాగా సాదాసీదా కాదు. బాగా కాస్ట్లీ. మెయింటినెన్స్ ఖర్చు భీభత్సంగా ఉండేది. ఆవిషయంలో మాత్రం అమ్మకి ఆవిడకి తగవుపడేది. కానీ పట్టపురాణిహోదాలో ఆవిడమాటే చెల్లుబాటయ్యేది. ఇల్లంతా చెత్తపడెస్తే పాపం అమ్మ రోజుకు మూడునాలుగుసార్లు శుభ్రం చేసేది. అయినా చెత్త ఏదోఒకమూల ఉండాల్సిందే. బయటకూడా నాన్నపేరు చెబితే ఆపెద్దమ్మే గుర్తొస్తుంది అందరికీ. నాన్న ఎక్కడికివెళ్తే అక్కడికి వేలుపట్టుకుని వెళ్తూనే ఉండేది. అది మావలకి, తాతకి, మిగతాబంధువులకి కొంచెం బాధనిపించినా నాన్నంటే భయంవల్ల, భయం అటే అలాంటిలాంటి భయంకాదు. టెర్రర్..టెర్రిఫిగ్గా భయపడేవాళ్ళు. కొడుకైనందున నేను భయపడ్డా అర్థముందికానీ ఆయనకోపానికి వాళ్ళమ్మ కూడా భయపడేది. నీఇష్టం నాయనా అంటూ వెళ్ళిపోయేది. తర్వాత మదర్ సెంటిమెంట్లు గట్రా మామూలేననుకో! నేను బజారుకెళ్తే నారాయణశెట్టికూడా ఆవిడ గురించే అడిగేవాడు.ఆయనకు ఆవిడ తెలుసుగానీ ఎప్పుడూ మాట్లాడిందిలేదు. <br />ఏమాటకామాటే చెప్పుకోవాలేగానీ కొన్నివిషయాల్లో ఆయన్ని అందరికన్నా ఎక్కువే అర్థం చేసుకుంది. సగటు మనిషిలా నాన్నకూడా ఆస్తిక-నాస్తికవాదాల మద్యన ఊగిసలాడే ఆలోచనల్లనే తనమొహానికికూడా కాషాయం- ఎరుపుమద్యన ఒకరకమైన షేడ్లో మేకప్ చేసుకునేది. చీకట్లో ఆయనవెళ్ళేప్పుడు దారిచూపించేంత కాకపోయినా ఎదురొచ్చేవాళ్ళు నాన్నని గుద్దకుండా కాపాడేది. మనసుబాలేకున్నా,మరీ ఆనందంగా ఉన్నా నాన్నెప్పుడూ తనతోనే పంచుకుంటాడని కొంచెంబలుపు చూపించేది. రోజులు గడిచేకొద్దీ వాళ్ళ అనుబంధం బాగాపెరిగిపోయింది. ఆయనరక్తంలోకి చేరి చివరికి గుండెల్లో గూడుకట్టుకుంది.<br />చివరికి నాన్నతోబాటే సతీసహగమనం చేసింది. తనుమెట్టినింటికి వస్తూవస్తూ మంధరలాంటి దాసీని తీసుకొచ్చింది. అదిప్పుడు సన్యాసుల్లో కలిసిపోయి దేవుడిదగ్గర దీపం, అగరొతులు వెలిగిస్తూ జీవితాన్ని సాగదీస్తోంది. అమ్మకి మాత్రం అప్పుడప్పుడూ చిన్నభయం. నేనూ ఎవరినైనా పెళ్ళి చేస్కున్నానేమోనని. నేను అమ్మకొడుకునని తనకి తెలుసనుకో.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-4498020012510448290?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-5934378759950392192010-09-24T00:37:00.000+05:302010-09-24T00:37:36.160+05:30&nbsp; ఓనెలక్రితం అమ్మతో కూడా రామేశ్వరం వెళ్ళాను. ఇంతకు ముందు రెండుసార్లు అక్కడికి వెళ్ళాను. తిరుచ్చిలో చదివేటప్పుడు సెమిస్టెర్ రిజల్ట్స్ వచ్చినప్పుడు ఓసారి క్లాస్‌మేట్స్‌ అందరంకలిసి మరోసారి ఫ్రెండ్‌తో కలిసివెళ్ళాను. రెండోసారి అక్కడున్నప్పుడే అమ్మఫోన్ చేసి పాపకి వచ్చిన సంబంధం గురించిచెప్పింది. అంతకుముందే కాశీనుంచి తీసుకొచ్చిన గంగాజలంతో రామనాథేశ్వరునికి అభిషేకం చేసొచ్చాను. అందువల్ల ఈవార్తబాగా సెంటిమెంట్ అయ్యింది.<br /><br />దీవిలో ముఖ్యమైన ప్రాంతాలు బాగానే పరిచయం ఉండటంతో తిరిగేందుకు పెద్దగా ఇబ్బందనిపించలేదు. కొత్తగా వెళ్ళినవాళ్ళకి కూడా అక్కడేమీ ఇబ్బంది ఉండదనుకోండి. అక్కడికెళ్ళిన వాళ్ళు ఎవరైనా చేసేపని ముందు తీర్థాల్లో స్నానంచేసి దర్శనం చేసుకొచ్చి, బయట టిఫిన్ గట్రా పూర్తిచేశాక ఓఆటోవాడితో బేరం కుదుర్చుకుని దీవిలోని ముఖ్యమైన ప్రాంతాల్లో తిరగటం.<br /><br />మొదటి రెండుసార్లు వెళ్ళింది స్టూడేంట్స్‌గా. దాంతో ప్రతిదీ బడ్జెట్టే. ఆటోవాడు మూడోందలు అంటే "అన్నా! స్టూడేంట్స్ అన్నా. కుంజేం కమ్మి పణ్ణీంగే అన్నా." ఇలా ప్రతిదీ బేరమాడటమే. చివరికి కొబ్బరిబొండాల్లో కూడా. కొబ్బరిబొండాలోడితో మావాడొకడైతే "అన్నా! కావాలంటే నీళ్ళు తక్కుంవుండే కాయిచ్చి డబ్బులు తక్కువ తీసుకో," అన్నాడు. భోజనాల హోటల్లో సంగతైతేసరేసరి. వాడు నిజంగా వీళ్ళు స్టూడేంట్సేనా? అని అనుమానించేదాకా వెళ్ళిపోయాడు. తిరుగుప్రయాణం మధురై వరకు పాసింజెర్లో. ఇది ప్లాన్ చేసింది మాత్రంనేనే! బస్సులో వెళ్ళేకన్నా ఇందులో అయితే కొంచెం ఎంజాయ్ చెయ్యొచ్చని. లెక్కలేశాక (తమిళ్నాడులో బస్సుచార్జీ ఎంత చవకైనా మరీ పాసింజరుకన్నా తక్కువుండదుగా) ఆర్థికవిషయాలు చూసుకునే బృందసభ్యుడు టెక్నోఎకనమికల్ క్లియరెన్స్ ఇచ్చేశాడు. మళ్ళీ రెండున్నరేళ్ళ తర్వాత ఉద్యోగంలో కుదురుకున్నాక, కొంత ఆర్థికస్థితి మెరుగయ్యాక, అమ్మతో రావడం ఏదోతెలీని తృప్తి, ఆనందం. కిందటి రెండుసార్లకంటే ఈసారే బాగాజరిగిందనిపిమ్చింది.<br /><br />ఉదయాన్నే దర్శనం చేసేసుకున్నాక బయటికొచ్చి ఆటోవాడితో బేరంమాట్లాడా. ఉదయాన్నే రైల్వేస్టేషన్ నుంచి వచ్చింది ఈఆటోలోనే. అప్పుడే వాడు మమ్మల్ని రిజర్వ్ చేసుకున్నాడు. బేరం అంటే ఏదో అనుకునేరు. మనకంత సీన్లేదు. నాకు బేరంరాదు. అమ్మకి భాషరాదు. అదీ సంగతి. ఏఏ ప్రదేశాలో లిస్టు చెప్పా.<br /><br />ఆదీవిలో చూడాల్సినవన్నీ ఒక్కోటీ ఒక్కోమూల ఉంటాయి. దక్షిణాన చివర్లో రామసేతువు. అక్కడేమీ కనిపిచదు. దానికి ముందు విభీషణుడికి పట్టాభిషేకం జరిగినప్రాంతం. ఉత్తరాన రామపాదం. పశ్చిమంగా పంచముఖ ఆంజనేయస్వామిగుడి, ఇంకొన్నిగుళ్ళు. ఇంకా చివరికి వస్తే పాంబన్ రైల్వేవంతెన. ఇది మాతృభూమికి రామేశ్వరద్వీపానికి పేగుబంధం. తూర్పునేముంది అనడగొద్దు. అటైపు సముద్రం (అగ్నితీర్థం). అన్నింటికీ మద్యలో రామనాథస్వామిగుడి.<br /><br />ఓవైపు అన్నేళ్ళబాధనుంచి తనకుకలిగిన విముక్తికి జనకీమాత ప్రతిష్టించిన శివలింగం ఇక్కడి స్త్రీ ఆత్మగౌరవానికి, జాతివీరత్వానికి ప్రతీక ఐతే మరోవైపు ఒకమామూలుఇల్లు ఆధునికభారత సాంకేతిక దాశ్యసంకెళ్ళను తెంచి, గగనవీధుల్లో దేశపతాకను ఎగరేసిన చారిత్రకఘట్టాలకు సూచిక. రామేశ్వరం పేరువినడంతోనే గుర్తొచ్చేపదాలు సీతారాములు, వానరకోటి, రామనాథేశ్వరుడు, సేతువు, లంక, సైకతలింగం, రామాయణం, తీర్థాలు, రావణుడు, పాంబన్ .... కానీ వర్తమానకాలంలో ఆద్వీపంపేరు వినడంతోనే గుర్తొచ్చే ఒకేఒకపదం 'కలాం'.<br /><br />ఈద్వీపపు ఇసుకతిన్నెల్లో బాల్యాన్నిగడిపి, శ్రీహరికోటదీవి ఇసుకతిన్నెల్లోంచి తన అగ్నిగవాక్షాలతో రాకెట్లెగరేసి, దేశానికే ప్రధమపౌరునిగా "కలాం మాప్రధమపౌరుడు" అని నూరుకోట్లగొంతులు సగర్వంగా చెప్పేలా జాతికి దిశానిర్దేశం చేసిన మహనీయుడు. వర్తమానంలో ఈయనకు సాటిరాగల స్పూర్తిప్రదాత ప్రపంచంలోనే ఎవరూలేరు.<br />ఆయన ఇల్లు గుడికి పశ్చిమంగా ఆలయప్రధానర్చకుడు పక్షిలక్ష్మణశాస్త్రిగారి ఇంటికి వెనుకరోడ్డులో వెళ్ళి కుడివైపున ఉన్న ఒకసందులోకి వెళ్ళాలి. ఇంతకుముందు వెళ్ళినప్పుడు "ఈసందులోనే కలాంఇల్లు" అని ఆటొవాడు చెప్పి లోపలికి తిప్పాక ఇంటిముందు ఆగిచూసేదాకా ఎంత‌ఆరాటపడ్దామో మాటల్లో చెప్పలేను.<br /><br />అక్కడ నీలిరంగుఇల్లు, వాకిట్లో గ్రిల్స్, దానిపైన ఇనుపచువ్వలను అక్షరాలుగా మలిచి "HOUSE OF KALAM" అని రాసుంది. అలహాబాదులో భరద్వాజమహర్షి ఆశ్రమం ఎదురుగా ఓపెద్దభవనం ఉంది. దాని ఆవరణలోనే మరోభవనం. రెండూ ఇప్పుడు జాతికి అంకితం చేయబడ్దాయి. ఒకటి ఆనందభవన్, మరోటి స్వరాజ్యభవన్. కొన్నిదశాబ్దాలక్రితం ఈజాతి భవష్యత్తును దిశానిర్దేశంచేసే ఎన్నో మార్గదర్శకసూత్రాలను, సిద్ధాంతాలను రూపొందించిన యజ్జ్ఞవాటిక అది. అణువణువునా దేశభక్తిని ఇముడ్చుకున్న మహనీయుల పాదధూళితో పావనమైన దేవాలయం. వాటికి ఏమాత్రం తీసిపోని మరోభవనం నాకళ్ళముందు కనిపిమ్చింది. మాదగ్గర కెమెరాలేదు. సెల్‌తోనే ఆఇంటిముందు ఫోటోలు దిగాం. "మనలాంటి ఓటెక్నోక్రాట్ రాష్ట్రపతి అయ్యాడురా (ఇలాంటప్పుడు ఏదోరకంగా వరసకలిపెయ్యకపోతే మనసునిలవదు.) ఇప్పుడు కెమెరా లేకపోతేనేం భవిష్యత్తులో పెద్దకెమెరాతో వచ్చి ఫోటోలు తీద్దాం. దానికెక్కువ సమయంపటదులే" అనుకుని పక్కనే ఆయన బంధువుల షాపులో శంఖులు, ముత్యాలు వగైరా అమ్ముతారు. అక్కడికెళ్ళాం. అక్కడ మనకీ ఆయనకి బేరంకుదరక శంఖు కొనకుండానే వచ్చేశాననుకోండి. అదివేరే విషయం.<br /><br />అమ్మతో కలిసి విభీషణుడి పట్టాభిషేకం చేసిన స్థలం చూసుకుని తిరిగొస్తుండగా ఆటోవాడితో "కలామ్ ఇంటికి తీసుకెళ్ళు." అన్నాను. అతనేదో తమిళంలో చెప్పాడు. సరిగా వినబళ్ళేదు. అమ్మకి వీలైనంత త్వరగా ఆఇల్లు చూపించి, దానిముందు ఫోటో తీసుకోవాలి అన్నది నాఆరాటం. సహజమే కదా. ఇప్పటికీ నాదగ్గర కెమెరాలేదు. ఫ్రెండ్ కెమెరా తీసుకొచ్చా. సరిగ్గా ఆసందుకు దగ్గరగా వచ్చాం. "అమ్మా! ఈసందులోనే." అని చెప్పా. అంతలో ఆటోవాడు దాన్ని దాటుకుని వెళ్తున్నాడు. "అన్నా! మున్నాడి కలాం వీడు." అని చెప్తునా వాడు నేరుగా వెళ్తున్నాడు. వాడివీపు తట్టి "కలాం వీడు. కలాం వీడు." అని చెప్పాక. "ఇందాకే చెప్పాకదా సార్?" అంటూ వెనక్కి తిప్పి ఇంటిముందుకి తీసుకొచ్చి ఆపాడు. <br />అప్పుడర్థమైంది అంతకుముదేమిచెప్పాడో. కలాం ఇల్లుకూల్చేశారు. ఆఇల్లు ఉండాల్సిన చోట పెద్దపెద్దతడికలు పెట్టున్నారు. దిగిచూస్తే పిల్లర్లకోసం పునాదులు తొవ్వేసున్నారు.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TJuhdO3IqsI/AAAAAAAAA88/Y7H4fT_p30E/s1600/DSCN2766.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TJuhdO3IqsI/AAAAAAAAA88/Y7H4fT_p30E/s640/DSCN2766.JPG" width="640" /></a></div><br />&nbsp;ఎందుకో గుండెలోతుల్లోంచి బాధ తన్నుకొచ్చింది. లోపల్నుంచి తన్నుకొచ్చిన ఆవేశాన్నంతా అమ్మమీద చూపించా. "కనీసం పెళ్ళాంపిల్లలు కూడా లేరు. ఉన్న ఇంటినికూల్చి పాలెస్‌కట్టి ఎవడికిస్తాడంట." ఈదేశంలోని కోటలకి, భవనాలకి, చారిత్రక ప్రదేశాలకి ఏమాత్రం తీసిపోని ఒకఇల్లు. దేశం గర్వపడే విజయాలు సాధించిన ఒకదార్శనికుడు తనస్వార్జితంతో కట్టుకున్న ఇల్లు. ద్వీపాన్ని దర్శించే ప్రతియాత్రికుడు ఒకఫోటోతీసుకోవాలనిపించే ఒకచిన్న పర్యాటకప్రదేశం. ఈదేశప్రజలకి ఆమాటకొస్తే ప్రపంచంలోని ప్రతిమనిషికి స్పూర్తినిచ్చే చారిత్రక కట్టడం. ఇకకళ్ళముందు లేదన్న నిజం జీర్ణీంచుకోవడానికి నాలుగైదు నిముషాలు పట్టింది. ఇకపై ఆఇంటిని చూడాలంటే Indomitable Spirit(ఎవరికీ తలవంచకు)వంటి పుస్తకాల్లోనో, పత్రికల్లో వచ్చినఫోటోల్లోనో చూసుకోవాలి.<br />మిగతాప్రాంతాలు తిరగబుద్దికాలేదు. ఆసమయంలో కలామ్ నాముందున్నా "ఈఇంటిని కూల్చే హక్కునీకెవరిచ్చారు?" అని అడుగుంటానేమో. అదీ ఆయనమీద గౌరవంతో పుట్టుకొచ్చిన ఆవేశమే. ఇన్నేళ్ళలో ఈఒక్కవిషయంలో నాకూ ఆయనకీ మద్యన అభిప్రాయబేధాలొచ్చాయి. (ఎత్తుభారం. నేనొప్పుకుంటే ఎంత? లేకుంటే ఎంత?) ఇంటిని కూల్చేసినంత మాత్రాన ఆయనిచ్చిన స్పూర్తి తగ్గదు. కానీ మనసులోతెలీని లోటు. ఇన్నిరోజుల తర్వాత మీతో చెప్పుకోవాలనిపించి....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-593437875995039219?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-20898658995185444562010-09-18T22:45:00.003+05:302010-09-19T16:05:48.539+05:30<span id="internal-source-marker_0.09959294112057115" style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">తీరికలేనంతగా బిజీనా? అంటే కాదు. మనసేమైనా బాలేదా? అంటే అలాంటివి ఎలా ఉంటాయో </span><span id="internal-source-marker_0.09959294112057115" style="background-color: transparent; color: black; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">మనకస్సలు</span><span id="internal-source-marker_0.09959294112057115" style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> టచ్‌లేదు. పోనీ ఏమైనా ఇబ్బందులా? అంటే ఉన్నవన్నీ మామూలే. కొన్నిసమస్యలు నెలలుగా మరికొన్ని ఏళ్ళకేళ్ళు అలానే పడున్నాయి. అస్సలు ఎందుకిలా?!!! అంటే సమాధానంలేదు.</span><br /><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఎమైందో తెలీదు. ఈమద్య బ్లాగులో టపాలు పెట్టేసంగతి దేవుడెరుగు కనీసం దాన్ని తెరిచి చూసేందుకు రెండుమూడురోజులు పడుతుంది. అలాగని మోజు తగ్గిందా? అంటే నాబ్లాగు నాకెప్పుడూ గొప్పే. రాయడానికి విషయాలు లేవా? అంటే ఇప్పటికిప్పుడు ఓరెండు సెకన్లు కళ్ళు మూసుకుంటే డజనుకు తక్కువలేవు. అయినా ఎందుకిలా?!!! అంటే పిచ్చిచూపులతో దిక్కులుచూస్తూ నిలబడతా.</span><br /><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> చివరిటపా పాడుతాతీయగా మీద రాశాను. రాసి రెండునెలలైంది. అదిరాశాక ఓనెలపాటు బాగా బిజీగా ఉన్నాను. ఆసమయంలో రాయటం కష్టమే. ఆతర్వాత ఇంటికెళ్ళా. బాగా రిలాక్సయ్యి తిరిగొచ్చా. ఆతర్వాత రాయడానికి తగినంత తీరుబడి చాలినన్ని విషయాలు ఉన్నాయి. అయినా ఎందుకో కీబోర్డు కదలట్లేదు.</span><br /><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">నాబ్లాగులో రాసే సంగతి దేవుడెరుగు. నేను రెగ్యులర్గా చదివేది ఓ ఆరేడు బ్లాగులు. మిగతావి ఫ్రెండెవడైనా లింకుచూడు బాబూ అని పంపితే చూస్తా. వాటిల్లోనూ వ్యాఖ్యలు రాసి రెండుమూడునెలలవుతుంది. ఎప్పుడైనా బ్లాగుచూడాలని బాగా అనిపిస్తే పాతటపాలని ఓసారితిరగేసి "శభాష్ బిడ్డా!" అనుకుని మూసేస్తున్నా కానీ ఇంకోటిరాద్దాం అన్న ధ్యాసేలేకుండా పోయింది. ఎప్పుడొ రాసిన టపాని ఒకదాన్ని మళ్ళీచదివి మనసుని రిఫ్రెష్ చేసుకోవడంలో చాలా ఆనందం ఉంటుంది. జవహర్లాల్ అన్నట్టు "నేను గతంలో రాసినదేదైనా కొంతకాలం తర్వాత చదివితే అది నేను రాసిందిగాకాక నాలాంటి భావలున్న మరోవ్యక్తి నాతో తనఆలోచనలను పంచుకుంటున్నట్టుంటుంది.". ప్రతిఒక్కబ్లాగరు ఆమాటకొస్తే ప్రతిఒక్కమనిషీ ఏదోఒకసందర్భంలో తనకుతాను చేసుకున్నే సింహావలోకనం ద్వారా ఎంతోకొంత ఉత్సాహాన్ని, ఉద్వేగాన్ని కొన్నిసందర్భాల్లో పశ్చాత్తాపాన్ని పొందుతూ ఉంటాడు.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">మద్యలో గూగులమ్మ ఇంకోకిటికీ తెరిచింది. 'బజ్' అని పిలకాయలంతా అక్కడె కాపుకాస్తున్నారు. టీ20 వచ్చి వన్‌డేలని మింగేసినట్టు, ముమైత్ వచ్చి సిల్క్‌ని మరిపిమ్చినట్టు ఈబజ్జొచ్చి బ్లాగుల్ని బజ్జోపెట్టింది. ఆరువాక్యాల్లో చెప్పేదాన్ని అరవాక్యంతో తెగ్గొడితే ఆతర్వాత కామెంట్లు ఆంజనేయుడి తోకే. ఈమోజు బాగానే దెబ్బకొట్టినట్టుంది. కూడలిలో ట్రాఫిక్ బాగా తగ్గింది.</span><br /><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">కానీ ఎంతకాలం పాతటపాలతో, బజ్జులతో గడుపుతాం? అందుకనే మీతో నాకు నెలకొన్న నిశ్శబ్ధాన్ని ఎలాగోలా ఛేదించి మళ్ళీరాయటం మొదలుపెట్టాలని ధృడంగా నిర్ణయించుకున్నా. మనం రాయకపోతే ఎవడికి నష్టం? కానీ రాస్తేనేగా నాకు తృప్తి. ఇకరాద్దామంటే ఇదే మంచివిషయం అని నాబాధను మీతో వెళ్ళగక్కుకొన్నా. ఇకపై తరచుగా మీఅందరినీ గోకేందుకు యత్నిస్తా. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-2089865899518544456?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-67248823299484395362010-07-12T23:45:00.003+05:302010-07-14T00:17:29.025+05:30అబ్బబ్బబ్బబ్బా ..పండగంటే ఇదీ. అసలే పాడుతాతీయగా. మిగిలింది చివరి ఆరేడుగురు. అంటే పోటీదారుల్లో 'క్రీమ్'. ఏపాటపాడినా శ్రవణానందమే. ఇక 'మణి‌' (బాలుని ఇంట్లో అలానే పిలుస్తారట.) వ్యాఖ్యానం చెప్పనక్కర్లేదు. ఇవన్నీ ఒకెత్తు ఐతే ఈవారం న్యాయనిర్ణేతలు. బాపు-రమణ. పచ్చటి గున్నమావిచెట్టుకొమ్మలపై కోతికొమ్మచ్చి ఆడుతుంటే, వాళ్ళతోకల్ని పట్టుకుని ఊగుతూ పరవశించాం. ఈమద్యనే చెట్టుదిగారు. ఇంతలో ఇలా కళ్లముందు.<br /><br />పాడుతాతీయగా రెండోధారావాహికం గురించి కొన్నిచేదునిజాలు చెప్పాలి. దశాబ్దమున్నర క్రితం మొదలైన పాడుతాతీయగాతో పోలిస్తే కొంచెంసందడి తక్కువగానే ఉంది. న్యాయనిర్ణేతలుగా మహదేవన్, పుహళేంది, బాలమురళికృష్ణ... ఇప్పటికిప్పుడు గుర్తురాని పేర్లెన్నో. అలాంటిది ఈమద్యన వస్తున్న 'అ'న్యాయనిర్ణేతల్ని చూస్తే కోపంనషాళానికి అంటేది. పరుచూరిగాళ్ళ 'అన్నగారిభజన' చూస్తుంటే టీవీబద్దలు కొట్టాలనిపించేది. తెలుగుసినిమా ఆత్మను చంపేసి అంపశయ్యపై పండబెట్టినోళ్ళు వాళ్ళ అనుభవాల్నినిస్సిగ్గుగా వర్ణిస్తుంటె, నిర్వేదంతో భరించడం మనవంతైంది. ఇలాంటోళ్లని కూర్చోపెట్టెబదులు ఈబాలసుబ్రహ్మణ్యమే మార్కులెయ్యొచ్చుగా అనుకునెవాణ్ణి. నామాట విన్నడేమో ఆర్పీగాడొచ్చినప్పుడు ఆయనే మార్కులేసుకున్నాడు. రెండువారాలు క్రిష్ వచ్చాడుట. చూళ్ళేకపోయా. ఇంతలో అనుకోని ఈవరం. బాధవెనుక సుఖము సమకూరుధరలోన అని శతకకారుడు ఊరకే అనలేదుమరి.<br /><br />ఈమద్య అమ్మ నాదగ్గరికి వస్తూ కోతి-(ఇం)కోతి కొమ్మచ్చులను తీసుకొచ్చింది. స్వాతిలో మొదలయినప్పుడు తిరుచిరాపల్లిలో ఉన్నాను. అక్కడ సెంట్రల్ బస్‌స్టేషన్ దగ్గర దొరికేది. అక్కడికెళ్ళి తీసుకొచ్చి అది చదివి అరవోళ్ళకిస్తే మిగతాపేజీల్లోని బొమ్మల్ని చూసుకుంటూ హాయిగా నిద్రపోయేవాళ్ళు. ఆతర్వాత వయా నోయిడా శక్తినగర్‌కొచ్చి పడేసరికే అన్నివారాలు కవర్ చెయ్యలేకపోయా. ఆకొరత హాసం పబ్లికేషన్స్ పుణ్యమాని తీరింది. నెల్లూరు రెడ్డిగారు, మాఊరిరెడ్డిగారికి వియ్యంకుడు 'శాంతాబయోటిక్స్' వరప్రసాదరెడ్డికి వందనాలు. చెట్టుదిగి రెండురోజులుకూడా కాలేదు, అన్నీమనసులో పచ్చిగా పచ్చగా ఉన్నాయి. <br /><br />ఇక ఈవారం విశేషాలకొస్తే రాధాకళ్యాణం సినిమా పాటతో మొదలుపెట్టారు.<br />మొదటిపాట "శ్రీరస్తు శుభమస్తు" పాడింది అమ్మఫేవరెట్ గీత. ఎలాంటి ఎక్స్‌ప్రెషన్స్ లేకుండా పాడటం చూస్తే జానకి గుర్తొస్తుందట అమ్మకి.<br />తర్వాత "రాయినైనా కాకపోతిని" గోరంతదీపం-కొండంతభావం. పాడింది నాఫేవరెట్ సబీహ. నర్తనశాలలో "జననీ శివకామిని" పాడినప్పుడు మొదటిసారి విన్నాను. తర్వాత "అల్లాయే దిగివచ్చి.. నవ్వెరా నాకింక రంజాను పండుగ" పాడినప్పటి నుంచి నామార్కులన్నీ కడప బూబమ్మకే.<br />లిప్సిక "అలా మండిపడకే జాబిలీ.." ఇప్పటిదాకా వినలేదు ఈపాట. ఈఅమ్మాయిని చూస్తే "ఆంధ్రా శ్రియాగోషల్" అనిపిస్తుంది. రాజన్‌గారొచ్చిన వారం రాజన్-నాగేంద్ర కాంబినేషన్ పాటలు పాడాలి అన్నారు. నామనసులో ఓపాట ఉంది.ఎవరుపాడతారో గానీ లాల్ సలామ్ చెప్పాలనుకున్నా. 'లాల్ సలామ్' వినిపించిందేమో ఈఖమ్మం అమ్మాయికి వెంటనే "మానసవీణా మధుగీతం.." అందుకుంది. ఈపాట ఒకకాంపిటీషన్లో పాడాలంటే ధమ్ముండాలి. ఆర్టిఫిషియల్ ఎఫెక్ట్స్ అన్నీ ఆలవోకగా పాడెయటం చూస్తే గొంతులో ఎన్నితంత్రులున్నాయా అనిపిస్తుంది. షకలకబేబిపాటని కేకకెవ్వు పెటించింది. <br />కార్తీక్ గాడి దోస్తీ పాట సంగీతం బాపు-రమణ పద్దతిలో లేకపోయినా (చిరుకి ఎలాఉండాలో నర్సాపురం డైరెక్టరుకి తెలుసుగా.) భావంమాత్రం వాళ్లదోస్తీలానే ఉంది. ఈమతిమరుపు మంగబాబు అలవాటు ప్రకారం మళ్ళీ రెండొచరణాన్ని చెగోడీల్లా నమిలేశాడు.<br />తర్వాత అనంతపురం రాజేష్ "నీవుంటే వేరేకనులెందుకు" మొదలెట్టాడు. వీడుపాడాడంటే నాకు ఒకయాంగిల్లో ఎస్పీబీ ఇంకోయాంగిల్లో పీఎస్పీబీ(కన్నడంకూడా వచ్చట) కనిపిస్తారు. ప్రైజుసంగతి పక్కనపెడితే ప్రొఫెషనల్గా ఎదిగే లక్షణాలు పుష్కలం. దేవుడిచ్చిన గొంతు ఒకవరం.<br />ఇక గుంటూరమ్మాయి మల్లిక రాంబటుచేత మళ్ళీకోతికొమ్మచ్చి. విన్నంతలోనే కట్టిపడేసే ప్రత్యేకలక్షణాలేవీ లేకపోయినా పెర్ఫార్మెన్స్‌లో కన్సిస్టెన్సీ బావుంటుంది. చూస్తున్నంత సేపు మాలీపిది గుర్తొస్తుంది.<br />ఇక మౌనిమ (జగదాంబ) సంపూర్ణరామాయణంలో శబరిపాట. ఆగొంతులో ఉండాల్సిన వ..ణ్‌ణు..కు లేదనిపించింది. ఈపిల్ల మిగతావాళ్లకంటే కొంచెంతేడా. చూపులోనే పెళుసుమోత్తనం కనిపిస్తుంది. కాంపిటీషన్ ఎక్సామ్స్ బాగారాస్తుందనుకుంటా. పాటకన్నా నవ్వుబావుంటుంది. (ఇడ్లీకన్నా చట్నీబావుంటుంది.) ఫేస్‌గ్లామర్‌తో గుడ్‌విల్‌మార్క్స్ కొట్టేస్తుంది.<br />చివరగా శ్రీకాకుళం సాగర్ "శివశివశంకర.." మొదలెట్టాడు. ఈపాట వినగానే <a href="http://swarnmukhi.blogspot.com/2009/11/blog-post_09.html">చిన్నప్పటి భజనే </a>గుర్తొస్తుంది. "మారేడు నీవని ఏరేరితేనా మారేడు దళములు నీపూజకు" వాహ్! అంతే. పాటంటే ఇంతే. తనగొంతుతో పాడటం ఈఅబ్బాయిలో నాకు బాగానచ్చేది .<br />అలా అలా చూస్తున్నంతలోనే కోతికొమ్మచి పూర్తయ్యింది. మళ్ళీఇంకోవారంకూడా వీళ్ళేనన్న ఆనందంతో ఇంకోతికొమ్మచ్చి చూసేందుకు ఎదురుచూడాలి. <br />కోతికొమ్మచ్చి చదివేందుకు తీరికలేదని పవాసాంద్రులకోసం ఎంపీత్ర్రీలు వదిలారట. ప్రోగ్రాం మద్యలో తెలిసింది. దాన్ని చదువుతూ చేతిలో కాఫీగ్లాసునే పట్టుకోవడానికే సర్కస్‌ఫీట్లు చేశాను. ఇక డ్రైవింగ్‌చేస్తూ వింటే స్టీరింగ్‌కంట్రోల్ చెయ్యడం బ్రహ్మతరంకూడా కాదు.<br />ఇంకో ముఖ్యమైనవిషయం- ప్రకటనల సమయంలో ఒకకొత్తటీవీషో ప్రమో వచ్చింది. చూడగానే ఎందుకో ఎడమకన్ను కొట్టుకుంది. కొంపతీసి 'బాబు‌'దే అయితే మళ్ళీతెలుగుప్రేక్షకుడికి బాడ్‌టైం మొదలయ్యింది. మనబ్లాగర్లలో కొంతమంది అరివీరఫాన్లున్నారు. వాళ్ళు చూసి కూడలికొచ్చి విశేషాలు వివరిస్తారు. అప్పటిదాకా ఈటీవీ మాటీవీ కాదనుకోవడమే.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-6724882329948439536?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-14118004310798984662010-07-12T14:33:00.002+05:302010-07-13T00:15:34.196+05:30<span id="internal-source-marker_0.7197241639081432" style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఈమద్య నెలరోజులుగా డెంగూ, చికున్‌గున్యాలను మించిన జ్వరం ఒకటి ప్రపంచం మొత్తం వ్యాపించింది. మొదట్లో మనదేశంలో అంతప్రభావం చూపదనుకున్నా. ఇక్కడ మనోళ్లకి మరోజ్వరం ఉంది. కొత్తజ్వరం సీజన్ మొదలయినప్పుడొచ్చి అయిపోగానే తగ్గిపోతుంది. కానీ మనకున్న జ్వరం (అన్నట్టు ఈజ్వరం నాకూ ఉంది. స్కూల్లో ఉన్నప్పుడొచ్చింది. ఇన్నేళ్ళయినా తగ్గలా.) అంతతుగ్గా తగ్గదు. </span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">నాఅంచనాలను తారుమారు చేస్తూ నెమ్మదిగా ఇక్కడా బలపడింది. రోగులకేసులు బానే నమోదయ్యాయని మీడీయాగణాంకాలూ చెప్పసాగాయి. ఈజ్వరాన్ని అదుపులోకి తెచ్చేపని వైద్యఆరోగ్యశాఖ చేతిలో ఉండకపోవడం మరోవిడ్డూరం. నాకు మొదట్నుంచీ ఇమ్యునిటీ ఎక్కువ. ఇంటర్ చదివేప్పుడు హాస్టల్లో అందరికీ కోడినక్క(చికెన్‌ఫాక్స్), చెన్నపట్నపుకన్ను(మెడ్రాస్‌ఐ) వచ్చినా నాజోలికి రాలేకపోయాయి. అందులో పాతజ్వరం కొంచెంబలంగా ఉంటే కొత్తజ్వరం పెద్దగా ఎఫక్టు ఇవ్వదుట.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">నిన్నరాత్రి ఇస్పాను కప్పు ఎగరేసుకుపోవడంతో ఇకమనకు జ్వరంతగ్గొచ్చు. కానీ ఆదేశపోళ్లకి మరోరెండుమూడేళ్ళు తగ్గడం కష్టమే. ఫుట్‌బాల్ ఫీవర్ అనీ నెలరోజుల్నుంచి ప్రపంచంమీద పడి విచ్చలవిడిగా డాన్సేసింది. మామూలుగా కొత్తరోగమొస్తే డాక్టర్లకి, మందులషాపులోళ్లకి పండగ. కానీ ఈరోగంమాత్రం వ్యాపారవర్గాలకు, మీడియాకి పండగజేస్కోమంది. ఈరోగమొచ్చినోళ్ల ప్రవర్తన దాదాపూ నాబోటి క్రికెట్‌ పిచ్చోడిలానే ఉంటుంది. కాకపోతే చిన్నచిన్నతేడాలు. అన్నింటికన్నా ముఖ్యమైనది- “”నేను చిన్నప్పుట్నుంచి ఫుట్‌బాల్ మేచెస్ వాచ్ చేస్తుంటా. మానాన్న(లేదా తాత, బాబాయ్ వగైరా) చెప్పేవాడురా క్రికెట్ ఓసుత్తిగేమ్ అని.”” ఇలా ఉంటుంది వీళ్ళ యవ్వారం. లాటిన్‌కంట్రీస్, యూరోపియన్స్, అమెరికన్స్... అంటూ వీరసుత్తి ఓవైపు. అరగంటకోసారి ఆక్టోపస్ జ్యోస్యం నెట్లోవెతుక్కుంటూ మదనపడిపోతుంటారు. నోరుతెరిస్తే (మొన్నటిదాకా సచిన్, యువీ, సెహ్వాగ్ తప్ప ఇవేవీ తెలీనోడు.) మెస్సి, ముల్లర్ అంటూ మరోపక్క వాయింపు. ఒరేయ్!నీకు భైచుంగ్ భుటియా తెలుసా? అనడిగితే ఎవురూఊఊ? అనడుతారు.అదీ విషయం.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">మొత్తానికీ ఈరోగాన్ని మనదేశంలో విజయవంతంగా వ్యాపింపచేసినందుకు మీడియావాళ్ల తెలివికి జోహార్లు. అబ్బయ్యల్లారా! మీకు ఆఆట నచ్చేస్తే చూసేస్కుని, మందేస్కుని చిందేస్కోండి. మద్యలో క్రికెట్ గురించెందుకు చెప్పు? నాకుమాత్రం నాక్రికెట్ గొప్ప. మేరాక్రికెట్ మహాన్. క్రికెట్ ఏదో నేలబారు ఆటయినట్టు అక్కడికేదో ఫుట్‌బాల్ మాత్రం పిచ్చక్లాస్ అయినట్టు విశ్లేషణలు చిరాకుపుట్టిస్తాయి.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఎంతఇమ్యూనిటీ ఉన్నా ఇంతపెద్దజ్వరమ్ ఎఫెక్టు మినిమమ్ ఉంటుంది కదా. చిన్నచిన్న తుమ్ములు, దగ్గులు వచ్చాయి. మనోళ్లు ఎలానూ ఆడరుకాబట్టి ఎవరోఒకరికి మద్దతు ఇవ్వకపోతే థ్రిల్ ఉండదుగా. ఎవరెవరు ఆడతారో పట్టీచూశా. పాకిస్థానూ ఆడదట. మనసుకొంచెం స్థిమితపడింది. ఇంతలో ఐక్యరాజ్యసమితి, భారతదేశం విదేశాంగ విథానం వగైరాలు గుర్తొచ్చి రష్యాకే నామద్దతు అని ప్రకటించా. ఊహూ అదీ ఆడదు అన్నారు. ఏవిటీ రష్యా అంతదేశం, ఒలింపిక్సులో డజన్లకొద్దీ పతకాలని గెలిచేసే దేశమే ఆడదంటే మనం ఆడట్లేదని అంత'ఇది‌' కానవసరంలేదని నిశ్చయిమ్చుకున్నా.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">మొన్న మూడోస్థానం కోసం జరిగిన మాచ్ చూద్దామని కూర్చున్నా.చుట్టూ వ్యాధిముదిరిన రోగులు. "కామెంట్రీ ఎవర్రా? బాయ్‌కాటా?గవాస్కరా?" ఇది నామొదటిప్రశ్న. "ఇందులో కామెంట్రీ ఉంటుందికానీ అంత ఇంపార్టెంట్ కాదు." అన్నాడొక రోగి. బూఊఊఊ మంటూ బూరలు. ఊదుతూనే ఉన్నారు. ఆగోలలో కామెంట్రీ వినిపిస్తేగా. అదేక్రికెట్తయితే కళ్ళుమూసుకుని కామెంట్రీవిన్నా మాచ్ అర్థమైపోతుంది.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఇంతలో రెఫరీ ఝెండాచూపాడు. అది అటు పసుపూ ఇటు ఎరుపూకాకుండా రెండూకలిసి చెస్‌బోర్డులా ఉంది. అదేంట్రా? అని అడితే ఆఫ్‌సైడ్ అన్నాడు. "అదేంటి ఆఫ్సైడు, ఆన్సైడుకి సిగ్నల్సు? మాక్రికెట్లో ఇలాంటివేమీ ఉండవు. ఎటైనా కొట్టుకోవచ్చు." అన్నా. ఒకడి చొక్కామీద ఫ్రెడరిక్ అని ఉంది. వాడు జర్మనీవాడు. ఉరుగ్వేజట్టులో వాల్టేర్ అని ఇంకోడున్నాడు. ఆహా 'వోల్టేర్ అండ్ ఫ్రెడరిక్ దిగ్రేట్' ఇద్దరూ ఆడుతారా? అనడిగా. ఎవడో ముల్లర్ గాడుట గోల్ కొట్టాడు. అబ్బో మాక్స్‌ముల్లర్ కూడా ఫుట్‌బాల్ ఆడుతాడా? వాడిని ఫుట్‌బాల్ని కొట్టినట్టు కొట్టాలి అనుకుంటుంటే మావాడు "వాడీపేరు మాక్స్‌ముల్లర్‌కాదురా. థామస్‌ముల్లర్‌" అని చెప్పడంతో ఆలోచన విరమించా. ఇంతలో చిన్నడౌటొచ్చి వాడిపక్క తిరిగా. అప్పటికే నాతో విసిగిపోయాడు. మామూలుగా జ్వరమొచ్చినోడికి సహనం తక్కువకదా. (పేషేంట్స్‌కి పేషెన్స్ తక్కువ.) కానీ చూసేటీవీ నాది. కాబట్టి భరించక తప్పదు. "ఒరేయ్ గ్రీస్ ఆడుతుందా?" అని అడిగా. ఏం అన్నాడు. "ఏంలేదుబే గ్రీస్ టీంలో అయితే ఆర్కిమెడీస్, సోక్రటీస్, హెరిడేటస్, పైథాగరస్‌లను చూడొచ్చని" అన్నా. "నిన్ను తీస్కెళ్ళి శ్రీలంకటీంలో పడేస్తా. అక్కడైతే రావణుడు, కుంభకర్ణుడూ, ఇంద్రజిత్తూ ఉంటారు.” అన్నాడు. ఇంతలో మాచ్ ముగిసింది. నేననుకున్నట్టే జర్మనీ గెలిచింది. నేను మొదట్నుంచి జర్మనీ గెలవాలనుకున్నా. కనీసం ఇదిగెలిచాకయినా ఆనోరులేని ఆక్టోపస్‌ని చంపాలన్న ఆలోచన మారుతుందని. మావాడు వెళ్తూవెళ్తూ "ఆదివారం రాత్రి ఫైనల్. నువ్వు రూంలో ఉండొద్దు. తాళాలిచ్చి ఎక్కడికైనా వెళ్ళిపో." అన్నాడు. </span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ముందే చెప్పాగా టీవీ నాదని. దాంతో ఫైనల్కి వాడువేరేటీవీని వెతుక్కుని వెళ్ళిపోయాడు. మరో ఇద్దరుముగ్గురొచ్చారు ఫైనల్ చూసేందుకు. నాకూ కొంచెంజిల పుట్టింది. ఎంతైనా ఫైనల్ కదా.&nbsp; ప్రారంభోత్సవంలో ఎటుచూసిన కనిపిమ్చిన నల్లమొహాలు ఈసారి మాయమయ్యాయి. ఇప్పుడంతా తెల్లపిల్లలే. వార్నీ ఇన్నిరోజులూ సూక్తువల్లిస్తూ వ్యాపారంచేసి ఇప్పుడేమో ఇలా. </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఒకపక్క ఇస్పాను మరోపక్క ఆరెంజ్‌ఆర్మీ. </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఫైనల్ కొంచెం చిరాకేసింది. వీళ్ళాఫైనలిస్టులు అనిపించింది. హాలెండువాళ్ళు గోల్స్ కోసంకాక యెల్లోకార్డులకోసం ఆడుతున్నారు. ఏదో అనుకున్నా కానీ ఫైనల్ అంత థ్రిల్లింగా లేదు. మూడోస్థానంకోసం జరిగిందే చాలాబెటర్ అనిపించింది. టీవీకట్టేసి పడుకున్నా. ఉదయం లేచిచూస్తే స్పెయిన్ గెల్చిందట. ఏదో ఫైనల్‌కి చేరారు. ఒకగోల్ కొట్టారు. కాబట్టి గెలిచారు. అంతేతప్ప 'విజేత‌' అనిపిమ్చలా. అంతా మనమంచికే జరిగింది. మాచ్ మరీఇంటరెస్టింగా ఉంటే నాక్రికెట్‌కి ద్రోహం చేసెయ్యను. మరోసారి గాట్టిగా <b>మేరా క్రికెట్ మహాన్.</b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-1411800431079898466?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-69440162509009225662010-07-03T02:27:00.001+05:302010-07-04T19:24:21.795+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TC5H1GXdJpI/AAAAAAAAA0s/I858TJDnrhc/s1600/Tunga-Bhadra.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TC5H1GXdJpI/AAAAAAAAA0s/I858TJDnrhc/s400/Tunga-Bhadra.jpg" width="357" /></a></div><span style="font-size: small;"><b>కావేరీ తుంగభద్రాచ కృష్ణవేణీచ గౌతమీ</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b> భాగీరథీతి విఖ్యాతాః పంచగంగాః ప్రకీర్తితాః</b></span><span id="internal-source-marker_0.07757470118534104" style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> </span><br /><br /><span id="internal-source-marker_0.07757470118534104" style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">పశ్చిమకనుమల్లో పుట్టిన రెండునదులు తమగమనంతోపాటూ కాలగమనంలో పుట్టుకొచ్చిన రెండు ఉన్నతమైన వైదికధర్మాలను మోసుకొచ్చి, తమకలయికతో మరోగొప్పనదికి జీవం పోశాయి.</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">వరాహపర్వతాల్లో అద్వైతధర్మానికి నదీరూపంగా భావించే తుంగానది, అదేప్రాంతానికి దక్షిణభాగంలో ద్వైతధర్మానికి ప్రతీకైన భద్రానది ఉద్భవిస్తాయి. కొండల్లోంచి పరుగులుపెడుతూ, జలపాతాల్లా </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">కిందకి దుముకుతూ, మెలికలు తిరుగుతూ తుంగానది 147km మరియు భద్రానది 171km దూరం ప్రయాణించాక, శివమొగ్గ దగ్గర్లోని కూడలి దగ్గర కలిసి తుంగభద్రకు జీవంపోస్తాయి. ఇక్కడినుంచి దక్కనుపీఠభూమిలో ప్రవహిస్తూ కర్ణాటకలోని శివమొగ్గ, ఉత్తరకన్నడ, చిత్రదుర్గం, బళ్ళారి అలాగే ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని కర్నూలుజిల్లాల్లో 531km ప్రవహించి కృష్ణమ్మ ఒడిలోకి చేరుకుంటూంది. అటుపై శ్రీశైలంమల్లన్న కాళ్ళుకడిగాక హంసలదీవి వరకు సాగేదారి తెలిసిందే. పశ్చిమకనుమల్లో మొదల్లయే ప్రవాహం ఆపై పీఠభూమిలోని కఠినశిలలపై సాగడంతో కొంచెంవేగం ఎక్కువగా ఉంటుంది. తుంగభద్రలో మొసళ్ళు ఎక్కువని తెనాలిరామకృష్ణుడు చెప్పినట్టు గుర్తు.</span>&nbsp;<span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">&nbsp;</span><br /><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TC5HyaIDYcI/AAAAAAAAA0o/0TCyRVYTwt0/s1600/Tungabhadra.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="338" src="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TC5HyaIDYcI/AAAAAAAAA0o/0TCyRVYTwt0/s400/Tungabhadra.jpg" width="400" /></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">నిజానికి తుంగభద్ర అనేది కేవలం 530km ప్రవహించి మరోనదిలో కలిసిపోయే ఒక ఉపనది. కానీ ఈనది ప్రాముఖ్యత పురాణాల్లోను, మద్యయుగచరిత్రలోనే కాదు, ఆధునికభారతావని సాధించిన పురోగతిలోనూ ఒకవిశిష్టస్థానం ఉంది. ద్వైతాద్వైతధర్మాలవంటి వైదికసిద్ధాంతాలను, ముష్కరమూకలకు తలొగ్గకుండా సుఖశాంతులతో పాలించిన సామ్రాజ్యాన్ని, సాగునీటి ప్రాజెక్టులద్వారా సస్యశ్యామలమైన వ్యవసాయక్షేత్రాల్ని, ఖనిజాల్ని వెలికితీసే పారిశ్రామలను తన ఒడిలోదాచుకుంది తుంగభద్ర.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">పురాణాల్లో ఈనదిని పంపానదిగాను, దీని పరీవాహకప్రాంతాన్ని కిష్కింధగాను పేర్కొన్నారు. శృంగేరీలో ఆదిశంకరాచార్యునిచే నెలకొల్పిన దక్షిణామ్నాయ శ్రీశారదాపీఠం తుంగానది ఒడ్డున వెలసిన క్షేత్రాల్లో ప్రముఖమైనది. తుంగాపానం-గంగాస్నానం అని పెద్దలు చెప్పారంటె ఈనది ప్రాముఖ్యతను అర్థం చేసుకోవచ్చు. </span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TC5HutI6vFI/AAAAAAAAA0k/EWWjVRVHhc8/s1600/Sringeri_snake_and_frog.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TC5HutI6vFI/AAAAAAAAA0k/EWWjVRVHhc8/s320/Sringeri_snake_and_frog.jpg" width="320" /></a><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఆదిశంకరుడు తనశిష్యబృందంతోబాటుగా ఈప్రాంతంలో వెళ్తుండగా ప్రసవవేదనను అనుభవిస్తున్న కప్పకు నాగుపాము తనపడగను రక్షణగాఉంచి సేవచేయడం చూచి, అక్కడ దక్షిణామ్నాయపీఠం నెలకొల్పారు. తూర్పున పురుషోత్తమపురంలోను, పశ్చిమాన ద్వారకలోను అలాగే ఉత్తరాన బదరీనాథ్ దగ్గరి జ్యోతిర్మఠ్‌లోను పీఠాలను నెలకొల్పారు. ఈపీఠం కృష్ణయజుర్వేదానికి రక్షకునిగా వ్యవహరిస్తుంది. శారదాదేవి ఆలయం, విద్యాశంకరుని ఆలయం శృంగేరిలోని మరికొన్ని ముఖ్యమైనస్థలాలు. భద్రానది ఒడ్డున ఉన్న శైవారామాలు కన్నడరాజ్యంలోని వీరశైవధర్మానికి చిరునామా.</span><br /><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">తుంగభద్రానది ఒడ్డున&nbsp; </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">మనరాష్ట్రంలోని </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">మంత్రాలయం ఎంతోపవిత్రమైనది. ఇక్కడ మద్వధర్మాన్ని ఆచరించే గురురాఘవేంద్రమఠం ప్రాముఖ్యత తెలిసిందే. </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">దక్షిణకాశీగా పేరొందిన </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">మహబూబ్‌నగర్‌జిల్లాలోని ఆలంపూర్ ఈనదితీరంలోని మరొకముఖ్యస్థలం. ఇక్కడి జోగులాంబ, చాళుక్యులకాలంనాటి నవబ్రహ్మమందిరాలు ప్రముఖక్షేత్రాలు. అన్నిటికన్నా ముఖ్యమైనది ఈప్రాంతలో తెలుగు కన్నడిగుల మద్యనున్న స్నేహం. తేటతెనుగు-కస్తూరికన్నడలు పాలునీళ్లలా కలిసి శతాబ్దాలుగా సహజీవనం సాగిస్తున్నారు. కన్నడరాజులు తెలుగుకు చేసినసేవ, అలానే తెలుగువాళ్ళు కన్నడిగులతో పెంచుకున్న బంధం ఒకపరిణితిచెందిన సాంస్కృతికబంధాన్ని నెలకొల్పాయి.</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TC5HpSrRQNI/AAAAAAAAA0c/T8m43E20Z4E/s1600/Hampi_virupaksha_temple.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="347" src="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TC5HpSrRQNI/AAAAAAAAA0c/T8m43E20Z4E/s640/Hampi_virupaksha_temple.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TC5HnPTRPwI/AAAAAAAAA0Y/SZ7NGibJBRU/s1600/hampi+narasimha.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TC5HnPTRPwI/AAAAAAAAA0Y/SZ7NGibJBRU/s320/hampi+narasimha.JPG" width="235" /></a></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఈనదిఒడ్డున నిర్మితమైన పట్టణాల్లో అత్యంతముఖ్యమైంది హంపి. ఒకవైపు తుంగభద్ర మరోవైపు ఎత్తైనకొండలతో ఈప్రాంతం శత్రుదుర్భేధ్యంగా ఉండెది. విషసర్పాలవంటి పొరుగురాజ్యలనుంచి ప్రజలను కాపాడుతూ, కళలకు కాణాచిగా పేరొంది, పరిపాలన అన్నపదానికే నిర్వచనం చెప్పిన విజయనగరసామ్రాజ్యపు సాంస్కృతికరాజధానిగా ప్రపంచవారసత్వ సంపదల్లో తలమానికమైన నగరం ఇది. విజయనగరసామ్రాజ్యంకన్నా పురాతనమైనది ఈపట్టణం. ఇక్కడి ఆలయాల్లో విజయనగరశిల్పకళేకాక దానికిముందున్న హొయశాలశైలికూడా కలిసిఉంటుందని నిపుణుల అభిప్రాయం. విరూపాక్షుణిఅలయం ఇక్కడ చూచితీరాల్సిన స్థలం. దానితోపాటుగా పదులసంఖ్యలో ఉండే పర్యాటకస్థలాల్ని చూశాక ఎవడైనా ఈదేశసంస్కృతిని, ఈమట్టిలో పుట్టినశాస్త్రాలను అపహాస్యంచేస్తే ఈడ్చుకుంటూవచ్చి వీటిని చూపెట్టాలని నాస్నేహితుడు అంటుంటాడు.</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TC5Hq7_DfCI/AAAAAAAAA0g/zJtp4Xuxcn4/s1600/proj_tungabhadra.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="217" src="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/TC5Hq7_DfCI/AAAAAAAAA0g/zJtp4Xuxcn4/s320/proj_tungabhadra.jpg" width="320" /></a></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">కర్ణాటక అంటేనే మనకు గుర్తొచ్చేవి ప్రాజెక్టులు. ఈనది అంతర్రాష్ట్రనదికావటంతో రాష్ట్రపతిఉత్తర్వులను అనుసరించి తుంగభద్రబోర్డును నెలకొల్పారు.తుంగభద్రప్రాజెక్టుకు సంబంధించిన జలవిద్యుదుత్పత్తి, సాగునీటిసరపరాను ఈబోర్దూ నియంత్రిస్తుంది. తుంగానదిపైన శివమొగ్గవద్ద, భద్రనదిపైన లక్కవల్లివద్ద ప్రాజెక్టులను నిర్మించారు. బళ్ళారిజిల్లాలోని హోస్పేట్ వద్ద తుంగభద్రనదిపై ఆనకట్ట నిర్మించారు. కర్నూలు దగ్గర్లోని సుంకేసులవద్ద కాటన్‌దొర నిర్మించిన ఆనకట్ట ఒకటి ఉండేదట. దానిస్థానంలో ఇటీవల ఆనకట్టను కట్టి, దానికి మాజీముఖ్యమంత్రి కోట్లవిజయభాస్కరరెడ్డి పేరుపెట్టారు. వీటన్నిటినీ మించి రాయలకాలంనాటీ చెరువులు, సాగునీటిసౌకర్యాలు ఇక్కడ వ్యవసాయానికి ఎంతగానో ఉపయోగపడూతాయి. మట్టికోసుకుపోకుండా రాయలకాలంలో కట్టించిన కొన్నిరాతికట్టడాలు ఇప్పటికీ చెక్కుచెదరలేదు.</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఈనది ప్రవహించే ప్రాంతాల్లో ఖనిజవనరులు పుష్కలంగా ఉన్నాయి. ఇనుము, మాంగనీసువంటి గనులేకాక, గ్రానైట్‌క్వారీలు ఈప్రాంతంలో అధికం. వీటివల్ల జరుగుతున్న పారిశ్రామికాభివృద్ధికన్నా కాలుష్యం, అవినీతి ఎక్కువవడం అనేకవివాదాలకు దారితీస్తుంది. నీటిపారుదల సౌకర్యాలు పుష్కలంగా ఉన్నా వాటిమరమ్మతులు సరిగా జరపకపోవడంతో అనేకజలశయాలతోపాటు రాయలకాలంనాటి చెరువుల సామర్థ్యంసైతం ఏటికేడు తగ్గిపోతుంది. ఇటీవలికాలంలో ఇక్కడ నెలకొల్పుతున్న కర్మాగారాలు, వాటికి అనుబంధంగా నిర్మిస్తున్న రహదారులవల్ల ఇక్కడి జీవవైవిధ్యం దెబ్బతింటుంది. కొన్ని అరుదైనవానరజాతులు నశిస్తున్నాయి.</span><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ఇలా రెండు విశిష్టవైదికధర్మాలనుంచి ఉద్భవించి,</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">తనువెళ్ళేదారిని సస్యశ్యామలం చేస్తూ</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">&nbsp;</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> పంచగంగల్లో ఒకటిగా స్థానం సంపాదించుకున్న తుంగభద్రనది దాని ఒడ్డున వెలసినక్షేత్రాలకు, నిర్మించిన రాజ్యాలకు, </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">విరాజిల్లిన</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> కళలకు, ఆనీళ్ళతో గొంతుతడుపుకుంతున్న ప్రజలకు మాతృసమానురాలు.</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> </span><br /><br /><br /><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-6944016250900922566?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-60495381822656947962010-03-22T20:53:00.000+05:302010-07-13T00:17:41.790+05:30వాఖ్య- నిజజీవితంలో మనమేదైనా మాట్లాడినప్పుడు ఇది ఎదురైతే రగిలిపోతాం. కానీ బ్లాగుల్లో పరిస్థితి పూర్తిగా విరుద్ధం. టపారాశాక అరగంటకొకసారి పేజీతెరిచి కొత్తవ్యాఖ్యలేమైనా వచ్చాయా అని చూసుకోను రోజంతా గడిచిపోతుంది. ఇక్కడ వ్యాఖ్యలే ఇంధనం. రోజూ వచ్చేదానికన్నా రెండుమూడు వ్యాఖ్యలెక్కువొచ్చినా తక్కువొచ్చినా బహుశా ఆరోజంతా చుట్టుపక్కల పరిసరాలతో సంబంధబాంధవ్యాలు తెగిపోతాయనుకుంటా. కొత్తబ్లాగు కనిపిస్తే బ్లాగు గురించేకాక, సదరుబ్లాగరు గురించికూడా ఓ అవగాహన కల్పించేదీ వ్యాఖ్యలే. అంతేకాదు ఆబ్లాగరుకి బ్లాగ్మిత్రులెవరు? వ్యక్తిత్వం ఎలాంటిది అన్న సున్నిత విషయాలు వ్యాఖ్యలు చెప్పకనే చెబుతాయి. ఒకరకంగా చెప్పాలంటే బ్లాగుకి టీఆర్‌పీ రేటింగులు నిర్ణయించేది వ్యాఖ్యలే. వీటిగురించి విపరీతంగా ఆలోచించేసి ఆరోగ్యాన్ని చెడగొట్టుకునే బ్లాగర్లూ ఉన్నారు.కొన్నివిషయాల గురించి రాసినప్పుడు వ్యాఖ్యలరూపంలో జరిగే చర్చలు మంచిసమాచారాన్ని అందజేస్తాయి. మాలాంటి కుర్రబ్లాగర్లు ఎవరైనా కొంతకాలం తర్వాత చూసినప్పుడు అక్కడి చర్చ ఎంతోఉపయోగకరంగా కనిపిస్తుంది.<br /><br />పోయినవారం "ఏరా కూడలి ఎలాఉంది?" అని నాబ్లాగ్మిత్రుడిని అడిగితే లింకులు పంపాడు. వాటిని చూశాక కూడలి రగులుతుందని అర్థం అయ్యింది. ఇదిమామూలే కదా? అనుకుందామంటే రగులుతున్న విషయం ఆసక్తికరంగా కనిపించి ఇంకొన్నిలింకులు తెరిచి చూశా. విషయాన్ని క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే '<b>ఫోర్జరీ వ్యాఖ్యలు</b>'. <br /><br />ఎలా జరిగాయి? ఎవరుచేశారు? ఇలాంటివి నాకు తెలీదు. కానీ జరిగింది మాత్రం ఖచ్చితంగా ఖండించాల్సిందే. కానీ వారంరోజులుగా నాకు ఖండించేందుకు వీలుచిక్కలా. అందుకే ఇప్పుడు ఖండిస్తున్నా. ఇప్పటిదాకా వ్యాఖ్యల్లో మనంచూసిన అత్యంత అనాగరికచర్య అజ్ఞాతరూపంలో వచ్చి తిట్టడం. కానీ ఇది అస్సలు ఊహించని పరిణామం. నామిత్రుడు విషయం చెప్పకుండా ఒకలింకు పంపాడు. అక్కడి వ్యాఖ్యను చూసి నమ్మలేక పోయాను. ఏంటిబాబూ ఇలారాశాడు కామెంటు అనుకుని జుట్టుపట్టుకున్నా. ఆతర్వాత పంపినలింకు చూశాక అర్థం అయ్యింది. ఆఒక్కబ్లాగరునేకాక ఇంకొంతమంది పేరుమోసిన బ్లాగర్లుకూడా ఈ-పేర్ల కుట్రలో బాధితులు అని తెలిసింది. ఇక్కడ జరిగింది ఏమాత్రం సమర్థించకూడదు. నాకు తెలిసీ ఎవరూ సమర్థించలేదనుకుంటా. ఈపని చేసినవాడికి పిరికిపంద, మానసికరోగి లాంటిపదాలు సరిపడవు.<br /><br />ఇలాంటివి జరిగిన వెంటనే అనుమానితుల జాబితా ఒకటి తయారుచేసుకుని ఉంటారు ఎవరికివాళ్ళు. ఈజాబితాకి మూలం గతంలో తమని కెలికిన బ్లాగర్లు. ఈవిషయంలో నా అభిప్రాయం- మనజాబితాలేవీ కరెక్టుకాదు. ఎందుకంటే పిల్లచేష్టలు, వెకిలివేషాలు వేస్తారు అనుకుని మనం అనుమానిమ్చేవాళ్ళంతా గతంలో తమపేరుమీదే చేశారు అవన్నీ. మరి ఇలా వేరేవాళ్ళపేర్లు పెట్టుకుని చెయ్యాల్సిన అవసరంలేదు. కాలేజీపిల్లలతో ఇంకొకజాబితా ఉంది. వాళ్ళేదో వాళ్ల ఆనందాన్ని పంచుకోవటం తప్ప ఇంత కుట్రలు పన్నడానికి ఇళ్ళల్లో డైలీసీరియళ్లు చూడరు. కాబట్టి అయ్యా సీనియర్ బ్లాగర్లూ కొద్దిగా ఓపికవహించండి. అనవసరంగా ఆవేశపడి నిందించొద్దు. ఇక్కడ జరుగుతున్న దాన్ని ఎవరూ సమర్థించడంలేదు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-6049538182265694796?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-52339648922442531412010-03-09T23:13:00.000+05:302010-03-09T23:13:23.979+05:30త్రేతాయుగంలో పడ్డకష్టాలు చాలవన్నట్టు సీతమ్మకి కలికాలం కానికాలంగా దాపురించింది. ఏతల్లి పాదధూళితో పునీతమైన భూమిపై పుట్టి ప్రజలు చల్లగా బతికారో, బతుకుతున్నారో, బతుకుతారో ఆతల్లికే మకిలి అంటగట్టాలని చూస్తున్నారు. ఏతల్లి చల్లటిచూపుతో చేసినపాతకాలన్నీ క్షణకాలంలో నశిస్తాయో ఆతల్లిపైనే కామపుచూపులు కమ్ముకుంటున్న పాషాణకాలమిది. దశకంఠుడు సైతం ఆనిప్పుకణాన్ని తాకేందుకు భయడితే ఈకలిసేవకునికి ఆభయంకూడా లేదు. <br /><br />జరుగుతున్నవి చూస్తుంటే ఎమ్మెస్ రామారవు సుందరకాండలో హనుమంతుడు సీతమ్మ పడుతున్న కష్టాలు చూసి బాధపడుతూ అనేమాటలు గుర్తొచ్చాయి. ఆభాగం కింద పెడుతున్నా.<br /><div style="margin-left: 40px;"><br />పువ్వులునిండిన పొలమునందునా<br />నాగేటిచాలున జననమందినా<br />జనకమహారాజు కూతురైనా<br />దశరథనరపాలు కోడాలైనా<br />సీతాలక్ష్మికి కాదుసమానము<br />త్రైలోక్యరాజ్య లక్ష్మీసహితము<br />అంతటిమాతకా కానికాలమని<br />మారుతివగచే సీతనుకనుగొని<br /><br />శత్రుతాపకరుడు మహాశూరుడు<br />సౌమిత్రికీ పూజ్యురాలైన<br />అశ్రితజన సంరక్షుడైన<br />శ్రీరఘురాముని ప్రియసతియైన<br />పతిసన్నిథియే సుఖమనియెంచి<br />పదునాల్గేండ్లు వనమునకేగిన<br />అంతటిమాతకా కానికాలమని<br />మారుతివగచే సీతనుకనుగొని<br /><br />బంగరుమేని కాంతులుమెరయ<br />మందస్మితముఖ పద్మమువిరియా<br />హంసతూళికా తల్పమందునా<br />రామునికూడి సుఖింపగతగినా</div><div class="im" style="margin-left: 40px;">పురుషోత్తముని పావనచరితుని</div><div class="im" style="margin-left: 40px;">శ్రీరఘురాముని ప్రియసతుయైనా</div><div class="im" style="margin-left: 40px;">అంతటిమాతకా కానికాలమని</div><div class="im" style="margin-left: 40px;">మారుతివగచే సీతనుకనుగొని</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-5233964892244253141?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-54661281712616229002010-03-08T20:39:00.001+05:302010-07-13T00:17:41.791+05:30ఎంఎఫ్ హుస్సేన్ అనేపేరు ఇంటర్లో ఉన్నప్పుడు మాధురి 'గజగామిని‌' అప్పుడు విన్నా. ఆతర్వాత అడపాదడపా మీడియాలో చూశాను. వయసులో పెద్దాయన, చేతిలో పనితనం ఉన్నతను వగైరా వగైరాలతో మంచివ్యక్తి అని చిన్న‌అభిప్రాయం. <br />హిందూదేవతల్ని, భారతమాతను నగ్నంగా గీశాడు అని విన్నాను కానీ వాటిని చూసేందుకు అవకాశంలేదు. చూడాలనీ అనుకోలేదు. మొన్నామద్యన మళ్ళీగొడవ మొదలవ్వడం ఆతర్వాత ఒకమిత్రుడు ఆచిత్రరాజాలను పంపడంతో వాటిని చూసి అందులోని ఉన్నతప్రమాణాలను అర్థంచేసుకోలేని నాలోని అర్భకుడు తలపట్టుక్కూచున్నాడు. నేనేమీ పెయింటింగ్‌లను కొని ఇంట్లోపెట్టుకునే కళాపోషకుణ్ణికాదు. కనీసం ఆర్ట్ ఎగ్జిబిషన్లకు ఎగేసుకుపోయే కళాపిపాసినికాదు. అంతెందుకు మాంచిపెయింటింగ్లను డౌన్లోడ్ చేసుకుని డెస్క్‌టాప్ పైన పెట్టుకునేంత తృష్ణ నాలోలేదు. అయినా మనిషన్నాక కొద్దోగొప్పో ఆలోచించగలుగుతాడు. వాటికి అనుగుణంగా కొన్నినిర్ణయాలకు రాగలుగుతాడు. నేనిక్కడ రాస్తున్నవికూడా అలాంటి ఆలోచనలకు టపారూపమే.<br /><br />మహేష్‌గారి బ్లాగులో మద్యాహ్నం కామెంట్ రాసినప్పుడు ఆయనిచ్చిన సమాధానం చదివాక నాకొచ్చిన అనుమానాలు.(ఇవి ఆయనపై విమర్శకోసం కాదు. కొంతసేపటిక్రితమే మాఇద్దరి మద్యనా చర్చజరిగింది. వాదనలు చెయ్యడం బాగోదుగనుక అక్కడ రాయలేక నాబ్లాగులో రాసుకుంటున్నా. మహేష్‌గారు తప్పుగా అర్థం చేసుకోవద్దు.) రాజారవివర్మకు ముందు ఇక్కడదేవతల్ని బట్టలతో ఎవరూచూడలేదు అంటున్నారు మరి బట్టలుకట్టకుండా ఏమూలవిరాట్టుకైనా పూజలుచెయ్యడం చూశారా?&nbsp; గుడిపైన బొమ్మల్ని చూద్దాం. అక్కడ నగ్నంగా కనిపించేవి దేవతలుకాదు. దేవతల బొమ్మలు గోపురంముఖాల మద్యభాగంలో ఉంటాయి. అంచున నందీశ్వరుడు, సింహం వగైరావగైరా ఉంటాయి. మద్యలో వివిధభంగిమలలో ఉండేవి దేవతలుకాదు. మనుషులు లేక గంధర్వుల్లాంటి ఊర్థ్వలోకంలోనివారు. (ఇదినాఅభిప్రాయమే) ఇంకోవిషయం- ఆబొమ్మలలోని దేవతలకు బట్టలు ఉంటాయి. కానీ అవిచూసిన వెంటనే కనిపించవు. వాటి అంచులకు వేసిన డిజైన్లు, కుచ్చిళ్ళు వంటివి చూస్తే అర్థం అవుతుంది. అందుకే చనుమొనలు, జననాంగాలు వంటివి చూపరు.<br /><br />సరె అప్పట్లో అలానే ఉన్నారని అనుకుందాం. మరి ఇప్పుడు అలావెయ్యాల్సిన అవసరం ఏమొచ్చింది? బట్టలు నెయ్యడం రాకముందు సమాజమంతా దిశమొలలే. ఇప్పుడూ అలానే తిరగొచ్చా?<br /><br />బట్టలవిషయాన్ని పక్కనపెడదాం. మరి రావణుని తొడపైన సీతమ్మ కూర్చోవడం ఏమిటీ? మాయవేషంలో వచ్చి లంకకు అపహరించుకుపొయ్యేప్పుడుకూడా ఆతల్లిని నేరుగా తాకకుండా ఆమె సొమ్మసిల్లిపడిపోయిన ప్రాంతాన్ని నేలతోసహా పెకలించి తీసుకెళ్ళాడు. ఆతర్వాత అశొకవనంలోకూడా తనంతట తానుగా ఒప్పుకుంటేనే తాకుతానని చెప్పాడు. ఈరెండు వాల్మీకిరామాయణంలో చెప్పినవే. మరి దీనికేమి చెప్తాడు?<br /><br />మరి ఇతరచిత్రాల్లో ఆయనగీసిన దృశ్యాలను ఏరకంగా అర్థంచేసుకోవాలో? దుర్గాదేవితో పులి వగైరా వగైరా. వీటిగురించి చదువుకున్నోడేకాదు నిరక్షరాస్యుడైనాసరే ఊహించుకునేందుకే ఏవగించుకుంటాడు. స్త్రీల స్వాభిమానం గురించి, స్వావలంబన గురించిమాట్లాడే ఫెమినిస్టులకు ఇక్కడ శక్తిస్వరూపిణి అయిన స్త్రీకి జరిగిన అవమానం పట్టలేదా? దుర్గామాత ఈసమాజంలో స్త్రీశక్తికి ప్రతీకగా చూస్తారా? లేక ఒకహిందూదేవత కాబట్టి మనమంతా సెక్యులర్లం అని తలతిప్పుకుపోతారా?<br /><br />ఆయనకు ఊహాలోకంలో కనిపిమ్చినవంతా గీసుకొమ్మను. కానీ ఆతర్వాత తనిచేసినపనికి ఎవరైనా బాథపడుతారేమో అని ఒక్కసారి ఆలోచించల్సిన బాద్యత కళాకారుడిగా, వృద్ధుడిగా కాదు కనీసం మనిషిగా పాటించాల్సిన కనీసధర్మం. ఆఆలోచనలేనివ్యక్తి, చేసినతప్పుకు పశ్చాత్తపం చెందనివాడు ఈసమాజంలో ఉంటేఎంత? పోతేఎంత? కళ అనేది మనషి వికాసానికి , సమాజానికి మార్గంచూపడానికి పాటుపడ్దప్పుడే దాని ఉనికి అర్థం. నీద్వారా రూపుదిద్దుకున్నవి ఎవరిని బాగు పరుస్తాయి? తల్లిలోనూ, చెల్లిలోనూ నగ్నత్వం చూడ్డంగాక ఒరిగేదేముంది? అయ్యా హుస్సేన్గారు (లేక ఆయన తరపున వకాల్తాపుచ్చుకున్నవాళ్ళూ) ఆచిత్రాలను ఏభావంతో గీశారో చెప్పికాస్త పుణ్యకట్టుకో(ండి). నాకింకా జ్ఞానదంతం మొలవలా. వచ్చిమొలిపించండి. ఆనొప్పిభరిస్తా.<br /><br />గీసేప్పుడు సరే ఏదోఆవేశంలో జరిగిపోయింది. మరిదాన్ని ప్రదర్శించేటప్పుడు ఆలోచించాలా?వద్దా? మరి వద్దని నువ్వనుకున్నప్పుడు మేమెందుకు నీగురించి ఆలోచించాలి? ఇక్కడ జరుగుతున్న ఇంకోతమాషా- ఆయన్ని సమర్థించేవాళ్ళంతా సమాజంలో కుళ్ళును తీసేసేవాళ్ళు. వ్యతిరేకించేవాళ్ళంతా హిందూమతసంస్థల కార్యకర్తలు. మరినాలాంటి సామాన్యుడిగోడు ఎవడికిపట్టింది? ఇదిమామనసును గాయపరిచింది అన్నామంటే మేమేదో మతసంస్థకి కార్యకర్తలం.<br />పోనీ ఆతర్వాతైనా తననిబద్ధతను నిరూపిమ్చుకున్నాడా? దేశంవదిలి వెళ్ళిపోయాడు. దీన్నిమించిన కేసులు నడుస్తున్నాయి ఇక్కడ. వాళ్ళెవరూ వదిలిపోలేదే? ఆతర్వాత ఇంకెక్కడొ పౌరుడిగా మారుతున్నావు. పోనీ ఆదేశమేమైనా పద్ధతైనదా? కళాకారుడికి అన్నింటికన్నా ముఖ్యమైనది భావప్రకటనస్వేచ్చ. అది పుష్కలంగా లభించే ఎన్నోదేశాలుండగా మచ్చుకైనా కనిపించని దేశాన్ని ఎంచుకున్నావు. ఇక్కడ నీవ్యక్తిత్వం ఏమిటో తెలియట్లేదా?<br /><br />హిందువుకానీవాడు, ఆధర్మాన్ని ఒక్కరోజైనాపాటించనివాడు, కనీసం దానిగురించి తెలుసుకోవాలన్న ఆలోచనలేనివాడికి (ఇప్పుడు గీసింది హిందూదేవతల గురించి కాబట్టి. ఇది ఏసిద్ధ్హాంతానికైనా, మతానికైనా వర్తిస్తుంది. ఆయాకమ్యూనిటీల్లో భాగంగా లేనివాడికి, ఆచరించనివాడికి దానిగురిమ్చి విమర్శించెహక్కు ఉండదు.) ఇలాంటి బొమ్మలుగీసే నైతికహక్కు ఎక్కడిది? నీబోటోడు దేశాన్నొదిలి వెళ్ళిపోయినంత మాత్రాన ఇక్కడ రంగులు ఎండిపోవు, కుంచెలు విరిగిపోవు, కళాకారుల సృజనాత్మకత ఇగిరిపోదు.<br />నేను గమనించిన ఇంకోవిషయం- హుస్సేన్ గారి(డి) పెయింటింగ్స్ మనకు దొరకాలంటే లక్షలుపొయ్యాలి. కొన్ని శాంపిల్స్ ఇంటర్నెట్‌లో ఉన్నా వాటి నాసిరకంవి. మరి ఈచిత్రాలుమాత్రం ఉచితంగా విచ్చలవిడిగా దొరుకుతున్నాయి. పైరసీ విషయంలో ఎన్నోజాగ్రత్తలు తీసుకునే ఆయన వీటినెందుకు ఇలావదిలాడొ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-5466128171261622900?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-19090154658565831272010-03-08T01:06:00.000+05:302010-03-08T01:06:00.329+05:30ఈ టపారాయడానికి రెండుమూడూరోజులు ఆలోచించా. కారణం చదివాక మీకే తెలుస్తుంది.జరగబోయే దాడులకు మానసికంగా సిద్ధపడి ప్రచురిస్తున్నా.&nbsp;<br /><br />కూడలిలో ఓవారం రోజులు తిరిగాడంటే నిక్కరేసుకోని పిల్లోడిక్కూడా అర్థం అయ్యే పిల్లవిషయం ఏమిటంటే- <b>ఇక్కడ గుంపులున్నాయి.</b> అవును గుంపులున్నాయి. ఈవిషయం అర్థం కావడానికి నాకో వారంపదిరోజులు పటింది. "అబ్బా! ఏమిటిది" అనుకునేవాణ్ణి. కానీ తర్వాత ఆలోచిస్తే ఇదేమీ తప్పుకాదు అనిపించింది. ఎందుకంటారా? ఏబ్లాగును చూసినా రెండుమూడుటపాలు చదివామంటే సదరుబ్లాగరు అభిరుచి, ఆసక్తి, అసలాబ్లాగు ఎందుకు తెరిచాడు లాంటి విషయాలన్నీ తెలిసిపోతాయి. ఓయాభైటపాలు చదివినా అసలురాసేవాడు మనిషేనా? అసలేమి చెప్పలనుకుంటున్నాడు? అనిపించే బ్లాగులూ ఉన్నాయి. అదివేరేసంగతి. అలా పదిపదిహేను చూసేప్పుడు మన అభిరుచికో, నమ్మకానికో, సిద్ధాంతానికో పోలిక ఉండేబ్లాగు కనపడడం, వ్యాఖ్యరాయడం జరుగుతుంది. ఆతర్వాత పరిచయాలు క్రమంగా స్నేహితులుగా చేస్తాయి. ఇలా స్నేహాలు కాస్తా గుంపులుగా ఎదుగుతాయి.<br /><br />ఇక్కడదాకా వ్యవహారం చిరునవ్వులతో, హాయిహాయిగా చాలాహుందాగా నడుస్తుంది. మరిసమస్య ఎక్కడ అంటే- కూడలిమొత్తం మనగుంపుకు అనుగుణంగానే టపాలు వెయ్యాలి అనే హుకుం.అలారాయని బ్లాగర్లపై ఫత్వా. ఇక్కడ మొదలయ్యే రావణకాష్టాలేవీ ఇంతవరకూ ఆరలేదు. కొంతకాలం మందగించినా అవన్నీ నివురుగప్పిన నిప్పులే.<br /><br />ఒకవ్యక్తి చదువుకుని కనీసం ఒకడిగ్రీపట్టా అయినా పుచ్చుకున్నాక, కొద్దోగొప్పో లోకాన్ని చూశాక, తనకంటూ కొన్నీఅలోచనలు, అభిప్రాయాలు ఏర్పడ్డాక, రాయాలనిపించి అందుకు ఒకవేదికను వెతుక్కునే సమయంలో లభించే అవకాశమే బ్లాగు. దీన్నిబట్టి మనకు అర్థం అయ్యేదేమిటయ్యా అంటే - మనఆలోచనలతో సారూప్యత ఉన్నవాళ్లతో సహవాసం చెయ్యగలమేగానీ ఎవర్నో మన ఆలోచనలతో, సిద్ధాంతాలతో, తలాతోకాలేని వాదులాటలతో మార్చెయ్యాలి అనుకోవడం పొరబాటేకాదు అజ్ఞానమే అవుతుంది. తన‌అనుభవాలతో దేవుణ్ణి నమ్మేవ్యక్తితో ఎంతవాదించినా అతనికి పరమాత్మ ఉనికి కనిపిస్తొ ఉంటుంది. అలాగే పస్తులతో కాలాన్ని ఈడ్చినవాడికి దేవుడికన్నా ముందు ఆకలే కనిపిస్తుంది. ఇది మనంకనుక్కోలేనంత చిదంబరరహస్యం ఏమీకాదు.<br /><br /><br />కానీ సమస్య ఏమిటంటే- మనసిద్ధాంతాలపై మనకున్న నమ్మకంలో వెయ్యోవంతు గౌరవం ఎదుటివాళ్ళ నమ్మకాలపై ఉండదు. తనురాసేది కొందరిని ఇబ్బందిపెడుతుందని తనకు తెలుసు.వాళ్ళు రాసింది చూసినవాళ్ళు అనుకున్న బ్లాగుగురించి కాకపోవచ్చు.&nbsp; ఎవరైనా ప్రశ్నిస్తే నేనన్నది ఒకరిని ఉద్దేశించికాదు అనొచ్చు. కానీ టపాశీర్షికలో-బ్లాగుస్వాములు అన్నారు అంటే అది తోటిబ్లాగరు గురించేకదా?&nbsp; కూడలిలో ఉన్నబ్లాగులు లాగితంతే ఐదొందలు. అందులో భక్తిబ్లాగులు పదిపదిహేను. మహాఅయితే ఇరవై. ఇందులో తరచుగా రాసేబ్లాగర్లు పదిమంది. అంటే ఆబ్లాగు శీర్షిక ఈపదిమందిలొ ఎవరినో ఉద్దేశించి అన్నదేకదా? ఆపదిమంది బ్లాగుల్ని చూద్దాం.<br /><br /><br />ఇప్పుడు ఆటపాలో ఉన్న విషయం టూకీగా- పరీక్షలప్పుడు పూజలు. ఈవిషయంపై రాసిందెవరో చూసేందుకు మనమేమీ షెర్లాక్‌హోమ్స్ కానక్కర్లా. వారాంతంలో ఓసారి కూడలితెరిచినా ఈరకమైన టపారాసే బ్లాగరెవరోమనకు తెలుస్తుంది. సరే ఆయన్నికాదనుకుందాం. మరి ఆపదిమందిలో ఎవర్నో? లేదా భక్తిబ్లాగులగుంపునో లేక అందులో ఒక‌ఉపగుంపునో. ఇలాంటి దాడి భావప్రకటనకు వ్యతిరేకంకాదా?<br /><br />&nbsp;నాకు తెలీక అడుగుతా? ఎదుటివాడి మంచికోసం మనం ఐదునిముషాలు అలోచించడం నేరమా? అదితప్పని ఏసిద్ధాంతం చెప్పిందో? పరీక్షలకు వెళ్ళె పిల్లలకు వయసులోపెద్దాయనగా అలాకోరడంలో తప్పేమిటో? పోనీ ఎదుటోడికే చెప్పిఊరుకున్నాడా? ఆయనకూడా వీలైనంతలొ ఆచరిస్తున్నాడుగా? తనూఅచరించిందే చెప్తునాడుగా? అక్కడ పిల్లలకేమి చెప్పాడు? పరీక్షలప్పుడు ధైర్యంగా ఉండేందుకు పరిష్కారం ఇచ్చాడు. అందులో సమాజాన్ని చెడగొట్టేంత విషం ఏముందో? మీకోసం పూజచేస్తా అన్నాడు. వాళ్లమంచికోసం ఆలోచించడం తప్పా? అందుకేమీ ఆయన డబ్బుతీసుకోవట్లేదే? అంటే మనసమాజంలో పెద్దలు పిల్లల మంచికోరడం, పిల్లలు పెద్దలకు నమస్కారం చెయ్యడంవంటివి అభిజాత్యానికి నిదర్శనమా? తాయెత్తులు కట్టేది స్వామీజీలేకాదు పకీర్లు, ఇతరమతాల్లోని సాధువులుకూడా అన్నసంగతి వాళ్ళకి ఎందుకుతెలీదో?<br /><br /><br />ఇలాదాడులుచేసే బ్లాగర్లకు సమాజంలోని కొన్నిసమస్యలే, వాటిలోని తమకుకావల్సిన పార్శ్వాలే కనిపిస్తాయని, వాటిపైనే రాస్తారని, పోనీతనబ్లాగులో చర్చలకు సరైనదిశలో స్పందించరని చెప్పేహక్కు నాకులేదు. ఎందుకంటె అవి వాళ్ళబ్లాగులు. వాళ్లవాళ్ల ఇష్టానుసారం, వారు స్పందించగలిగే అంశాలపైనే వాళ్ళురాస్తారు. వాళ్ళబ్లాగులు ఇలానే ఉండాలి అనే హక్కు నాకులేదు. మరివాళ్ళూ మిగిలినబ్లాగుల గురించి అలానే అనుకోవలన్నదిమాత్రం తోటిబ్లాగరుగా నాకోరిక.<br /><br />&nbsp;వారంరోజులుగా ఇంతమంది స్వామీజీలను అరెస్టు చేస్తుంటే సగటుహిందువు సమర్థించాడేతప్ప నిరశనలు, రాస్తారోకోలు చెయ్యలేదు. నిజస్వరూపాలు బయటపడ్డాక ఆఆశ్రమాలపై దాడిచేసినవారిలో ఆస్తికులు, దైవచింతనలో గడిపేవారు, మద్యతరగతి హిందువులు( ఈమాట ఎందుకువాడుతున్నాను అంటే వీళ్లదృష్టిలో దొంగస్వాములు హిందూమతంలోనే ఉంటారు.) ఉన్నారు. ఇలాంటిసంఘటన మరేమతపెద్ద విషయంలో జరిగినా వీడియోలు బయటికిరావు. వచ్చినా మీడియాకి అంతదమ్ములేదు. అసలింతమందిని అరెస్టుచేసే అవకాశమే ఉండదు.<br /><br />చివరగా ఒక్కమాట- మనదేశంలో ప్రజాస్వామ్యం ఏర్పడ్డాక ఎన్నోసార్లు మోసగాళ్ళు తప్పించుకున్నారు. హత్యలుచేసినవాళ్ళు రాజ్యాన్నేలుతున్నారు. కులంగజ్జితో కుంచించుకుపోతున్నాం. ప్రజలకు తమఓటు ఎంతవిలువైనదో తెలీని స్థితిలో ఓటేస్తున్నారు. స్వార్థప్రయోజనాలకోసం అసమర్థులను ఎన్నుకుంటున్నారు. పాలితులు-పాలకులు ఎవరికి వీలైనస్థాయిలో వాళ్ళు ప్రజాస్వామ్యాన్ని అపహాస్యం చేస్తున్నారు. మరి ఈతప్పు ప్రజాస్వామ్యానిదా? ప్రజలదా? ఇక్కడ హైందవంపై జరుగుతున్నది కూడా అలాంటిదే. కొందరివ్యక్తులు స్వార్థంకోసం కాషాయాన్ని తొడుక్కుని అరాచకాలు చేస్తుంటే ఆమకిలి హైందవానికి అంటుకుంటుంది. కానీ ఇదితాత్కాలికం. కారణం నాధర్మం అజరామరం. స్వయంప్రకాశం. ధర్మోరక్షతి రక్షితః<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-1909015465856583127?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-4949854823442932412010-02-28T03:05:00.002+05:302010-07-24T00:26:50.977+05:30<div>శతాబ్దాల బానిసత్వం. కరువుకాటకాలతో నిత్యంపోరాటం. మూఢనమ్మకాల వలలో చిక్కుకున్న సమాజం. అదేసమయంలో ప్రాశ్చాత్యదేశాల్లో సాంప్రదాయక సిద్ధాంతాలను బుట్టదాఖలుచేస్తూ అభివృద్ధిచెందిన ఆధునికసైన్సు. ఆసిద్ధాంతాలకు రూపం ఇచ్చే సాంకేతిక సమాజం. వీటన్నిటినీ మించి పారిశ్రామికవిప్లవ ఫలితాలు. ఇవన్నీ వెరసి సాంప్రదాయకశాస్త్రాలకు పుట్టినిల్లయిన భారతావనికి- సైన్సుల్యాబులకు పర్యాయపదంగా మారిన ప్రాశ్చాత్యదేశాలకు మద్య ఒక అగాధాన్ని సృష్టించాయి.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/S4mN2hiPGwI/AAAAAAAAAuc/BYpBk894hnA/s1600-h/CVRaman.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/S4mN2hiPGwI/AAAAAAAAAuc/BYpBk894hnA/s320/CVRaman.jpg" /></a><br />భారతీయులది రాజకీయబానిసత్వమే తప్ప శాస్త్ర‌అద్యయనంలోనూ, జ్ఞానసముపార్జనలోనూ కాదని నిరూపిస్తూ అగాధాన్ని పూడ్చేందుకు ఉదయించిన జ్ఞానజ్యోతి 'సీవీరామన్‌'.<br /><br />తమిళ్నాడులోని తిరుచ్చిరాపల్లిలో కావేరిఒడ్డున జన్మించి, గంగఒడ్డున కలకత్తాలో ఐ.ఏ.సీ.ఎస్‌.లో పరిశోథనలు చేసి నోబెల్ పురస్కారాన్ని అందుకొన్న ఈమహనీయుని పేరు వినని భారతీయవిద్యార్థి ఉండడనుకుంటా. చిన్నతనంలోనే విశాఖకు వలసవచ్చారు. తండ్రి గణిత ఉపాద్యాయుడు కావటంతో చిన్నప్పటినుంచి ఇంట్లోవాతావరణం సైన్సుపై ఆసక్తి కలిగించింది. ఆపై మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీకళాశాలలో బీఎస్సీలో బంగారుపతకం, ఎమ్మెస్సీలో డిస్టింక్షను సాథించాక ఆర్థికశాఖలో అసిస్టెంట్ అకౌంటెంట్ జెనరల్‌గా చేరారు.<br /><br />కొద్దికాలానికే దాన్నివదిలేసి కలకత్తా విశ్వవిద్యాలయంలో పలిత్‌ప్రొఫెస్సరుగా చేరారు. అదేసమయంలో ఇండియన్ అసోసియేషన్ ఫర్ ద కల్టివేషన్ ఆఫ్ సైన్స్ (IACS)లో తనపరిశొధనలను కొనసాగించారు. ఈసమయం తనజీవితంలోకెల్లా అత్యుత్తమమైనదిగా, తనపరిశొధనలకు అక్కడివిద్యార్థులు ఇచ్చిన తోడ్పాటు వెలకట్టలేనిదా రామన్ అభిప్రాయపడేవారు. <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/S4mOBTdLGPI/AAAAAAAAAuk/H-j_BNJU8xc/s1600-h/Raman_energy_levels.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="392" src="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/S4mOBTdLGPI/AAAAAAAAAuk/H-j_BNJU8xc/s640/Raman_energy_levels.jpg" width="640" /></a></div>ఎనభైరెండేళ్ళక్రితం, ఫిబ్రవరి 28, 1928, ఈరోజు ప్రపంచ శాస్త్రసాంకేతిక సమాజం అవాక్కయి భారతావనివైపు చూసినరోజు. ప్రాశ్చాత్యులకు మనమేమి చెయ్యగలమో చేసిచూపించినరోజు. వలసపాలనకింద నలిగిపోతున్న ముప్పైకోట్లమంది ఉపఖండవాసులు గర్వంగా తలెత్తి నిలిచినరోజు. అన్నేళ్ళకృషి ఫలితంగా పురుడుపోసుకున్న 'రామన్ ఎఫెక్ట్‌' ను ప్రపంచానికి అందించినరోజు.<br /><br />Rs.35/- దాటని ప్రయోగం, ఒకటిన్నరపేజీల నిడవిగల వ్యాసం, అందులోని విశ్లేషణనుంచి ఉద్భవించిన ఒకవాక్యం-" కాంతి ఒకపదార్థం ద్వారా ప్రసారించి వికిరణం చెందినపుడు, కాంతి పౌనఃపున్యంలో మార్పు అదిప్రసరించే మాద్యమంలోని అణూవుల మద్యఉన్న అణుబంధంపై ఆథారాపడి ఉంటుంది." ఆధునిక శాస్త్రసమాజానికి దిక్సూచిలా దిశానిర్దేశం చేసింది. అభినవ బృహస్పతిగా పేరొందిన ఐన్‌స్టీన్ ప్రతిపాదించిన క్వాంటంసిద్ధాంతంలోని అనుమానాలను ఇదిపటాపంచలు చేసింది. రెండుసార్లు ఊరించి చేజారిన భౌతికశాస్త్ర నోబెల్ పురస్కారం ఎట్టకేలకు 1930లో వరించింది. భౌతికశాస్త్రరంగంలో నోబెల్ అందుకున్న మొదటి ఆసియావాసి మరియు శ్వేతేతరుడు రామన్. <br />ఈయన సిద్ధాంతాన్ని<br /><ul><li><b>@</b> అధిక పౌనఃపున్యంగల ఫోనాన్, మాగ్నాన్, ఉత్తేజితస్థితిలోని ఎలక్ట్రాన్లను అద్యయనం చెయ్యడాని</li><li><b>@</b> వాతావరణం అద్యయనానికి</li><li><b>@</b> దహనచర్యలను విశ్లేషించడానికి</li><li><b>@ </b>అయాన్ల శక్తిస్థాయిలను కొలిచేందుకు, మొదలైన రంగాల్లో ఉపయోగిస్తారు.</li></ul>ఆపై కొంతకాలం బెంగుళూరులోని ఇండియన్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ సైన్సెస్(IISC)కు డైరెక్టరుగా పనిచేశాక ఒకరసాయన కర్మాగారాన్ని నెలకొల్పారు. అటుపై స్వతంత్రభారతావనికి మొదటి జాతీయ ప్రొఫెసరుగా సేవలందించారు.<br /><b>కొళ్ళాయి బదులుగా తలపాగా ధరించి, చేతికర్రకు బదులుగా కటకాలను ఊతంగా చేసుకుని, భగవద్గీతకు బదులుగా భౌతికశాస్త్రవిజ్ఞానాన్ని పట్టుకుని శాస్త్రసాకేంతికరంగాల్లో భారతావని దాశ్యశృంఖలాలను ఛేదించేందుకు కాంతిసత్యాగ్రహాన్ని జరిపిన 'సైన్సుగాంధీ' సీవీరామన్</b>. ఆయన చేసిన పరిశోధనలు సమాజ అభ్యున్నతికే తప్ప అణూబాంబుల తయారీకో, అసాంఘీకచర్యలకో ఊతమివ్వలేదు. ఏదేశమేగినా తన సంప్రదాయాలను, అలవాట్లను పాటించడంలో ఏమాత్రం రాజీపడలేదు. రాణిగారివిందులో మధువు ముట్టనని తనమాట నెగ్గించుకున్నారు.<br />రామన్ ఎఫెక్ట్ తర్వాత ఆయన చేసిన పరిశొధనల్లో ముఖ్యమైనవి -<br /><ul><li><b>@ </b>సంగీతవాయిద్యాల్లో ధ్వనితరంగాల స్వభావాలు, హరాత్మక ప్రకంపనలు</li><li><b>@ </b>తీగల్లోని తిర్యక్‌ప్రకంపనలు</li><li><b>@ </b>కాంతి తరంగాలు అతిధ్వనుల మద్య సంబంధాలు</li><li>&nbsp;<b>@ </b>స్పటికాలలో స్పెక్ట్రోస్కోపీ అద్యయనంద్వారా స్పటిక గతిశాస్త్రంలో(Crystal Dynamics) ప్రాథమికాంశాలపై విశ్లేషణ</li><li><b>@ </b>ధూళికణాలలో కాంతిప్రసారం</li><li><b>@ </b>మానవదృష్టికి సంబంధించిన అంశాలు</li></ul>రామన్ ఎఫెక్ట్ ప్రతిపాదించిన రోజును డిపారర్ట్మెంట్ ఆఫ్ సైన్స్ అండ్ టెక్నాలజీలోని జాతీయ శాస్త్రసాంకేతిక సమాచార పరిషత్తు(NCTSC) 1986లో జాతీయ సైన్సు దినంగా(NSD) ప్రతిపాదించింది. అప్పటినుంచి ప్రతియేడు ఈసందర్భాన్ని పురస్కరించుకుని దేశంలో సైన్సుపట్ల అవగాహనపెంచే పలుకార్యక్రమాలను చేపడుతుంది. సీనియర్ శాస్త్రవేత్తలచే సెమినార్లు, యువశాస్త్రవేత్తలు, సైన్సు విద్యార్థులకు పోటీలు, ఎక్జిబిషన్లు వంటివి ఏర్పాటుచేస్తారు. సైన్సురంగాల్లో విశేషంగా కృషిచేసిన శాస్త్రవేత్తలకు పురస్కారాలు ఇస్తారు. <br />ఈఏడు ఆపురస్కారాలకు ఎంపికచేసిన వారు-<br /><ul><li><b>@ </b>డీడీఓఝా, ఈయన శాస్త్రసాంకేతిక రంగాలకు చెందిన అనేక అంశాలపై పుస్తకాలు రచించారు. </li><li><b>@ </b>రామదురై, ఈయన తమిళ వార్తాపత్రికల్లో సైన్సు సంబంధించిన వ్యాసాలు రాస్తారు. కొన్నిపుస్తకాలను కూడా రచించారు</li><li><b>@ </b>ఈశాన్యరాష్ట్రాల్లోని స్కూలుపిల్లల్లో సైన్సుపట్ల ఆసక్తిపెంచే కార్యక్రమాలు చేపట్టినందుకు తకేలంబం రబీంద్రోసింగ్ గారికి</li><li><b>@ </b>పత్రికామాద్యమంలో సైన్సు ప్రగతికి చేసిన కృషికిగాను దినేష్‌చంద్ర శర్మగారికి</li><li><b>@ </b>ఎలక్ట్రానిక్‌ మాద్యమంలోసైన్సువ్యాప్తికి చేసిన కృషికి మానస్‌ప్రతిమ్ దాస్ గారికి</li></ul></div>సైన్సుదినోత్సవం సందర్భంగా ఇస్రో, డీఆర్డీఓ వంటి ప్రతిష్టాత్మక సంస్థలు ఈరోజు ప్రజలందరినీ ఎలాంటిముదస్తు అనుమతీలేకుండానే సందర్శించేందుకు అనుమతిస్తారు. అలాంటి సంస్థలకు మీరెవరైనా దగ్గర్లో ఉంటే మీస్నేహితులతోగానీ, పిల్లలతోగానీ వెళ్ళేందుకు ప్రయత్నించండి. కనీసం ఒకచిన్నక్విజ్ కార్యక్రమం వంటిదాన్ని నిర్వహిచండి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-494985482344293241?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-46739107552829281002010-02-21T08:12:00.000+05:302010-02-21T23:13:18.647+05:30<a href="http://swarnmukhi.blogspot.com/2010/02/1_21.html">మొదటిభాగం</a> <br /><br />ఆరోజు మద్యాహ్నం ఎందుకో అనుమానం వచ్చి ఆన్‌లైన్ ఫారం తెరిచాను. ఇప్పుడుకాదు రెండురోజులాగు అనింది. ఎందుకో బాగాఇంటెరెస్టింగ్ అనిపించి రెండురోజులాగాక తెరిచా. <br />వెబ్‌సైట్లో బాగాతరచి చూశాక ఇప్పటిదాకా అభ్యర్థులు ఎదుర్కొంటున్న అనేకసమస్యలకు పరిష్కారం దొరికింది. అవీ<br /><ol><li>నోటిఫికేషన్ ఒకటాబులో పొందుపరిచారు. ఇది పాతవెబ్‌సైటులోకూడా ఉండేదే. అందులోనే మరొకవిభాగంలో నింపేందుకు సంబంధించిన సూచనలు, నియమాలు పెట్టారు. అభర్థి అవసరమైనంతమేర ముద్రించుకోవచ్చు. సాథారణంగా యూపీఎస్సీ నోటిఫికేషన్ నాటపాలాగా పూర్తిగా చదవాలంటే విసుగొచ్చేంత ఉంటుంది. బహుశా సిలబస్ కన్నా ముందుగా నోటిఫికేషన్ అర్థంచేసుకోవాలేమో. అందులో అభ్యర్థి తనఆప్షనల్‌కు సంబంధించినంత వరకుమాత్రమే ముద్రిమ్చుకోవచ్చు.</li><li>మరొక టాబులో- రిజిస్ట్రేషన్ సంబంధించిన వివరాలున్నాయి. రిజిస్ట్రేషన్ రెండుస్థాయిల్లో ఉంటుంది.</li><ol><li>మొదటిది- ఇక్కద నొక్కగానే గడువుదాటని నోటిఫికేషన్లన్నీ కనిపిస్తాయి. అందులో మనకు కావల్సినదాన్ని చూసి అక్కడ క్లిక్ చెయ్యాలి. దీనవల్ల సాంప్రదాయక ఫారంలో ఘోషణనింపే పని పూర్తయినట్టె. క్లిక్ చేసినవెంటనే డేటాబేస్‌నుంచి ఆనోటిఫికేషన్ సంబంధించిన అంశాలను తీసుకుంటుంది.</li><li>'కంటిన్యూ' నొక్కాలి.</li><li>ఆతర్వాత దరఖాస్తు నింపవలసిన పేజీ తెరుచుకుంటుంది.అక్కడ అభ్యర్థి తనవక్తిగత వివరాలు నింపాలి.</li><li>అటుపై వయసుసంబంధించిన సడలింపులు, పరీక్షాకేంద్రం వివరాలు నింపాలి. ( యూపీఎస్సీ నిబంధనలనుసరించి అనేకవర్గాలకు వయసు సడలింపులు ఉన్నాయి. ఆవివరాలు నోటిఫికేషన్లో తెలియజేస్తారు.)</li><li>తర్వాత ఆప్షనల్స్ ఎంచుకోవాలి.</li><li>ఇప్పుడు, ఇప్పటిదాకా నింపిన వివరాలను చూపెడుతూ ఒకపేజీ ప్రత్యక్షం అవుతుంది. ఏవైనా మార్పులు చేసుకోవాలంటే చేసుకోవచ్చు. కింద ఘోషణలో వివరాలు నింపినచోట ఒకవర్డ్ వెరిఫికేషన్ ఉంటుంది. దాన్ని నింఫి, షరతులకు ఒప్పుకుంటే మొదటిదశ పూర్తయ్యినట్లే.</li><li>అప్పుడు లభించిన రిజిస్ట్రేషన్ ఐడీని నోట్‌చేసుకోవాలి.</li></ol><li>రెండవదశ- మొదటిదశలో లభించిన రిజిస్ట్రేషన్ ఐడీ, జన్మదినవివరాలు నింపితే రెండవదశలోకి వెళ్తాం.</li><ol><li>ఇక్కడ ఫీజుకు సంబంధించిన వివరాలు ఉంటాయి.మొదటిదశలో మీకు ఫీజుమినహాయింపు సూచించినట్లైతే ఇక్కడ ఈపేజీ బైపాస్ అవుతుంది. మొదటిదశలో ఎస్సీ,ఎస్టీ, వికలాంగులు, స్త్రీలు వీటిలో ఏదినింపినా ఫీజుమినహాయింపు ఆటొమేటిగ్గా లభిస్తుంది.</li><li>ఫీజు మూడురకాలుగా చెల్లించవచ్చు. </li><ol><li>మొదటిది-ఇక్కడ వచ్చే పీడీఎఫ్ పేస్లిప్‌ను బాంకులో జమచేసి, వివరాలునింపి దాన్ని పోస్టుద్వారా పంపడం.</li><li>రెండవది- వీసాలేదా మాస్టర్‌కార్డు ద్వారా నింపడం</li><li>ఆన్‌లైన్ అకౌంట్ ఉన్న అభ్యర్థులు ఎస్బీఐ ఆన్‌లైన్ ద్వారా నింపడం. ప్రస్తుతానికి మూడు విథానాల్లోనూ కేవలం ఎస్బీఐ ఖాతాదారులకే అవకాశం కల్పించారు. సింహభాగం వాళ్ళే ఉన్నందువల్ల అనుకుంటా. భవిష్యత్తులో మరిన్ని కలిపే అవకాశం ఉంది.</li></ol><li>అటుపై, అభ్యర్థి తన పాస్‌పోరర్ట్ సైజు ఫోటోను, సంతకాన్ని స్కాన్ చేసి .png ఫార్మాట్లో 140X110 pixel (not exceeding 40kB) తమవద్ద ఉంచుకుని, వాటిని అప్‌లోడ్ చెయ్యాలి.</li></ol><li>అంతటితో మీదరఖాస్తు నింపినట్లే+పంపినట్లే. నిజమే.పంపడం కూడా అయిపోయింది. అటుపై దరఖాస్తు పూర్తిపేజీ ప్రత్యక్షం అవుతుంది. అక్కడి వివరాలు సరిచూసుకుని ఒకప్రింటుతీసి మీదగ్గర పెట్టుకుంటే చాలు. ప్రస్తుతానికి పంపాల్సిన అవసరంలేదు.</li><li>అక్నాలెడ్జిమెంట్ మీరు వ్యక్తిగతవివరాలలో నింపిన మైల్‌ఐడీకి వస్తుంది.</li></ol>ఒక్కసారి సాంప్రదాయకపద్దతిని పోల్చిచూస్తే ఎన్నోసమస్యలకు పరిష్కారం లభిస్తుంది. <br /><ol><li>అప్లికేషన్లు ఆన్‌లైన్లో ఉంటాయి. ఊరూరావాడవాడల్లో ఇంటర్నెట్‌కేఫ్‌లుంటున్న ఈరోజుల్లో మారుమూల గ్రామంలోని అభ్యర్థికి జిల్లాకేంద్రంలోని పోస్టాఫీసుకన్నా ఇదేదగ్గర.</li><li>అప్లికేషన్లు అయిపోయాయి అన్నసమస్యలేదు. స్టాంపులకోసం ఝంఝాటంలేదు.</li><li>నింపేప్పుడు ఏదైనా తప్పు జరిగితే సరిదిద్దుకునే అవకాశం ఒక్కసారైనా ఉంది.&nbsp;</li><li>దరఖాస్తును పొస్టుచెయ్యడం, గడువుకుముందే చేరిందోలేదో అన్న భయం ఉండదు.</li><li>అక్నాలెడ్జిమెంట్ కొన్నిక్షణాల్లో వస్తుంది.</li><li>ఖర్చు చూద్దాం- </li><ol><li>సాంప్రదాయకపద్దతిలో-&nbsp; జిల్లాకేంద్రానికి చార్జీలు <b>50</b>/- నుంచి <b>100</b>/- (RTC ఈమద్యలో కన్నెర్ర చెయ్యకుంటే)<span style="font-size: medium;"><b> +</b></span>&nbsp;అప్లికేషను మామూలుగా అయితే <b>20</b>/- గిరాకీ ఎక్కువగా ఉంటే <b>200</b>/-<span style="font-size: medium;"><b>+</b></span> జనరల్ అభ్యర్థులకు స్టాంప్ <b>100</b>/-<span style="font-size: medium;"><b>+</b></span> పోస్టలు చార్జీలు <b>30</b>/-<span style="font-size: medium;"><b>=</b></span> <span style="font-size: medium;"><b>100</b></span>/- నుంచి <span style="font-size: medium;"><b>380</b></span>/-</li><li>ఆన్‌లైన్‌లో- ఇంటర్నెట్టు సెంటరుకి <b>20</b>/- + ఫీజు జనరల్ అభ్యర్థులకు <b>50</b>/- + స్కానింగ్ (ఫోటో+ సంతకం) <b>15</b>/- (కావాలంటే సెల్‌ఫోన్లోంచే తీసుకోవచ్చు) +&nbsp; ప్రింటు (మనకోసమే) <b>3</b>/- = <span style="font-size: medium;"><b>23</b></span>/- నుంచి <span style="font-size: medium;"><b>88</b></span>/-</li></ol></ol>ఇంజనీరింగ్ సర్వీసెస్ నోటిఫికేషన్‌లో మార్చి 3 వరకు సమయం ఉన్నప్పటికీ ఆన్‌లైన్ అప్లికేషన్ నింపేందుకు ఫిబ్రవరి22 11:59 pm వరకే అనుమతించారు.<br /><ol></ol><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-4673910755282928100?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-21637695587402798432010-02-21T01:49:00.002+05:302010-02-21T23:12:36.644+05:30<span style="font-size: small;"><b>UPSC </b></span>యూనియన్ పబ్లిక్ సర్వీస్ కమీషన్...దేశంలోకి ప్రవేటురంగం పూర్తిస్థాయిలో ప్రవేశించి అవకాశాలు కల్పించకముందు, జనాలు ప్రవేటూఉద్యోగాల గురించి ఆలోచించకముందు, ఉద్యోగం అంటే సాఫ్ట్వేరే అన్న మేనియా (మాస్‌హిస్టీరియా) రాకముందు ఇదొక కల్పవృక్షం. కామధేనువు. ఒయాసిస్సు. దేశంలోని ప్రతిష్టాత్మక సర్వీసుల్లోకి అత్యుత్తమ మానవవనరులను ఎంపిక చెయ్యడం, శిక్షణ నివ్వడం, అటుపై వారిపదవీవిరమణ వరకు పనితీరుని విశ్లేషించడం. ఇదీ కమీషన్ చేపట్టే ముఖ్యమైన కార్యక్రమాలు. వివిథసర్వీసులకు ప్రవేశపరీక్షల నోటీఫికేషన్లకు సంబంధించి&nbsp; ప్రతిసంవత్సరం ఒకకాలెండరు వదుల్తారు. దాదాపూ ప్రతిసారీ ఇంజనీరింగ్ సర్వీసెస్ నోటిఫికేషన్తో మొదలై సివిల్ ప్రిలిమ్స్ తో ముగుస్తుంది. కాకపోతే ఈఏడాది సివిల్ ప్రిలిమ్స్ నోటిఫికేషన్న్ కొద్దిగా లేటయ్యిందట. కాబట్టి ఈఏడాదిమాత్రం ప్రిలిమ్స్ తో మొదలై ప్రిలిమ్స్ తో ముగుస్తుంది.<br /><br />ఐతే ఏమిటట? ఇక్కడ నాబోటీవాళ్ళకి అంటే -నోటిఫికేషన్ చూశాక ఓయాంగిల్లో కోటేసుకుని, ఫైల్ చేతిలోఉన్న ఐయేఎస్, ఇంకోయాంగిల్లో ఖాకీడ్రస్సు, మూడుసింహాలు, లాఠీతో ఐపీఎస్ ఊహించుకుని చివరికి "అరే!అప్పుడే టైం అయిపోయిందా? బెటర్ లక్ నెక్స్ట్ ఇయర్" అనుకుంటే పెద్దగా నొప్పి తెలీదుగానీ సంవత్సరాల తరబడి ఆప్షనల్స్, జనరల్ స్టడీస్ చదివేవాళ్లకి అంచలంచల మోక్షంలో అగచాట్లు తెలుస్తాయి.<br />మొదట నోటిఫికేషన్- ఉద్యోగసమాచారంలో నోటిఫికేషన్ వేస్తాడు. మునుపు అదొక్కటే ఆధారం. అదేమి వింతో తెలీదుగానీ అన్నినెలలూ మనల్ని వెతుక్కుంటూ ఇంటికొచ్చి ఎంప్లాయ్మెంట్ న్యూస్ ఇచ్చే పోస్టాయన ఆవారమే కనిపించడు. పొరబాట్న ఆయన కనిపించినా చేతిలో మనపేపరుండదు. లోగుట్టు పెరుమాళ్లకైనా ఎరుకనా? ఆతర్వాత కమీషన్ వెబ్‌సైట్లో కూడా పెట్టడం మొదలెట్టారు.<br /><br />దరఖాస్తు దొరకడం- అసలీ దరఖాస్తు ఎలా ఉంటూంది? ఎక్కడ దొరుకుతుంది? ఎలానింపాలి,పంపాలి? ఇది అంతచిన్నకథకాదు. ఓచెంబుడునీళ్ళు తాగి, టాయిలెట్టుకెళ్ళి వచ్చి చదవండి.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;">**********</div><br /><br />ఎలాఉంటుంది?- ఇది ఓఎమ్‌ఆర్ షీటు. "అబ్బో! ఇంతోటిదానికా? ఐదోతరగతి నవోదయ నుంచి అలవాటే" అనొచ్చు. అక్కడే మీరు ఏపీపీఎస్సీలో కాలేశారు. ఈషీటు ఒక్కప్రిలిమ్స్ కోసమేకాదు. ఇంజనీరింగ్ సర్వీసెస్, జియాలజిస్ట్, ఫారెస్ట్ సర్వీస్, డిఫెన్స్ సర్వీస్ వగైరావగైరాలకి ఒకేఫారం. అందులో కొన్నిడబ్బాలు ఉంటాయి. నీపరీక్ష దేనికో చూసుకుని దానిప్రకారం సున్నాలు చుట్టాలి. చూసేందుకు చాలాసులభంగా ఉన్నా చిన్నతప్పుతో మొత్తంతలకిందులయ్యే తంటాలు చాలాఉన్నాయి.<br />ఎక్కడ దొరుకుతుంది- నోటిఫికేషన్లోనే అదిదొరికే పోస్టాఫీసుల వివరాలు ఇచ్చుంటారు. ఆపోస్టాఫీసుకెళ్ళి కొనుక్కొచ్చి నింపడం, పంపడం. ( మన అజ్ఞానం ఇక్కడే బయటపడేది.<br /><br />నింపడం+పంపడం- సంత్సరానికి డజను నోటిఫికేషన్లు వదిలే కమీషన్ ప్రతిసారీ విడిగా ఫారాలను పంపే ప్రహసనాన్ని భరించలేక అన్నిటికీ కలిపి ఒక ఉమ్మడి ఫారాన్ని తయారుచేసింది. ఆ ఓఎమ్‌ఆర్ షీటు A4 సైజులో రెండుపేజీలుంటుంది.<br />మొదటిపేజీలో పరీక్ష వివరాలు, అభ్యర్థి వివరాలు, ఫోటో, స్టాంపు( దీనిగురించి కింద వివరంగా చెప్తా). రెండొపక్క పరీక్షకేంద్రం, అభర్థి ఘోష(ణ). ఈరెండొపేజీలోనే కొన్నిడబ్బాలుంటాయి. అందులో మనందేనికి అభ్యర్థిస్తున్నామో చూసుకుని, దానికి సంబంధించిన డబ్బానింపాలి. ఉదాహరణకు- సివిల్స్ వాళ్ళు 19, ఇంజనీరింగ్ సర్వీస్ వాళ్ళు20 వగైరావగైరా. దానికింద ఘోషణలో నోటిఫికేషన్ వివరాలు నింపి సంతకం చెయ్యాలి.<br /><br />ముందుపేజీలోని ముఖ్యమైన అంకం ఏమిటంటే ఒకస్టాంపును అంటించడం. అసలీస్టాంపెందుకు? ముందేచెప్పాగా. అన్నిపరీక్షలకు ఉమ్మడి దరఖాస్తు అని. మరి ఒక్కోపరీక్షకు ఒక్కోఫీజు కట్టాలి. అయితే షెడ్యూల్డ్ కులాలవారు, తెగలవారు, వికలాంగులు, (స్త్రీలుకూడా అనుకుంటా) ఈఫీజుకు మినహాంచారు. జనరల్ భ్యర్థులు ఫీజుకట్టాలి. అందుకే ఈస్టాంపు.<br /><br />స్టాంపంటే పోస్టలుస్టాంపుకాదు. అలాగనీ రెవిన్యూస్టాంపూకాదు. మరి ఏమిటది?అంటే.అదొక ప్రత్యేకమైన స్టాంపు. 'సెంట్రల్ రిక్రూట్‌మెంట్ ఫీ' అని అంటారు దాన్ని. జనరల్ అభ్యర్థులు వారు ఏపరీక్షకైతే నింపుతున్నారో దాన్ననుసరించి ఒకవిలువ నిర్థారిస్తారు. ఆవిలువకు సమానమైన స్టాంపును కొని, మొదటిపేజీలో దానికోసం నిర్ణయించిన స్థలంలో అంటించాలి. అంతేగా అంటే అంతేకాదు. ఇక్కడ కొన్ని నియమాలున్నాయి. ఆస్టాంపులు అన్ని పోస్టాఫీసుల్లోనూ ఉండవు. అవి దొరికేచోటికెళ్ళి కొనుక్కుని అంటించాలి. అంటించి పంపిస్తే సరిపోదబ్బాయ్. దాన్ని మళ్ళీ కాన్సిల్ చెయ్యించాలి. డబ్బులుపోసి కొనటమేమిటి? మళ్ళీ కాన్సిలింగ్ ఏమిటీ? అంటే దానికి మళ్ళీకథచెప్పాలి.<br /><br />ఇందాకేచెప్పాగా ఉమ్మడిఫారం అని. ఫారం ఒక్కటే. ప్రతిపరీక్షకి ఫీజు స్థిరం. మారదు. మరి నోటిఫికేషన్‌కి ముందె ఎవడైనాకొనేసి, నింపేసి, రెడీగా పెట్టుకుంటే? అది నియమాలకి విరుద్ధం. ఈదేశంలో నేరస్థుడు ఆంటిసిపేటరీబెయిల్ (అంటే నేనేదైనా తప్పుచేస్తానేమో అని ముందుగా బెయిల్ తెచ్చుకోవడం) తెచ్చుకోవచ్చుగానీ, అభ్యర్థి నోటిఫికేషన్‌కి ముందుగా అంటిసిపేటరీ అప్లికేషన్ వెయ్యకూడదు. దీనివల్ల కొన్నిసమస్యలు ఉన్నాయి. కాబట్టి మనం అప్లికేషన్ కొనుక్కొచ్చి, నింపి, స్టాంపు అంటించవచ్చు. కానీ దాన్నిరద్దు చెయ్యించడంమాత్రం నోటిఫికేషన్ పడ్దాకే చెయ్యాలి. అసలీ రద్దుచెయ్యడమేంటీ అని తలపట్టుకుంటున్నారా? ఏమీలేదు. మనం(అంటే మనంకాదు. అభ్యర్థి.) స్టాంపు‌ అంటించినస్థలం పైనే ఒకవలయం ఉంటూంది. దానిపైన పోస్టాఫీసువాళ్ళు ముద్రవేస్తారు. ఆముద్రలో తారీఖు నోటిఫికేషన్ తారీఖు తర్వాతదై ఉండాలి. <br /><br />ఆతర్వాత ఒక‌అక్నాలెడ్జిమెంట్ కార్డుముక్క. వీటన్నింటినీ నింపి, వాళ్ళిచ్చిన కవరులో పెట్టి, దానిపై నీచిరునామా రాసి( రాయల్సింది నీ చిరునామానే- ఫ్రం అడ్రస్లో. టూ అడ్రస్ వాళ్ళే అచ్చేసుంటారు) భారత తంతి తపాలాశాఖ వారిసేవలను ఉపయోగించుకుంటూ ( అలాకాక కొరియర్లో పంపితే దాన్ని 'బైహాండ్'గా పరిగణిస్తారు.) చివరితారీఖు సాయంత్రం ఐదులోగా చేరాలి. దీనికి కొన్నిమినహాయింపులున్నాయి. మారుమూలప్రాంతాలు (అంటే ప్రవీణ్ అన్నాయ్ ఉండే ఉత్తరాంధ్ర అడవులుకాదు)- అండమాన్, లక్షదీవులు, కాశ్మీరం మొదలైనవి. అక్కడీనుంచివచ్చే అభ్యర్థనలకు ఒకవారం మినహాయింపు ఉంది. అయితే అది పోస్టలుశాఖద్వారా పంపినవాటికే. కొరియర్లలో పంపితే ఈమినహాయింపు వర్తించదు.<br />ఇలాపంపాక ముందు అక్నాలెడ్జిమెంటుకార్డు, తర్వాత హాల్‌టికెట్ వస్తుంది. అదీసంగతి.<br /><br />ఈకథంతా నేను రాసినంత, మీరుచదివినంత సులువైతే అంతకన్నా ఏంకావాలి? కానీ అలాగుండదే.<br />నోటిఫికేషన్ కోసం గమనిస్తూఉండాలి. ఓస్థాయిలో ప్రిపేర్ అయ్యేవాళ్ళకి ఐడియా ఉంటూంది. ఈమద్యనే వెబ్‌సైట్లో పెడుతున్నారని ముందేచెప్పాగా.కాబట్టి ఇదిపరిష్కారం అయ్యింది.<br />ఆనోటిఫికేషన్లో ఎక్కడెక్కడ దొరుకుతాయో జాబితా ఇచ్చుంటాడు. గిరాకీసీజన్లో ఈఫారం దొరకేకంటే రేషన్లో చక్కెర దొరకడం ఈజీ. అదీసంగతి. ఇకతేదీ దగ్గ్రరపడేకొద్దీ ఇరవైరూపాయలుండే ఫారం రెండొందలుకూడా దాటుతుంది. చాలాకొద్దిశాతం అభ్యర్థులు మాత్రమే నోటిఫికేషన్‌కిముందే తెచ్చిపెట్టుకుంటారు.(వీళ్ళు సుమతులు) ఇంకొందరు నోటిఫికేషన్ పడ్డాక గిరాకీపెరిగేలోగా తెచ్చుకునేస్తారు. (వీళ్ళు కాలమతులు) ఇకపోతే నాబ్యాచీ. చివరిక్షణందాకా మీనమేషాలు లెక్కపెట్టి లబోదిబోమంటారు. (మందమతులం)<br />ఆతర్వాత స్టాంపులు- స్టాంపులూ అంతే. ఓపట్టాన దొరకవు. ఒకవేళ దొరికినా ఆపరీక్షకి సరిపడే డినామినేషన్ ఉండదు. ఆసమయంలో పోస్టాఫీసులో ముద్రకొట్టే బెంచీకి మనతలకొట్టుకోవాలనిపిస్తుంది.<br />అన్నింటినీ మించినది- నింపడం+పంపడం+చేరడం. నింపడంఇందాకచెప్పానుగా. ఏమాత్రం తప్పుడబ్బాలో నింపినా వాళ్ళుచెత్తడబ్బాలోవేసేస్తారు.అయితే ఫారం చాలాసరళంగా ఉండడంతో, ఇక్కడ తప్పుకు అవకాశాలు తక్కువ. నింపేప్పుడు ముఖ్యంగా చూసుకోవాల్సింది ఏపరీక్షకు నింపుతున్నాం, కేంద్రం కోడ్, ఘోషణలో నోటిఫికేషన్ వివరాలు. ఎక్కువమంది ఘోషనను నింపడం మర్చిపోతారు. సంతకంమాత్రం చేసి వదిలేస్తారు. ఇదికొద్దిగా గమనించుకోవాలి. ఇంకెక్కడైనా తప్పు జరిగితే ఎదుటివాళ్ళపై వెయ్యొచ్చు. నింపేప్పుడే తప్పైతే?<br /><br />నింపాక పంపడం.ఇదీదైవాధీనం.మనఊరునుంచి ముద్రెయ్యిమ్చుకుని డిల్లీ చేరేదాకా ఎన్నెన్నిమజిలీలో? ఒక్కొక్కచోటా ఇష్టదైవాన్ని స్మరించుకోవాలి. నువ్వెప్పుడు పంపినా చివరిరోజు సాయంత్రానికి ఇండియాగేటు పక్కనున్న ధోల్‌పూర్‌హౌస్ చేరాలి.<br />ఇంతకీ ఏమిటీ శుభవార్త? అంటే ఈసంవత్సరం ఇంజనీరింగ్ సర్వీస్ నోటిఫికేషన్ వదిలారు అని తెలిసి చూస్తున్నా. అక్కడ సహజంగా కనిపించే <a href="http://upsc.gov.in/">upsc.gov.in</a> తోబాటుగా మరొక యూఆరెల్ కనిపించింది. అదే <a href="http://upsconline.nic.in/">http://upsconline.nic.in/</a>ఇంతకీ విషయం ఏమిటయ్యా అంటే ఈసంవత్సరం నుంచి ఆన్లైన్లో దరఖాస్తులు నింపొచ్చు. ఓహో!అలాగా అనుకున్నా.అసలు విషయం దాన్నిచూసినప్పుడూ తెలీలేదు. తర్వాతరోజు ఆఫీసులో లాల్జీవచ్చి "సాబ్!థోడాసా యూపీఎస్సీకా వెబ్సైట్ ఖులీయే. కామ్‌హై." అన్నాడు. 'ఏమిటిసంగతి' అంటే 'పాప ఏడ్చింది' అన్నాడు. 'సమఝ్‌కాలే' అన్నా. "బేటీకేలీయే ఈఎస్ నోటిఫికేషన్ దేఖ్నా సాబ్" అన్నాడు. సరే నొక్కాను. ఆయనకి వివరాలన్నీ చెప్పాక నోట్ చేసుకున్నాడు వెళ్ళిపోయాడు.<br /><br />...సశేషం<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-2163769558740279843?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-26599510578760691692010-02-16T14:01:00.001+05:302010-07-13T00:14:26.556+05:30మొదటిభాగం <a href="http://swarnmukhi.blogspot.com/2010/02/1.html">మోతీజిల్1</a><br /><br />ఏడోతరగతిలో మదర్‌థెరిస్సా అనేపాఠం ఉండేది. ఆపాఠం, అందులో మోతీజీల్ గురించిన ప్రశ్న కామన్ పరీక్షల్లో చాలాఇంపార్టెంట్. సుకుమార్ క్వశ్చన్ బాంకులోనూ, రాఘవేంద్రగోల్డెన్ గైడులోనూ చాలాముఖ్యం అని రాసున్నారు. అన్నట్టు ఇంకోవిషయం- రాఘవేంద్ర గైడు బీ.ఏ. చదివిన దర్శకేంద్రుడిదే అనుకునేవాడిని. అప్పట్లోనే మేజర్ చంద్రకాంత్ రిలీజయి ఆఅభిప్రాయానికి బాగాబలం చేకూర్చింది.<br /><br /><br />ఇక అసలు విషయానికొస్తే, మోతీజిల్ అనేది కలకత్తాలోని మురికివాడ. ఆగ్నస్ థెరిసాగా సేవలు మొదలుపెట్టింది అక్కడినుంచే. ముందురోజు మోతీజిల్ గురించి చెప్పి నాకొక బలవంతుడైన పహిల్వాన్ కారక్టరు, ఇంకోడికి కుష్టురోగిపాత్ర, మరొకడు థెరిసాపాత్ర. అదీసీన్. తర్వాతరోజు ముఖ్యమైన ప్రశ్నకావడంతో వచ్చీరావడంతోనే పాఠంలోకి వెళ్ళిపోయాడు. <br />కొంతసేపాగి "మోతీజిల్ పరిస్థితులు ఎలా ఉంటాయి? ఎవరెవరికి సమాథానాలు వచ్చో చేతులెత్తండి." అన్నాడు. నాకు ఎడమకన్ను కొట్టుకుంది. ఇదేదో రాబోయేకీడుకి ఇది పైలట్ అనుకొని చెయ్యెత్తకుండా గుట్టుగా కూర్చున్నా. అందరూ చేతులెత్తారు. అందులోంచి రాజేష్ గాడిని లేపాడు. చెప్పరా అన్నాడు.<br /><br /><br />వాడు వెంటనే చేతులుకట్టేసుకుని బిర్రబిగుసుకుని నిలబడ్డాడు. " మోతీజిల్ కలకత్తాలోని ఒకమురికివాడ. అక్కడిప్రజలు ఎంతో అపరిశుభ్రంగా ఉండేవారు. (నాకర్థం అయిపోయింది ఇది రాఘవేంద్రలోది. సుకుమార్లొ అయితే మొదటిలైను వేరేగా ఉంటుంది.) అక్కడ సామాజిక పరిస్థితులు ఎంతో దుర్భరంగా ఉండేవి. (అయ్యోరుకి బీపీ జుయ్య్ మంటూ పెరిగిపోయింది.)<br />"చీ! ఆపు." వాడి పిర్రమీద బెత్తంతో ఒక్కటిచ్చాడు. కట్టేసుకున్న చేతుల్లోంచి ఒకదాన్ని తీసి 'ఉస్సూ..ఆబ్బా..' అంటూ తడుముకుంటూ నిలబడ్డాడు.ఎక్కడినుంచి పుట్టుకొస్తార్రా. <br /><br /><br />"అప్పజెప్పే బుద్దులూ మీరూనూ. అడక్కతిన్నా సిగ్గన్నాలేక. ఇలా అప్పజెప్పుకుంటూపోతే రేపు బస్టాండులో టాయిలెట్లు కడుక్కోనుతప్ప దేనికీపనికిరారు. 'కాకికి రెండుకాళ్ళుండును' అన్నదికూడా గైడుచూసే నేర్చుకుంటారా. రేపుపెళ్ళాయ్యాక ఆఫీసునుంచి వచ్చి "ఓసీభార్యామణీ! నేను కార్యాలయమునుమ్చి వచ్చుచుండగా మార్గమద్యమున శునకములు వెంటబడినవి. వాటిని తప్పించుకొనుటకు పురవీథులన్నింటినీ సంచరించి గృహమునకు చేరేసరికే ఈసమయమైనది. నాకు కొద్దిగా జలముతెమ్ము." అన్నావనుకో నీపెళ్లాం జలముకాదు చీపరకట్ట ఎత్తుకొస్తాది..."&nbsp; ఇలాసాగిపోతూ ఉంది.<br /><br />ఎప్పుడైనా సారుచేతిలో దెబ్బలు తప్పిపోతే ఆనందంగా ఉంటుంది. అది లౌకికానందం. అదేదెబ్బలు మనఫ్రెండెవడైనా తింటే అప్పుడుకలిగే ఆనందం ఉందే అదే అలౌకికానందం. ఆక్షణంలో నేననుభవిస్తున్నది అదే. "హమ్మయ్య! నేనుచెయ్యెత్తలేదు అనుకున్నా." ఇలా ఆలోచిస్తూ ఉంటే ఉన్నట్టుండి నాపక్క తిరిగి నువ్వుచెప్పరా అన్నాడు. చెయ్యెత్తలేదన్న సంగతి నాకు తెలుసుగానీ ఆయనకి తెలీదు. ఇప్పుడావిషయాన్ని చర్చిస్తే ఏమవుతుందో నాకేకాదు మీకూ తెలుసు. పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుని జవాబెలా చెప్పాలి అని ఆలోచించే దానికి ఓఅరనిముషం పట్టింది.<br /><br /><br />చేతులుకట్టుకున్నా. " మోతీజిల్ అనే వీథి కలకత్తాలో ఉంది. అక్కడంతా పేదోళ్ళు. తినేదానికి మంచిఅన్నం దొరకదు.." ఇలా చెప్పుకుంటూపోతున్నా. ఆయననాకు దగ్గరగా వస్తున్నాడు. సగంబుర్ర మోతీజిల్ గురించి, మిగతాసగంబుర్ర ఇప్పుడు ఏదేవుణ్ణి వేడుకోవాలి? అయ్యప్పస్వామి? సీజన్‌కాదు. రాముడు? మొన్నఓసారి అడ్డుపడ్డాడు. శివుడు? వీరభద్రుడు?అమ్మో. విష్ణువు? గజేంద్రమోక్షంరాదే. సుబ్రహ్మణ్యస్వామి? నాపేరులో సగమే ఆయనది. కానీ సారుది మొత్తంపేరు అదే. కాబట్టి పెద్దగా సపోర్ట్ ఇవ్వడేమో? ఇలా సాగుతుంది మల్టీటాస్కింగ్. నెమ్మదిగా పక్కకొచ్చేశాడు. బెత్తంకూడా అవసరంలేదు చెయ్యెత్తాడంటే చెంప పేళ్‌మని పేలిపోతుంది. నెమ్మదిగా చెయ్యెత్తి భుజంపైన వేశాడు. ఎంతచెప్పానో? ఎంవదిలేశానో? తెలీదు. ఆయనపక్క తిరిగిచూశా. కొంచెం ప్రశాంతంగానే ఉన్నాడు. హమ్మయ్య అనుకుని ఎలాగోలా పూర్తిచేశా.<br /><br /><br />అలా నాపక్క చూసి పేళ్‌మని ఓచెంపపై పీకాడు. "నీకు జవాబు తెలిసినా ఇందాక చెయ్యెందుకు ఎత్తలేదు?" అప్పుడర్థమైంది నాకు ఎడమకన్ను ఎందుకు కొట్టుకుందో. కూర్చో అని ఓఅరుపు అరిచి మొదలుపెట్టాడు.<br /><br />" భాష అనేది రెండురకాలు. ఒకటి మాట్లాడేభాష. ఇంకోటి రాసేభాష. నేను జవాబు అడిగినప్పుడు మీకేమి తెలుసోదాన్ని మీకొచ్చినమాటల్లోనే చెప్పాలి. రాసేభాషవేరే. ఎందుకంటే దాన్నిచదివేవాడూ నీకెదురుగా ఉండడు. అతనికి నువ్వు తెలిసుండొచ్చు. తెలియకపోవచ్చు. నువ్వుచెప్పలనుకున్న విషయంలో ఏమాత్రం గందరగోళం ఉన్నా చాలాఇబ్బందులొస్తాయి. మాట్లాడేటప్పుడు ప్రశ్న అర్థంకాకపోతే మరొకసారి అడగొచ్చు. రాసేప్పుడు ఆవకాశం ఉండదు. ఏమాత్రం తప్పుగా అర్థంచేసుకున్నా పరీక్షల్లో అయితే మార్కులుపోతాయి. బయటైతే ఇంకాచాలా ఇబ్బందులొస్తాయి. ఎప్పుడు ఏభాషను ఉపయోగించాలో తెలుసుకొని మసలాలి."<br /><br /><br />ఆతర్వాత చాలాసార్లు ఆయనమాట నిజమేమనిపించింది. బ్లాగు మొదలెట్టాక ఆమాటలు నిత్యసత్యం అన్న సంగతి తెలిసొచ్చింది. చాలాసార్లు ముందు కొంతరాయడం ఆపై ఇలారాస్తే మీరు వేరేరకంగా అర్థంచేసుకుంటే అనుకొని మార్చడం. చాలాసార్లు ఇక్కడ చోటుచేసుకున్న వివాదాలకు మూలం అదే అనుకుంటా. ఇప్పటిదాకా **లేఖలు రాసే అవసరం రాలేదుకాబట్టి సరిపోయింది. ఆఅవసరం పడితే? అమ్మో. తలుచుకుంటేనే భయమేస్తుంది.<br /><br /><span style="background-color: #fce5cd;">పక్కన జారుడుబద్దపైన ఎలచ్చన్లు నిర్వహిస్తున్నాం. పాఠకులు మీవిలువైన ఓటుహక్కును </span><b>'వావ్'</b><span style="background-color: #fce5cd;">పైన గుద్ది ఆనందింపచెయ్య ప్రార్థన</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-2659951057876069169?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-84451285137777391162010-02-15T00:23:00.007+05:302010-07-13T00:14:26.557+05:30మాఊరిలో మొత్తం ఏడుగుళ్ళు ఆరు బళ్ళు ఉన్నాయి. గుళ్ళలో నాలుగు వైష్ణవం, రెండు అమ్మవార్లు మరియు ఒకటి శివాలయం. బళ్ళలో ఐదు ప్రాథమిక( మూడు పరిషత్, రెండు ఎయిడెడ్), ఒక ప్రాథమికోన్నత మరియు ఒక ఉన్నతపాఠశాల. గుళ్ళు, మిగతా బళ్ల సంగతి తర్వాత మాట్లాడుకుందాం (సవివరంగా). ఉన్నతపాఠశాల విషయానికొస్తే అది 1932 లో ప్రారంభించారు. దానిపేరు SALCEF HighSchool (సౌత్ ఆంధ్రా లూథరిన్ చర్చ్ ఎల్లసిరి ఫిర్కా హైస్కూలు). దానికాపేరు ఎందుకొచ్చింది అన్న సంగతికూడా మళ్ళీమాట్లాడుకుందాం. దీనిపేరు ఈమద్యన మార్చారు. NBKRSALCEF High School (నేదురుమల్లి బాలకృష్ణారెడ్డి సౌత్ ఆంధ్రా లూథరిన్ చర్చ్ ఎల్లసిరి ఫిర్కాహైస్కూలు). అసలాపేరు ఎందుకుమారిందన్నదికూడా ఇప్పుడూ చెప్పేంత చిన్నదికాదు. కాబట్టి అదికూడా మళ్ళీనే. అదృష్టం బావుండి ఆరోతరగతిలో రాగింగ్ లేదుకాబట్టి సరిపోయిందికానీ లేకుంటే జూనియర్లను ఒక్కోడు నూటెమిదిసార్లు స్కూలుపేరు రాసుకురాండ్రా అని సీనియర్లు చెప్పారనుకో ఇకఅంతే బడిబాట మూసుకుపోతుంది.<br /><br />ఆబడి ప్రారంభించి ఇప్పటికి దాదాపు డెబ్బైఎనిమిదేళ్ళు. ఇన్నేళ్ళ ఆస్కూలు చరిత్రలో ఎన్నో ఉత్తన్నపతనాలు, ఎందరో హెడ్మాస్తర్లు, డ్రిల్ మాస్టర్లు,పిల్లల్లో కొందరు బాలమేథావులు, మరెందరో గజినీలు. ఒకానొక రోజుల్లో స్కూలుబలం వందకుపైన పంతుళ్లు పదహారొందలమంది పిల్లలు. చెప్పాగా చరిత్రచాలా పెద్దది అని. ఒకటపాలో సరిపోయేదికాదు.<br /><br />ఒకపేరుంది. ఆస్కూల్లో చదివినవాళ్లకి, పనిచేసినవాళ్ళకి ఆపేరుచెప్పడంతోనే అప్రయత్నంగా చిరునవ్వు ప్రత్యక్షమయ్యి ఆపై వాళ్లవాళ్ల అనుభవాలననుసరించి మిగిలిన హావభావాలు వ్యక్తమవుతాయి. ఆపేరు పీ.వీ. సుబ్రహ్మణ్యం. ఆస్కూల్లో దాదాపు ముప్పైమూడేళ్ళు పనిచేసిన తెలుగుపండితుడు. తెలుగుపండితుడు అనడంతోనే ఆహార్యాన్ని ఊహించేసుకోకండి ఆయన బ్రహ్మానందంలాకాక సుందరకాండలో వెంకటేష్‌బాబులా పాంటుషర్టు వేసుకునేవాడు. సుందరకాండ పేరువిని అనవసరమైనవి ఊహించుకోకండి. కళ్ళుపోతాయ్.<br /><br />ఆయనకి మంగళవారం భయంకరమైన సెంటిమెంట్. అంటే ఏముఖ్యమైనపనైనా మంగళవారం మొదలుపెడతారన్నమాట. అలా ఆయన ఉద్యోగజీవితాన్ని కూడా మంగళవారమే మొదలుపెట్టాడు.ఆయనకి ఐతే మంగళవారం సెంటిమెంటు అచ్చొచ్చింది, కానీ అందరికీకాదుగా. దానిఫలితం అప్పటిదాకా ఉమ్మడిగా బాలబాలికల్తో కళకళలాడిన బడి ఆవరణం ఒక్కసారిగా ఎడారిగా మారిపోయింది. అంటే అర్థం అయ్యిందిగా. ఆయనచేరిన రోజే అమ్మాయిలకు విడిగా హైస్కూలు మొదలుపెట్టారు. హైస్కూలుజీవితంపై ఎన్నోఆశలతో చేరినవాళ్ళకి శరాఘాతంగా మారిందీ పరిణామం. ఇక ఆరోజునుంచి సుబ్రహ్మణ్యంగారి ఆగ్రహానుగ్రహాలకు హెడ్మాష్టరునుంచి ఆరోతరగతి పిల్లాడిదాకా ఉక్కిరిబిక్కిరవడం నిర్విఘ్నంగా ముప్పైమూడేళ్లపాటు జరిగింది.<br /><br />నేను చిన్నబడిలో ఉన్నప్పుడే ఆయన తెలుసు. తాతదగ్గరికి పంచాంగంకోసం వచ్చేవాడు. జయచంద్ అని నాఫ్రెండొకడు ఆయన దగ్గరికి నవోదయకోచింగ్ కోసంవెళ్ళేవాడు. వాళ్ళనాన్నకి ఆసారంటే బాగాగురి. అదీగాక ఆయనకి ఇంకొక అలవాటుంది. సాయంత్రం బడి వదిలాక అన్నోళ్ళంతా ఆయనతోపాటు గుంపుగా వచ్చేవాళ్ళు. స్కూలునుంచి ఇంటిదాకా ఈపిల్లగాంగుతో పిచ్చాపాటీ మాట్లాడుతూ వచ్చేవాడు.అది నాకు కొంచెంవింతగా తోచేది.<br /><br />ఐదోతరగతిదాకా ఆయన తెలుసు కానీ, ఆయనగురించి తెలిసిందిమాత్రం ఆరులో చేరాకే. బాగాచదివేవాళ్ళు, అంటే పరిక్షల్లోబాగా మార్కులొచ్చేవాళ్ళు కాదు పాఠాన్ని చదవరా అంటే పుస్తకం చేతులోపెట్టుకుని గట్టిగా క్లాసంతా వినిపించేలా చదివేవాళ్ళు, అంటె ఆయనకి ఇష్టం. బాగారాసేవాళ్ళు అంటేమాత్రం ప్రాణం. ఆయన పాఠం చెప్పే విథానం ఎలా అంటే- ఒకడు పాఠాన్ని చదువుతూ ఉండాలి, అప్పుడు చదువుతున్న భాగంలో ఎన్నిపాత్రలుంటాయో అంతమంది నిలబడి అంటే అదొకనాటకంలా అన్నమాట, ఒకడు ముఖ్యమైన పదాల్ని బోర్డుపైన రాయాలి. ఆరో తరగతిలో మాత్రం బోర్డుపైన ఆయనే రాస్తాడు, మిగతాక్లాసుల్లో కొన్నిఆయన-మరికొన్ని పిల్లలు. నోట్సివ్వటం వంటివి ఎప్పుడూ ఉండదు ఒక్క పదోతరగతికి తప్ప. పిరిడుగంట కొట్టేవరకు నిలబడే ఉండాలి వీళ్ళంతా. ఇక్కడ సమస్య నిలబడడంకాదు. ఆయనకి బీపీ కొంచెం అంటే కొంచెమే ఎక్కువ. ఆక్షణంలో అతిసమీపంలోని విద్యార్థి వీపుపై కింగ్‌ఫిషర్ విమానం హారను కొట్టేలా అల్గరిథం ఒకటి ఉంటుంది. ఆప్రోగ్రాం పూర్తిగా ఆటొమేటేడ్.<br /><br />ఆరోతరగతిలో మనపైన మాంచీ ఇదన్నమాట. దాదాపూ రోజూ చదివేపని నాదే. అప్పట్లో జగ్గయ్య అని పిలిచేవాళ్ళు నన్ను. ఇదిబాగానే ఉండేదికానీ అప్పుడప్పుడు వేరేవాళ్ళు చదివేటప్పుడు ఏదోఒకపాత్ర అందులోనూ ఎక్కువగా హీరోయిన్ పాత్ర ఇచ్చేవాడు. కొద్దికొద్దిగా ఊహతెలిసొచ్చే వయసులో ఆడపాత్రకి నిలబడాలి అంటె తెగసిగ్గుగా ఉండేది. మనకంటే తెల్లగా ఉండే అశొగ్గాడు క్లాసులోకి వచ్చింది దసరా తర్వాత. ఆతర్వాత నాకీభారం తగ్గింది.<br /><br />ఆఇమేజీతో ఆసంవత్సరం అంతా గండపెండేరాలు, గజారోహణలు అబ్బో. ఇక ఏడొతరగతికొచ్చే సరికే బోర్డుపైన రాయాలి. అక్కడే మరి తేడావచ్చేది. నాబ్రహ్మరాత గురించి విడిగా ఓటపా పెడతా. నాకుతెలిసీ ఈవిషయంలో బ్లాగ్మిత్రులలో కొంతమంది తోడున్నారు నెమలికన్ను మురళిగారు, సునీతగారు వగైరా వగైరా. మొదటిరోజు ఓంప్రదంగా ఆయనే రాశారు. హమ్మయ్య తొలిరోజుగండం గడిచింది అనుకున్నా. మొత్తానికి మొదటి రెండుమూడువారాలు అలానే బిక్కుబిక్కుమంటూ గడిపా. మొత్తానికి ఆపిలుపు వచ్చింది. "తనతండ్రియైన వాయుదేవునకు సూర్యచంద్రబ్రహ్మాదిదేవులకు ...వందనములిడే పూర్వాభిముఖుడై.." అని సుందరకాండ చదువుకుని, సర్వమతప్రార్థనలు జరిపుకొని చాక్‌పీసు పట్టుకున్నా. తీరా రాసేసమయానికి ఇటివ్వు అని ఆయనే రాశాడు. "హమ్మయ్య! దేవుడున్నాడు. ఇంట్లో మనంపెట్టే నైవేద్యాలు,అమ్మమ్మ వారంవారంవండే గుగ్గిళ్ళు తిని ఇలాంటి సమయాల్లో మహిమలు చూపిస్తాడు." అనుకొని వచ్చికూర్చున్నా.బహుశా సార్ల దగ్గర దెబ్బలుతినే సమయంలోనే చాలామంది విపరీతమైన ఆస్తికులుగానో, కరడుకట్టిన నాస్తికులుగానో మారుతారనుకుంటా.<br /><br />ఇలా ఎన్నిరోజులు సాగితాయి. ఒకటారెండా? ఒకసంవత్సరం. అంటే సుమారు రెండొందలపని దినాలు. అందులో నూటయాభై తెలుగుపిరియడ్లు. ఒకానొక సమయంలో చిక్కిపోయా. మనరాత చూసి కళ్ళుతిరిగిపోయాయి. మీకొక అనుమానం రావొచ్చు. ఆరోతరగతిలోనే చేతిరాత చూసుంటాడుగా అని?<br /><br />నిజానికి ఆరోతరగతి ఆయన క్లాసుకాదు.మాకు ఆరోతరగతిలో తెలుగుకు సారులేడు. టైంటేబుల్లో లెక్కలమేడం మాకు తెలుగుకూడా చెప్పాలి. కానీ ఆమెకి క్లాసులెక్కువవడంతో కర్టసీమీద ఈయనే తీసుకునేవాడూ. పరీక్షలుమాత్రం ఆవిడే చూసుకునేది. లెక్కల్లో నాపైనఉన్న అభిప్రాయం తెలుగులో చేతిరాతను కప్పేసింది. అలా మొదటిసారి బోర్డుపైన 'నా'రాతని చూసి ఆయన బీపీ శిఖరానికెళ్ళి "శృతిశిఖర సంచారా.." అనిపాడింది. ఇక్కడా దైవం మనపక్షానే. ఆసమయంలో ఆస్తికుడనైన నేను అయనకు దూరంగా ఉండడం, ఆదెబ్బలుతిని మరొకడు నాస్తికుడుగా మారిపోవడం క్షణకాలంలో జరిగిపోయాయి.<br /><br />ఈహఠాత్పరిణామానికి ఆయనహృదయం ముక్కలైంది. నమ్మబుద్ధిగాక నానోట్సునడిగాడు. చూశాడు. బోర్డుపైన రాతే కొద్దిగా నయం అనుకున్నాడు. ఒక్కసారిగా నాప్రతిష్టకి గ్రహణం పట్టింది. నేను చదివేప్పుడు పరిస్థితి అదుపులోనే ఉంటుందిగానీ ఎక్కడైనా రాయాల్సొచ్చినప్పుడు మాత్రం ప్రాథమికహక్కులు పూర్తిగా కాలరాచబడేవి. సైనికచర్యలు చేపట్టేవారు.<br /><br />కొంతకాలానికి కొట్టడం ఆయన బాగాతగ్గించేశాడు. "ఈమద్యన అయ్యోరు పెద్దగా కొట్టట్లేదన్నా" అని ఎనిమిదోతర్గతివాళ్ళతో అంటే దానికి వాళ్ళు- "మాకూ అలానే అనిపించిందిరా. ఆయనేం తగ్గించలేదు. మనమే అలవాటుపడిపోయాం అని తర్వాత అర్థం అయ్యింది." అని సెలవిచ్చారు. అదీ అనుభవం అంటే. ఎంతైనా సీనియర్లు సీనియర్లే. మనకి తట్టనిసూక్ష్మాలు వాళ్ళు పట్టేస్తారు.<br /><a href="http://draft.blogger.com/goog_1266340225784"><br /></a><br /><a href="http://swarnmukhi.blogspot.com/2010/02/2.html">మోతీజిల్ 2</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-8445128513777739116?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-7315493657839174792009-12-28T01:55:00.001+05:302009-12-28T12:51:08.620+05:301975 నవంబరులో భారతప్రభుత్వం తీసుకున్న ఒకనిర్ణయం తాలూకు సారాంశం- "ఇప్పటివరకు రాష్ట్రప్రభుత్వ విద్యుత్తుబోర్డుల కింద జరుగుతున్న ఉత్పత్తికి సమాంతరంగా కేంద్రప్రభుత్వ పర్యవేక్షణలో ఒకప్రభుత్వరంగ సంస్థను నెలకొల్పాలి. ఈసంస్థ బొగ్గు-జలవనరులు సమృద్ధిగా ఉన్నప్రాంతాల్లో విద్యుదుత్పత్తిని చెయ్యాలి." తదనుగుణంగా జాతీయ తాప విద్యుత్తు సంస్థ (నేషనల్ థర్మల్ పవర్ కార్పొరేషన్) అనే భారత ప్రభుత్వరంగ సంస్థను ఏర్పాటుచేశారు.<br /><br />విద్యుత్తురంగానికి అత్యున్నత సంస్థ కేంద్ర విద్యుత్తు అథారిటీ ఈవిషయంపై అద్యయనం చేసి మేలో 1976లో 2000MW విద్యుదుత్పత్తికేంద్రాన్ని నెలకొల్పేందుకు ప్రతిపాదించారు. ఉప్పు-నిమ్మకాయ దొరికితే ఊరగాయపెట్టినట్లు బొగ్గు-నీళ్ళు నింపాదిగా ఉన్న సింగ్రౌలీ ప్రాంతాన్ని ఎంచుకున్నారు. డిసెంబరులో కేంద్రం పచ్చజెండా ఊపింది. ముందుగా ఎంచుకున్న ఐదుప్రాంతాల్లో ప్రాథమిక దర్యాప్తు తర్వాత ఖడియా ప్రాంతాన్ని ప్రతిపాదించారు. జయంత్ బొగ్గుగనుల నుంచి బొగ్గు, గోవిందబల్లభ పంత్ జలాశయం (రిహాంద్ జలాశయం) నుంచి నీటిని వాడుకునే దిశగా ప్రతిపాదనలు పూర్తయ్యాయి.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/SzfB4hs6qtI/AAAAAAAAAXg/GxjUBJnaW7Q/s1600-h/STPS.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/SzfB4hs6qtI/AAAAAAAAAXg/GxjUBJnaW7Q/s640/STPS.jpg" border="0" /></a>మొదటిదశలో 600MWకు అనుమతి లభించింది. బాలారిష్టాలన్నీ దాటుకుని 1978 ఫిబ్రవరిలో నిర్మాణం మొదలయ్యింది. ఆపై రెండొవిడతకింద మరో 1400MWకు అనుమతి జూలై 1979లో లభించింది. నవంబరు 24, 1987లో ఏడవది, చిట్టచివరిది అయిన 500MW యూనిట్‌ని గ్రిడ్‌కి అనుసంథానం చెయ్యడంతో సింగ్రౌలీ బృహత్ తాపవిద్యుత్తు గృహం (సింగ్రౌలీ సూపర్ థర్మల్ పవర్ స్టేషన్) దేశంలోకెల్లా అతిపెద్ద తాపవిద్యుత్‌గృహంగా అవతరించింది. ఆపై ఫరఖ్ఖా, కోర్బా, రామగుండం మొదలైన చోట్ల ఉత్పత్తికేంద్రాలను నెలకొల్పారు.<br /><br />1997లో నవరత్న హోదా లభించింది. ఏదైనా ప్రభుత్వరంగసంస్థ నవరత్నహోదా పొందాలి అంటే ఆరు‌అంశాలలో పనితీరు విశ్లేషించాక నూటికి కనీసం అరవైమార్కులు రావాలి. ఇలా నవరత్నహోదాను పొందిన సంస్థ ఏడాదికి వెయ్యికోట్లు లేదా సంస్థ నికరవిలువలో మూడోవంతులలో ఏది తక్కువైతే అంతవరకు పెట్టుబడి పెట్టేందుకు ప్రభుత్వంనుంచి ముందస్తు అనుమతి అవసరంలేదు. నవరత్నహోదాతో లభించిన స్వయంప్రతిపత్తి ఎన్.టీ.పీ.సీకేగాక ఐఓసీఎల్, బీహెచ్‌ఈఎల్‌వంటి సంస్థలకు వరంగా మారింది. చిన్నచిన్నపెట్టుబడులు, ఇతరవిషయాలకు సంబంధించి అధికారగణం చుట్టూతిరుగుతూ అలిసిపోయిన ఈసంస్థలు ఒక్కసారిగా రెక్కలు విప్పుకుని గగనతలంలోకి ఎగరడం ప్రారంభించాయి. దేశవిదేశాల్లో పెట్టుబడులు, సాంకేతికసేవలు, తమరంగానికి తిర్యక్‌దిశలో ఉన్నరంగాల్లో పెట్టుబడులు, మార్కెటింగ్‌రంగం వంటివాటీలోకి ప్రవేశించడంవంటి మార్గాలద్వారా విస్తృతపరచుకున్నాయి.<br /><br /><br />ఈరోజు 30000MW సామర్థ్యంగల ఎన్.టీ.పీ.సీ. తన మూలరంగమైన తాపవిద్యుదుత్పాదనేగాక జలవిద్యుత్తు, సాంప్రదాయేతర ఇంధనవనరులు, అణువిద్యుత్తుదిశగా అడుగులేస్తుంది. ఈసమయంలో డిసెంబరు 24,2009 సాయంత్రం మూడున్నరకు కేంద్ర సమాచార ప్రసార శాఖమంత్రి అంబికాసోని చేసిన ప్రకటనతో అంతా ఒక్కసారిగా పండగవాతావరణం. నవరత్న నుంచి <span style="font-size:large;">మహారత్న</span>గా(just like GOOD to GREAT) ఆవిర్భవించింది.<br />కేంద్ర భారీపరిశ్రమలశాఖ నూరురోజుల ప్రగతిపత్రంలో భాగంగా మొదటిదశలో ఎన్.టీ.పీ.సీతో బాటుగా ఓ.ఎన్.జీ.సీ, సెయిల్ లకు మహారత్నహోదా లభించింది. ఆర్థికాంశాలను విశ్లేషించే మూడుఅంశాలలో పనితీరునిబట్టి మహారత్నహోదాను ఇస్తారు. మొదటిదశలో మూడింటికే లభించినా సమీపభవిష్యత్తులో కోల్‌ఇండియా, ఐఓసీఎల్‌ వంటి ఇతరసంస్థలకు లభించే అవకాశం ఉంది.<br /><br />ఈహోదా లభించిన సంస్థలకు రూ.5000 వరకు పెట్టుబడి పెట్టేందుకు ప్రభుత్వం నుంచి ముందస్తు అనుమతి తీసుకోవాల్సిన అవసరంలేదు. ఈహోదాతో అంతరంగిక విషయాలలో స్వయంప్రతిపత్తి, పారిశ్రామికరంగంలో ప్రతిష్టను పొందింది. నవరత్నహోదా పొందిన సంస్థలు దేశంలోనీతరసంస్థలతో పోటీపడాలి. దేశీయవిపణిలో ముందున్నసంస్థలు అంతర్జాతీయవేదికపై పోటీపడాలన్నది మహారత్న ముఖ్య ఉద్దేశ్యం.<br /><br /><br />మూడుదశాబ్దాల క్రితం కనీసంరోడ్డుకూడాలేని నిర్మానుష్యప్రాంతంలో పడ్డ పునాదినుంచి ఎన్నోసమస్యలు. మొదట మానవవనరులు, తర్వాత ఆర్థికసమస్యలు, ఆపై సాంకేతిక సమస్యలు. పెద్దప్రాజెక్టులను నిర్మించేందుకు ఆపై ఉత్పత్తిని చేపట్టేందుదుకు సరిపడే సిబ్బందిలేమి నుంచి మానవవనరులను విదేశీసంస్థలకు అవుట్‌సోర్స్ చేసేస్థాయికి, వారిప్రాజెక్టులను పర్యవేక్షించి సాంకేతికసేవలను అందించే స్థాయికి ఎదిగింది. నిర్మాణానికి కావాల్సిన బడ్జెట్టు ఆపై బొగ్గుకొనుగోలుకు ధనంలేక సతమతమయ్యే స్థితి నుంచి లక్షకోట్ల నికరవిలువదాకా సాగింది. ఉత్పత్తిలో కీలకమైన టర్బైన్, బాయిలర్లేకాదు సహాయక యంత్రాలను సైతం దిగుమతి చేసుకునే పరిస్థితి.<br /><br />సమాంతరంగా బీహెచ్‌ఈఎల్‌ సాంకేంతికంగా ఎదగడమేగాక సోదరుడిలా ఇచ్చిన స్నేహహస్తం. ప్రాజెక్టులకు కావలసిన టర్బైన్లు హరిద్వార్ ప్లాంటులో, బాయిలర్ తిరుచ్చిరాపల్లిలో, హీటర్లు హైదరాబాదులో, ఇతరయంత్రాలు మిగతాప్లాంటుల్లో లేదా జీ.ఈ., ఏబీబీ వంటి బహుళజాతి సంస్థలనుంచి కొనుగోలు. ఈరోజు ఏదైనా యంత్రాన్ని లేదావిడిభాగాన్ని సంపాదించాలంటే చాలాసులభం. కావలసిందల్లా జేబులోడబ్బే. కానీ ఆర్డరు ఇచ్చిన ఆరునెలలకి కూడా రానిరోజుల్లో మొదటితరం ఎదుర్కున్న సమస్యలు అన్నీఇన్నీ కావు. కనీసం కుటుంబానికి సదుపాయాలు దొరకని ప్రాంతాల్లో పని. ఒకఫోనుకాల్ కోసం వారాలతరబడి నిరీక్షణ. టెంట్లల్లోనే నివాసం.<br /><br />ఇన్నిసమస్యల్ని దాటుకుని ఒకప్లాంటు కడితే ఆతర్వాత బొగ్గుకొనుగోలు, సరఫరానుంచి విదుదుత్పత్తి వరకు ఎదురయ్యే ఇబ్బందులు ఒక్కొక్కదాన్ని అర్థంచేసుకుంటూ పరిష్కరించుకుంటూ ముందుకువెళ్తే బాకీలవసూళ్ళు ఇంకోసమస్య. ఇవివసూలుకానిదే కొత్తప్లాంటు సంగతి దేవుడెరుగు ఉన్నప్లాంటును నడపలేని స్థితి. సంవత్సరాల తరబడి బిల్లులు చెల్లించని రాష్ట్రప్రభుత్వాలు. నిమ్మకు నీరెత్తిన అధికారగణం.<br /><br />నిర్మించిన ఏప్రాజెక్టులోనూ స్థానికులకు అన్యాయంచెయ్యలేదు. పునరావాస చర్యలకై తయారుచేసిన ఆర్&amp;అర్ (రిసెటిల్మెంట్ &amp;రిహాబిలిటేషన్) విథానాలను కేవలం కాగితాలకే పరిమితంకాలేదు. ప్రతిప్రాజెక్టులోనూ తు.చ.తప్పక పాటించారు. అనేకసందర్భాల్లో కేంద్రప్రభుత్వ అధికారుల నోటివెంట వచ్చినమాట "ఎన్.టీ.పీ.సీ ఆర్&amp;ఆర్ పాలసీ ప్రభుత్వపాలసీలకన్నా మెరుగైంది." ఆసంస్థవస్తే మాబతుకులేమవుతాయో అన్న భయం ఏనాడూ ప్రజల్లో కలగలేదు. అందుకు ఉదాహరణ మనరాష్ట్రంలో నెలకొల్పిన రామగుండం మరియు సింహాద్రి. వ్యాపారలక్ష్యాలకోసం విలువలను ఏరోజూ పక్కన పెట్టిందిలేదు.<br /><br /><br />ఉత్పాదకసామర్థ్యం మొత్తం దేశసామర్థ్యంలో ఐదోవంతైనా ఉత్పత్తిలో నాలుగోవంతు ఎన్.టీ.పీ.సీ నుంచే వస్తుంది. దేశంలో ప్రతినాలుగు ఇళ్ళలో ఒక‌ఇంటిలో దీపం ఈసంస్థ ఇచ్చిన విద్యుత్తుతోనే వెలుగుతుంది.<br /><br /><br />ఆర్థికసంస్కరణలు- ఈపదం మనదేశంలో వినబడడం మొదలయినప్పటినుంచి దానిప్రభావానికి లోనుకాని రంగమంటూలేదు. బయట మార్కెట్టులో వస్తున్న మార్పులకనుగుణంగా తన పంథానుమార్చుకోనిదే ముందుకెళ్ళలేని పరిస్థితి. స్టాక్‌మార్కెట్లో పేరునమోదు, ఆర్థిక అంశాలు, ఉద్యోగుల పనితీరు, అధికార నిర్మాణం వంటి అంతరంగిక అంశాలలో మార్పులు చేసుకుని నవరత్నహోదాను పొందింది. అదేసమయంలో రాష్ట్రప్రభుత్వాల విద్యుత్తుశాఖలలో వచ్చినమార్పులవల్ల బిల్లుచెల్లింపుల సమస్యలు చక్కబడ్డాయి. ఆపై జలవిద్యుత్తులోకి ప్రవేశించింది. ఇప్పటికి మూడుప్రాంతాల్లో సుమారు 2000MW ఉత్పత్తికోసం నిర్మిస్తున్నారు.<br /><br /><br /><br /><br />ఈరోజు 15 బొగ్గు ఆథారిత, 7గాస్ ఆథారిత ప్లాంట్లు, అనేకప్రాంతాల్లో రాష్ట్రప్రభుత్వాలతోనూ, ఇతరసంస్థలతోనూ సంయుక్తంగా నిర్వహిస్తున్న ముప్పై పైగా ఉత్పత్తిగృహాలతో 30000MW పైగా విద్యుదుత్పత్తి చెయ్యడమేగాక మరో 18000MW పైగా ఉత్పత్తిసామర్థ్యంగల ప్లాంట్లు ఉత్పత్తిదశలో ఉన్నాయి. బీహెచ్‌ఈఎల్, కేంద్ర‌అణుశక్తిసంస్థలవంటి వాటిటొ కుదుర్చుకున్న ఒప్పందాలు, నెలకొల్పుకుంటున్న భాగస్వామ్యాలు భవిష్యత్తులో మరింతప్రగతిని సాధించేందుకు దోహదపడుతాయి.<br /><br /><br /><br />ఒకతరంపూర్తిగా తామునడిచిన బాటలోని ముళ్లను శుబ్రంచేసిపెట్టి మేము వచ్చేసరికే జీతభత్యాల ఫలాల్నేగాక ఉద్యోగభద్రత అనే నీడని ఏర్పరచారు. ఇప్పుడు ఇచ్చినహోదా మాలాంటి కిందిస్థాయి అధికారులకి, బయటివాళ్ళకి హోదాగానే కనిపిస్తుంది. కానీ పైస్థాయి అధికారులకి అదితెచ్చిపెట్టే బాద్యత, దానితాలూకు ఒత్తిడి అనుభవించేవారికే తెలిసేది. ఇప్పటిదాకా ఏకచత్రాధిపత్యాన్ని అనుభవిస్తున్నా ఇకపై రిలయన్స్.లాంకో, టాటాలతో పోటీమరింత పెరిగే అవకాశం ఉంది. పోటీ ఆరోగ్యకరంగా ఉండి, ఆట నియమాలను పాటిస్తూ ఆడేవాళ్ళైతే ఇబ్బందిలేదు.<br />మహారత్నతో తెరుచుకున్న ద్వారాలు కళ్ళకు భవిష్య ఆశాకిరణాల్ని చూపిస్తున్నాయి. ఇకపై అంతర్జాతీయవేదికపై భారతకీర్తిపతాకను ఎగరవెయ్యాల్సిన బృహత్తరబాద్యత భుజస్కందాలపై ఉంచుకుని, ప్రభుత్వరంగసంస్థగా పాటించాల్సిన నియమాలు, కాపాడుకోవాల్సిన కీర్తిప్రతిష్టలను గుర్తెరిగి ముందుకెళ్ళాలి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-731549365783917479?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-70269911268121240152009-12-21T23:58:00.005+05:302009-12-22T00:24:26.543+05:30చైతన్యా! ఓసారి ఆఫోటొగ్రాఫర్ వచ్చాడేమో చూసి, వాడిని వెంటేసుకెళ్ళి స్టోర్స్, స్టీల్‌యార్డ్, ఫాబ్రికేషన్‌యార్డ్ మొత్తం ఫోటోలు తీయించు.<br />అలాగేసార్<br />****<br />సార్ ఫోటొలు తీయించాను.<br />సరే ఓసారి డైక్ దగ్గర పనెలా జరుగుతుందో చూడవయ్యా.<br />ఉదయమే చూసొచ్చా సార్.<br />ఇందాక ఏదోప్రాబ్లెం అని రాంజీ పరిగెత్తుకెళ్ళాడు ఓసారి చూసిరా.<br />(ఎన్నిసార్లెళ్ళాలిరా నాయనా. కాళ్లుపీకేస్తున్నాయి.)<br />****<br />చాంబర్లోంచి బయటికొచ్చి మెట్లదగ్గరకు వెళ్తుంటే ఎదురుగా లిఫ్ట్ 'ఆఆఆ..' అని నోరు తెరుచుక్కూర్చోనుంది.<br />ఇంతకాలానికి చిక్కావే. నేపైకెళ్లాలి అంటె బాణం కిందకి ఉంటుంది. కిందకెళ్ళాలి అంటే పైకి చూస్తుంటావ్. నీకు నార్త్ ఇండియన్ ఫీలింగెక్కువయ్యిందే. నేను తెలుగోడిని ద్రావిడుణ్ణి అని నీ రొట్టెముక్కల బుద్దిని చూపిస్తావ్. ఈరోజు నాసేవలో తరించాల్సిందే. చచ్చినట్టు నన్ను కిందకి దింపాల్సిందే అన్నానో లేదో "స్వామిరారా!" అనిపాడింది.<br />లోపలికెళ్ళి 'జీ'(గ్రౌండ్ ఫ్లోర్) నొక్కానో లేదో జుయ్‌మని రెండంగుళాలు కిందకి దిగింది.<br />నేను "ఆ.."అంటూ పైన నెంబర్లవంక చూస్తున్నా సున్నా ఎప్పుడొస్తాదా అని.<br />కాళ్ళుపీకట్లేదు. (ఇదేంటి కిందకి పోతుంటే కొద్దిగా పీకాలిగా)<br />రెండునిముషాలైనా అది రెండేచూపిస్తోంది.<br />అప్పుడర్థమైంది లిఫ్ట్ చెడిందని.<br />కెవ్వ్... కెవ్వ్... ఒసేయ్ నామీద కసి ఇలాతీర్చుకుంటావా. ఒక్కసారి బయటకి రానీ నీపన్జెప్తా.<br />ఒకట్రెండుసార్లు బటన్లు నొక్కా. ప్చ్<br />అలారం నొక్కా..లాభంలేదు.<br />ఇక ఇలాకాదని సెల్ తీసి బాసుకి కొట్టా.<br />"ఆచైతన్యా! పనెలా సాగుతుంది? అంతాఓకేనా."<br />నువ్వేడ దొరికావయ్యా బాబూ. త్రిలింగదేశం నుంచొచ్చి త్రిశంకుస్వర్గంలో చిక్కుకుంటే.<br />"సార్! లిఫ్ట్ ఆగిపోయింది. నేలోపలిరుక్కుపోయా. ఆపరేటర్కి చెప్పండి."<br />ఇంతలో బిపిన్ ఫోను. "చైతన్యా! లిఫ్ట్ ఇరుక్కుపోయిందా? ఇంతకీ నువ్వు లోపలున్నావా? బయటా?"<br />హ్మ్. టైంస్. ఇలాంటి ప్రశ్నలు మనం వేరేవాళ్లకేస్తే ఓకే. కానీ మనకేసినప్పుడే నషాలానికంటేది.<br />"ఒక్కనిముషం ఆగు."<br />పక్కన్నుంచి బాసుగొంతు." ఈడెక్కడికిపోతే వెనకాలే నేనూ పరిగెత్తాలి. ఎవడికీరాని సమస్యలు, డౌట్లు వీడికే వస్తాయి. పాతికేళ్ళుగా వాడుతున్నాం ఆలిఫ్ట్. ఎప్పుడైనా జరిగిందా."<br />నాటైమ్ బాబూ. ఏంచేస్తాం.<br />ఓపదినిముషాల్లో తలుపుబయట గొంతులినిపిస్తునాయ్.<br />హమ్మయ జనాలొచ్చేశారు. ఇకటెన్షన్ వాళ్ళది. వాళ్ళచావేదోవాళ్ళు చచ్చి తలుపుతీస్తారు. ఇప్పుడు గాకపోతే మరోఅరగంటకి. మరీఆలశ్యం అయితే సైటుకెళ్ళేపని తప్పిపోతుంది. అయినా ఇలాంటప్పుడుకూడా ఒక్కడినే కాకపోతే ఎవరైనా తోడుంటే ఎంతబావుండేదో."<br />ఇంతలో అంతరాత్మ పైన ఎక్సాస్ట్ ఫానుమీద కూర్చుని "నోర్ముసుకోరా వెథవా. లిఫ్టాట ఆడుకోను నువ్వేమైనా డెహ్రడూన్లో ట్రైనింగ్ చేశావా? నువ్వుకొడితే మైండుబ్లాక్ అవుతుందా?" అన్నాడు.<br />సర్లే మరీ ఊహించుకోవడకూడా తప్పేనా.<br />ఇంతలో ఫోను.<br />"మీరు ఎక్కడ ఉన్నారుసార్?"<br />"లిఫ్ట్లో నాయనా. ఇంతకీ నువ్వెవరు?"<br />"ఆపరేటర్ని సార్. మీరు ఎక్సాట్ గా ఎక్కడున్నరో చెప్పగలరా?"<br />"రెండో అంతస్థు"<br />"అక్కడీనుంచి గ్రౌండ్ ఫ్లోర్కి లెఫ్ట్ ఎందుకెక్కారు సార్?మెట్లమీద వెళ్ళిపోవచ్చుగా."<br />" నాఖర్మకాలి. ఒరేయ్ నాయనా నన్ను బయటకి తెప్పించావంటే మాఫ్రెమ్డుతో చెప్పి నీకు కాల్‌సెంటర్లో ఉద్యోగం ఇప్పిస్తా. నీకదే కరక్టు. ముందు నన్నుబయటకులాగేపని చూడరా."<br />"సార్ మీరు బాచెలర్ హాస్టల్లో ఉంటారుకదా? రవివాళ్ళ ఎదురు బిల్డింగేకదా? మీరునాకు తెలుసుసార్."<br />"నీకు టెంకాయకొడతా. తలుపుతీసే పని చూడరారోయ్."<br />"సార్ నాదగ్గర తాళం తెరుచుకోవట్లేదుసార్. వేరేదారేదైనా చూడాలి."<br />"హ్మ్. టైంస్."<br />***<br />బయటినుంచి బిపిన్ "చైతన్యా. భయపడకు. తెరుస్తున్నాం. తాళం వచ్చింది."<br />"భయంకాదు సార్. విరక్తి పుడుతుంది. ఆతాళం పనిచెయ్యదట."<br />"అవును. నీకెలా తెలిసింది.<br />"ఇప్పుడే ఫోన్‌చేసి చెప్పాడూ ఆపరేటర్ గాడు"<br />"సరేలే వేరేదారేదైనా ఉందేమో చూస్తున్నాం."<br />"నాకుతెలిసి ఒకటేదారిసార్. పైన కప్పు ఇరగొట్టుకుని తీగెపట్టుకుని పాకుతూ రావడమే."<br />" అంతలేదులేగానీ నోర్మూసుక్కూర్చో. నీతెలివి ఉపయోగించకు (డోంట్ యూస్ యువర్ ఓన్ బ్రెయిన్)<br />ఓపని చెయ్యి. మేము బయట తలుపుల్ని లాగుతాం. లోపల తలుపుల్ని నువ్వు తెరువు. అదొక్కటే దారనిపిస్తుంది"<br />"అలానేసార్."<br /><span style="font-size:130%;">గ్రేస్కల్ నాకు శక్తినిచ్చుగాక</span><br />బయటికొచ్చి చూస్తే చంద్రయాన్ చేసొచ్చిన వ్యోమగామిని చూసేందుకొచ్చినట్టు గుంపుగా జనాలు.<br />"మంచినీళ్ళు తీసుకో. ఏమైనా భయపడ్డావా."<br />"లేదుసార్. ఏముంది పదినిముషాల్లో ఎలాగోలా తెరుస్తారుగదా."<br />"అతను పెద్దగా భయపడ్లేదట. అక్ఖర్లేదులే."<br />చూస్తే గ్లాసులో ఏదో తీసుకొచ్చిన సర్వరు వెనక్కి వెళ్ళిపోతున్నాడు.<br />"నువ్వుమరీ భయపడుంటావేమోనని సారు ఆపిల్‌జ్యూస్ తెమ్మనాడు. నువ్వు పకపకా నవ్వుతూఉండే సరికే పంపించేశాడు. హిహిహి."<br />ఇక పరామర్శలు.<br />"అవునూ లోపల ఏబటను నొక్కావు?"<br />"ఆగిపోయిందని ఎలా తెలిసింది?"<br />"భయమెయ్యలేదా?"<br />"ఎంతసేపున్నావు లోపల?" (నేనేమైనా యూరీగగారిన్నా? ఎంతసేపు అంతరిక్షంలో ఉన్నానో నోట్ చేసుకోను.)<br />" రోజూ తిరిగేదేగదా. ఒక్కసారిగా ఆగిపోతే ఎలా అనిపిమ్చింది?"<br />" అన్నట్టు నీపేరు చైతన్యనా? ఇంతకాలం నీపేరు తెలీదు." (నీఎంకమ్మారేయ్.)<br />" మొన్న మనద్దిరం కలిసే లిఫ్ట్లో వెళ్ళాం గుర్తుందా?"<br />"మొత్తానికి ఈదెబ్బతో జనాలు గుట్టుగా మెట్లపై ఎక్కిదిగుతారు. కొంతమందికి పొట్టలైనా తగ్గుతాయ్."<br />ఇంతలో అసలీ లిఫ్టును రిపేరుచేసి ఎన్నాళ్లయింది? ఎప్పడినుంచి వాడుతున్నారు? గతంలో వచ్చిన సమస్యలు? ఇలాఇలా వాదోపవాదాలు మొదలయ్యాయి. అవి రాయకూడదు అధికార రహస్యాలు.<br /><br />ఇప్పటిదాకా ఏది జరుగుతుందని భయపడ్డానో అది జరిగిపోయింది.మావానరగుంపు వచ్చేసింది. ఇక మ్యూట్ కొట్టేసి గుట్టుగా కూర్చున్నా. ఇలాంటప్పుడు మౌనమే ఉత్తమం అని అనుభవం నేర్పిన పాఠం. పైన మీకు వివరించిన యధార్థ సంఘటనలకి మసాలాదట్టించి, మంటపుట్టించి పండగ జేస్కున్నారు పింజారీకుంకలు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-7026991126812124015?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-42126505509175627562009-12-16T02:15:00.007+05:302009-12-17T23:36:23.029+05:30విష్ణుపాదాల వద్ద జననంతో గంగకి పవిత్రత దక్కితే అవిష్ణుమూర్తినే తనలో నింపుకుని, తనఒడ్డున ఆదికావ్యానికి పురుడుపోసి పునీతమయిన నది గండకి.<br /><br />హిమాలయాల్లోని నేపాల్-టిబెట్ సరిహద్దుల్లో ముస్తాంగ్ వద్ద సముద్రమట్టానికి 3900m ఎత్తులో రెండు సెలయే<span><span>ళ్ళ</span></span> కలయికతో జన్మించిన తర్వాత సోనేపూర్ వద్ద గంగలో కలిసేవరకూ ప్రతిమలుపులో ఓనదితో స్నేహం, కొత్తస్నేహం మొదలైన ప్రతిసారీ కొత్తపేరు. ఇదీ గండకీనది గమనం.<br /><br />ఓంనమఃశివాయ సీరి<span><span>యల్</span></span> చూ<span><span>సిన</span></span> వాళ్లందరికీ బృందాదేవికథ గుర్తుండే ఉంటుంది. అసు<span><span><span>రరాజు</span></span></span> నేమికి కుమార్తెగా జన్మించిన లక్ష్మీదేవి అంశ ఈమె. జలంధరుని వివాహమాడి పాతివ్రత్య ప్రమాణాలను తు.చ.తప్పక పాటించేది. జలంధరుడు బ్రహ్మవరంతో గర్వితుడై ముల్లోకాలను పీడించుకుతినడం మొదలుపెడతాడు. బృంద పాతివ్రత్యంలోనే జలంధరుని ప్రాణం ఉంటుంది. అతని దారుణాలు సహించలేని రుద్రుడు అతనితో యుద్ధానికి దిగుతాడు. అది నిజానికి పార్వతీదేవి పాతివ్రత్యానికి, బృంద పాతివ్రత్యానికి మద్య పోరాటం. జలంధరుడు తనుగెలవాలంటే గిరితనయ పాతివ్రత్యాన్ని చెడగొట్టడం ఒక్కటే మార్గమని కొన్నిదుశ్చర్యయలకు పాల్పడుతాడు. <span><span>అది</span></span> సహించలేని ఆమె విష్ణువును శరణువేడగా ఆయన అభయమిచ్చి "అతను తప్పుచేశాడు గనుక యుద్ధధర్మాన్ని అనుసరించి మనకు ఆస్కారమిచ్చాడు." అని చెప్పి మాయా<span><span>రూపంలో</span></span> బృంద దగ్గరకు వెళ్ళి పాతివ్రత్యాన్ని చెడగొ<span><span><span>ట్టడంతో</span></span></span> జలంధరుడు అంతమవుతాడు. తనభార్య లక్ష్మీఅంశకు తనద్వారా పాతివ్రత్యం పోవడమేమిటో అంతా విష్ణుమాయ. ఆపై బృందకు నిజం తెలియడంతో పాషాణం కమ్మని శపిస్తుం<span><span><span>ది</span></span></span>. బృంద గండకీనదిగా, ఆమె శిరోజాలు తులసిగా రూపాంతరం చెందాయి. ఆమె శాపాన్ననుసరించి విష్ణుమూర్తి సాలగ్రామరూపంలో పాషాణంగానూ, రావిచెట్టులో అశ్వత్థ<span><span>నారాయణుడిగానూ</span></span>, కృష్ణతులసిగానూ, <span><span>దర్భగానూ</span></span> నివశిస్తున్నాడు<br /><br /><span>ఇక</span> <span>ప్రస్తుత</span> భౌగోళికాంశాలను<span> </span> <span>బ</span><span><span><span>ట్టి</span></span></span> <span>ఆనది</span> <span>ప్ర</span><span><span><span>వాహం</span></span></span>-<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Syf2n9AkCGI/AAAAAAAAAWo/Bp4znlCyHdg/s1600-h/gandaki.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 262px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Syf2n9AkCGI/AAAAAAAAAWo/Bp4znlCyHdg/s320/gandaki.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415568243188566114" border="0" /></a><br />ముస్తాంగ్ వద్ద నుప్‌చ్చు-షర్‌చ్చు అనే నదులు కలవడంతో ముస్తాంగ్‌ఖోలా అనేపేరుతో ఈనది పుడుతుంది. అక్కడినుంచి వాయువ్యదిశగా ప్రవహించి కగ్బే<span><span><span>ణి</span></span></span> వద్ద ముక్తిథామంనుంచి వచ్చే కక్‌ఖోలాను కల<span><span><span>వ</span></span></span><span><span><span><span><span>డంద్వారా</span></span></span></span></span> కాలిగండకిగా పేరుమార్చుకుంటుంది.<br /><br />అక్కడినుంచి దక్షిణదిశగా ప్రవహించి ధవళగిరి-అన్నపూర్ణ శిఖరాలను దాటుతుంది. ఈరెండుశి<span><span><span>ఖరాల</span></span></span> మ<span><span>ద్యనున్న</span></span> ద్రోణి ప్రపంచంలోకెల్లా అత్యంత లోతైనది. శిఖరాలకు , నది అడుగుకు మద్యనున్న వ్యత్యాసం దాదాపూ ఆరువేలమీటర్లు.<br />ఇక్కడినుంచి అడుగడుగునా కొత్త<span><span>స్నేహాలు</span></span> కలిసినప్పుడు పలకరింపులు, కొండలు అడ్డొచ్చి పాయలుగా చీలినపుడు నిట్టూర్పులు. గళేశ్వర్ వద్ద <span><span><span>రహు</span></span></span><span><span><span><span><span>త్</span></span></span></span></span>‌ఖోలా, బేణీవద్ద మ్యాగ్దిఖోలా, కుష్మవద్ద మోడిఖోలా, రుద్రబే<span><span><span>ణివద్ద</span></span></span> బడిగాద్ అలాఅలా.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Syf4cmlAXmI/AAAAAAAAAWw/Jkylteap5go/s1600-h/gorge.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 234px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Syf4cmlAXmI/AAAAAAAAAWw/Jkylteap5go/s320/gorge.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415570247212097122" border="0" /></a><br /><br /><br />ఆపై తూర్పుకి తనదిశను మళ్ళించి మ<span><span>హాభారత</span></span> పర్వతశ్రేణులకు సమాంతరంగా కొంత<span><span><span>దూరం</span></span></span> వెళ్తుంది. ఆపర్వతాల కనుమల్లోంచి దక్షిణంగా ఉరికి దేవఘాట్ వద్ద తనప్రియసఖి త్రిశూలిని కలుస్తుంది. ఇక్కడ నారాయణిగా మళ్లీ పేరుమారిపోతుంది. అందరిలోకి తనకు ప్రియమైనవి ఏడునదులు. అందువల్ల సప్తగండకిగా కూడా పిలుస్తారు.<br />ఆపై హిమాలయ పర్వతపాదంగా భావించే శివాలిక్‌పర్వతాలగుండా భారతదేశంలోకి ప్రవేశిస్తుంది. <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Syf4dLs_NGI/AAAAAAAAAW4/oDINpw93l7Y/s1600-h/east.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 146px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Syf4dLs_NGI/AAAAAAAAAW4/oDINpw93l7Y/s320/east.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415570257177687138" border="0" /></a><span><span><span>ఉత్తరప్రదేశ్</span></span></span>-బీహార్ సరిహద్దుల్లోని పచ్నద్, సోన్‌<span><span>హ</span></span> నదులతో కలిసే త్రివేణి అనేప్రాంతంవద్ద మనదేశంలోకి ప్రవేశించడం ద్వారా గండకిగా పేరు మార్చుకుంటుంది. హిమాలయాల్లోంచి తనతోడు తీసుకొచ్చిన ఒండ్రును ఇక్కడ జారవిడవడంద్వారా అత్యంతసారవంతమైన భూములు ఏర్పడ్దాయి. బీహార్లోని చాంపరన్, సారంగ్, ముజఫర్‌పూర్ జిల్లాల<span><span>ద్వారా</span></span> ప్రవహించి పాట్నా సమీపంలోని సోనేపూర్ వద్ద గంగతో సంగమిస్తుంది.<br /><br />హిమాలయాల్లోని వెయ్యికిపైగా హిమానీనదాల్లోచి, ఇతరసరస్సుల్లోంచి ల<span><span>భించేనీటితో</span></span> ఈనది ప్రవహిస్తుంది. ప్రవాహమంతా అత్యంతవాలైన పర్వతసానువుల్లోంచి కావడంతో హోరున ఉరకల పరుగులతో సాగుతుంది. అందువల్ల ఈనది వర్తక-వాణిజ్యాలకుగానీ, జలరవాణాకుగానీ పెద్దగా స<span><span>హకరించదు</span></span>. ఈరకమైన ప్రవాహం జలవిద్యుత్తుకు ఎంతో అనుకూలమైనది. అయినప్పటికీ మహాభారతశ్రేణుల్లోని ఒకప్రాజెక్టుతప్ప పూర్తిస్థాయిలో ఈనదిని ఉపయోగించుకునే దిశగా ప్రణాళికలు చెయ్యలేదు. మొత్తం 21000MW విద్యుదుత్పత్తికి అవకాశం ఉండగా ఇప్ప<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/SygB_32k3OI/AAAAAAAAAXQ/2oWOYul7vPA/s1600-h/interlink.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 262px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/SygB_32k3OI/AAAAAAAAAXQ/2oWOYul7vPA/s320/interlink.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415580748749266146" border="0" /></a><span><span>టివరకు</span></span> నెలకొల్పింది కేవలం 600MW. బహుశా నేపాల్ ఆర్థికస్ఠితి అందుకు కారణం అయ్యుండొచ్చు. అంతర్జాతీయ నదీజలాల ఒప్పందాలను అనుసరిమ్చి భారత్- నేపాల్ ప్రభుత్వాలు కొన్ని ఉమ్మడిప్రణాళికలు రూపొందించాయి.<br /><br />నదుల అనుసంధానం ప్రాజెక్టులో ఈన<span><span>ది</span></span> ముఖ్యమైన పాత్రను పోషిస్తుంది. గంగ-బ్రహ్మపుత్ర్రనదుల మద్యభాగంలోని నదులను కలిపేప్రక్రియలొ మొదట కోసిన<span><span>దిని</span></span> గండకీనదికి అనుసంధానం చెయ్యడం, ఆపై గండకీనదిని భారతదేశంలో ప్రవేశించేచోట బారేజిని నిర్మించి ప్రస్తుతం గంగతోకలిసే చోటుకు ఎగువన ఉత్తరప్రదేశ్లో కలిసేలా ఏర్పాటుచెయ్యలని ప్రణాళికలు చేశారు.<br /><br />గండకీ ప్రవహించే హిమాలయప్రాంతం ఉపఖండామంతా విస్తరించి ఉన్న<span>భారత</span> టెక్టోనిక్ ప్లేటుకు, మిగతా ఆసియా మరియు యూరోపులో విస్తరించి ఉన్న యురేసియాప్లేటుకు మద్యన ఉంటుంది. వీటి కదలికల మూలంగా ఇక్కడి భూమిపొరల్లో విపరీతమైన ఒత్తిడి ఉంటుంది. ఆఒత్తిడే హిమాలయాలు ఉద్భవించేందుకు దోహదపడ్డాయి. అందువల్ల భూస్థిరత్వం తక్కువ. అన్నపూర్ణ-ధవళగిరి మద్యన ఉన్న అత్యంతలోతైన అగాధానికి కారణంకూడా అదే. ఒత్తిడివల్ల హిమాలయాలు పెరిగినప్పటికీ వాటిపొరలు ధృడంగా లేకపోవడంతో నదిప్రవాహానికి కోసుకుపోయి అగాధాలు ఏర్పడ్డాయి. (ఒకచిన్న ఇసుకగుట్టను చేసి, దానిపైనుంచి నీటిని పోస్తే నీరు ప్రవహించే మార్గంలో ఇసుకంతా కోసుకుపోయి దారులేర్పడతాయి. అదేవిధంగా) అస్థిరమైన భూగర్భం, ప్రవాహవేగాన్ని తట్టుకునేందుకు కావల్సినంత దృడత్వంలేని పైపొరలవల్ల నదీగమనం విపరీతమైన మార్పులకు గురవుతూ వచ్చింది. గండకీమార్గం <span>దాదాపూ</span> ఎనభైకిలోమీటర్లు తూర్పుదిశలో జరిగింది.<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span>ఈనదిలో</span> <span>దొరికే</span> <span>సాలగ్రామశిలలు</span> <span>అత్యంత</span> <span>పవి</span><span><span>త్రమైనవి</span></span>. <span>వజ్రకీటమనే</span> <span>జీవి</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Syic6XwE9zI/AAAAAAAAAXY/SfMnHVqVBnw/s1600-h/MatsyaSaligramaGreen2.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 300px; height: 153px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Syic6XwE9zI/AAAAAAAAAXY/SfMnHVqVBnw/s320/MatsyaSaligramaGreen2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415751078535034674" border="0" /></a> <span>తనపంటితో</span> <span>తొలు</span><span><span>స్తూ</span></span> <span>అందులోచేరి</span> <span>నివశిస్తుం</span><span><span>ది</span></span>. <span>ఆక్రమంలో</span> <span>వాటిపై</span> <span>శంకుచక్రాలు</span> <span>ఏర్పడుతా</span><span><span>యి</span></span>. <span>ఈశిలలు</span> <span>నిజానికి</span> <span>సముద్రం</span> <span>అడుగున</span> <span>ఉంటాయి</span>. <span>మరి</span> <span>అంతెత్తున</span> <span>ఉన్న</span> <span>ముక్తిథామానికి</span> <span>ఎలా</span> <span>చేరుకున్నాయంటే</span>- <span>హిమాలయాలు</span> <span>ఏర్పడకముం</span><span><span>దే</span></span> <span>ఈశిలలు</span>(<span>అమ్మోనైట్</span> <span>శిలలు</span>) <span>ఏర్పడ్డాయి</span>. <span>అప్పట్లో</span> <span>సముద్రమట్టానికన్నా</span> <span>లోతుగా</span> ఉండేది <span>ఈప్రాంతం.</span><span> హిమాలయాలు</span> <span>ఎదగడంతో</span> <span>వాటితోపాటు</span> <span>ఇవీకొండెక్కాయి</span>. <span>ఈనది</span>, <span>సాలగ్రామాలు</span> <span>ఎంతపురాతనమో</span> <span>దాన్నిబట్టి</span> <span>అంచనావేసుకోవచ్చు</span>. <span>సాలగ్రామశిలలను</span> <span>హిందువులేగాక</span> <span>బౌద్ధులు</span> <span>సైతం</span> పవిత్రమైనవిగా భావిస్తారు<span>. వాళ్ళు చుమిగ్</span>‌<span>గ్యస్త</span> (<span>అంటే</span> <span>నూరుతీర్థాలు</span> <span>కలది</span> <span>అని</span> <span>అర్థం</span>) అని పిలుస్తారు. <span>ముక్తిధామం</span> <span>కేవలం</span> <span>హిందువులకేకాక</span> <span>బౌద్ధులకూ</span> <span>అత్యంత</span><span><span>పవిత్రమైనది</span></span>.<br /><br /></div>ఈనది ఒడ్డునే వాల్మీకిముని ఆశ్రమం ఉంది. ఆయన ఇక్కడే రామాయణాన్ని రచింఛాడని నమ్మకం. (తెలుగువాళ్ళు అక్కడికెళ్తే "ఇది మనఆశ్రమము ఇచట నీవు వశింపుము లోకపావనీ.." అని నాగయ్య శైలిలో పాడుకోవచ్చు.) చితావనం అనేప్రాంతంలో వన్యప్రాణి సంరక్షణకేంద్రం ఉంది. ఆర్యులు చాలాకాలం గండకీనదిని దాటి అవతలకు పోలేకపొయ్యేవాళ్ళు. ఆప్రవాహ ఉదృతికి తట్టుకుని అవతలకు చేరాలంటే అగ్నిని ఆవాహనం చేసుకోవడమే మార్గమని తలచి ఈప్రాంతాన్ని అగ్నికి సమర్పించారట. ఇవేగాక అనేక పర్యాటకస్థలాలు, వనాలు, పుణ్యక్షేత్రాలతొ ఈనది పరీవాహక ప్రాంతమంతా జీవంనింపుకుని ఉంటుంది. అనేకసాహసక్రీడలకు ఇది మంచిప్రదేశం.<br /><br />విష్ణుమూర్తినే తనలో దాచుకున్న గండకి చివరకు ఆవిష్ణు పాదాలవద్ద పుట్టిన గంగలో మమేకమవడం విష్ణుమాయగాక ఇంకేమిటి?<br /><br />ధనుర్మాసం సందర్భంగా ఈనది గురించి నాకు తెలిసిన విషయాలు రాశాను. ఇందులో తప్పులున్న తెలుపగలరు.<br />ఈరోజు మాఇంట్లో రెండు పండగలు. ఒకటి ధనుర్మాసం ఆరంభం. రెండు మాచెల్లి పుట్టినరోజు. పెళ్లయ్యాక మాబావ గరుడవాహనమెక్కించుకుని అమెరికాకి వెళ్ళడంతో ఇక్కడనుంచే పుట్టినరోజు జేజేలు బుజ్జిపాపాయి అని పాడేశా స్కైపులో. ఈటపా మాచెల్లి (మామిడిపూడి) ఉడాలి లక్ష్మిస్రవంతి కోసం.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-4212650550917562756?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-57833227570930614852009-12-14T22:54:00.010+05:302009-12-14T23:28:07.872+05:30అబ్బబ్బా రోజుకి ముప్పై బహిర్గామి, ఎనభై అంతర్గామి పిలుపుల దెబ్బకి నాచెవుల తుప్పు ఒదిలిపోయింది. అదేమిటో ఈసింగ్రౌలీలో అడుగుపెట్టిన క్షణమెలాంటిదో తెలీదుగానీ ఏప్రిల్లో ఈడకొచ్చిన కాడనుంచి ఆడ జరిగే నాటకీయపరిణామాలపై చర్చించేందుకు సరైజోడీ దొరక్క నేనుపడుతున్నపాట్లు పగోడిగ్గూడా వద్దురా నాయనా.<br /><br />తెలంగాణా దాదాపూ వచ్చేసినట్లే అని డిసైడైపోతే 'భిన్నత్వంలో ఏకత్వాన్ని' నిరూపించేంచుదుకు నాయకులంతా త్యాగాలకు రెడీ అయిపొయినారు. పర్లేదు ఆరేళ్ళుగా 'త్యాగమయి‌' మంచిస్పూర్తినే ఇచ్చింది. పదవుల్ని 'థూ!నాబొడ్డు' అని వదిలేస్తుంటే "పర్లేదురా మనోళ్ళు ఓటేసి గెలిపించినోళ్ళు మరీ అంత ఎదవలుకాదులే." అనుకున్నా. ఇక్కడే నాలోని అల్పజ్ఞాని బయటపడ్డాడు. ఈడ జరుగుతున్న యవ్వారాలు చూస్తే నెమ్మదిగా జ్ఞానోదయం అవుతూ ఉంది.<br /><br />ఈరాష్ట్రంలో తెలంగాణా కావాలనేటోళ్ళు వద్దనేటోళ్ళు మొత్తంకలిపితే ముప్పైశాతం కూడా ఉండరు. మిగతా డెబ్బైమంది స్థితప్రజ్ఞులు( వీళ్లనే తటస్థులు అనొచ్చు). వీళ్ళకి ఎవరుచేసేది కరక్టుగా ఉంటే వాళ్లకి సపోర్ట్ ఇస్తారు. తెలంగాణాలో గొడవలు చేసినప్పుడు "ఇప్పుడింత కొట్టుకోవాల్సిన అవసరమేంది. కలిసుంటే ఏందంట ఇబ్బంది? సరే మరీ అంతలా అడుగుతుంటే ఇచ్చేస్తేపోలా." అనుకున్నోళ్ళు. తెలంగాణా ఇచ్చేయ్యండహే అనేఓడు మిగతాప్రాంతాల్లో ఉన్నారు. కలిసుంటే ఏందట ఇబ్బంది అనేఓళ్ళు తెలంగాణాలోనూ ఉన్నారు. కాకపోతే వీళ్ళు టీవీరామాయణంలో శతృజ్ఞుడిపాత్ర. పార్టీలు, మీడియా చివరికి మిగతాజనాలుకూడా వీళ్లని పట్టించుకోరు. అంటే సగటుపౌరుడన్నమాట.<br /><br /><span></span>మలపత్రాష్టుడు ఆమ‌'రణ‌' దీక్షతో "పరబ్రహ్మ.."పాడటంతో <span>నాటకానికి</span> <span></span><span>తెరలేచింది</span>.<br />నాయకులంతా పోస్టుమ్యానుల్లాగా "నీదేఊరు?" అంటూ చిరునామా అడిగిమరీ దాడిచెయ్యటంతో ఇది కిష్కిందాకాండా? యుద్ధకాండా? అర్థంకాక తలగోక్కున్నారు జనాలు. (నాకోడౌటు. అలాకొట్టించుకుణ్ణోళ్ళలో ఒక్కడైనా రియల్టర్‌గానీ, నాయకుడుగానీ కనీసం వాళ్ళచెంచాగాళ్ళైనా ఉన్నారా?)<br /><br />సీనుకట్ చేస్తే...ఓవర్‌టూ డిల్లీ.<br />అమ్మ లెక్కలేయటం మొదలుపెట్టింది. కోస్తే ఎంత? కోయకపోతే ఎంత? మరగుజ్జులు లెక్కలేసిచ్చారు.<br /><br />చిదంబరం అర్థరాత్రి అంగళ్లన్నీ మూసేసున్నా తిరిగితిరిగి రెండు నిప్పోబాటరీలు(నెల్లూర్లో తయారుచేసినాటివి) సంపాదించి రిమోట్లోవేసి అమ్మకిచ్చాడు. అసలే త్యాగమయి కదా బక్కోడి (ముక్కోడు) త్యాగాలకి ఫ్లూయిడ్లా కరిగిపోయి మీటనొక్కింది. పాపం షార్ట్ సర్క్యూట్ కొట్టింది. డామిట్! కథ అడ్డం తిరిగింది.<br /><br />ఇక్కడే ప్రేక్షకులు సారీ! ప్రతినిథులు చేంజ్ కోరుకున్నారు.<br />రాజీనామలిచ్చేశారు. వీళ్ల అభిప్రాయాల్ని చెప్పేసినారు<br />కేసీఆర్‌ గొడవచేస్తున్నంతసేపు "ఆడంతయెదవా. ఇంతెదవా"అంటూ అరిచినోళ్ళ బుర్రలు ఎక్కడికెళ్ళాయో అర్థంకావట్లేదు. విడిపోదాం అన్నోడు గొడవచేశాడు, ఆస్థులు తగలబెట్టాడు అంటే అర్థం ఉంది. 'సమైక్యత‌' అనేటోళ్లకి గొడవలుచెయ్యాల్సిన అవసరం ఏంది?ఇదిఏరకంగా తెలంగాణావాళ్లకి కలిసిబతుకుదామనే భావన కలిగేలా చేస్తుంది? అంటే వాళ్ళు ఇతరులతో కలిసేబతకాలి కానీ ఇతరులకి కష్టం కలిగించేది ఏదైనా జరిగితే అదిరించో బెదిరించొ దారిలోకి తెచ్చుకుంటాం. ఈరకమైన సందేశాన్ని తెలంగాణాప్రజలకు పంపడం ఎంతవరకు సమంజసం? రాజీనామాలివ్వడం ద్వారా నిర్ణయాన్ని స్పష్టంగా చెప్పేశాక ఈరాద్ధాంతం ఎందుకు?<br /><br />అడుగడుగునా బాద్యతారాహిత్యం. కేసీఆర్ గొడవచేస్తే తెలంగాణా ఇస్తాం అని, అటుపై ఆంద్ర-సీమవాళ్లు గొడవచేస్తే గమ్ముగాఉండిపోవడం. అంటే కేసీఆర్ గొడవలేపకుంటే తెలంగాణా ఎంత వెనకబడిపోయినా పట్టించుకోనవసరంలేదు. నాయకులనుంచి వ్యతిరేకత రాకుండా ఉండుంటే ఆఆలోచన ఎంతక్రూరమైనదైనా ఒప్పుకోనుండేవాళ్ళు. అంటే ప్రజలకు ఏదిమంచో-ఏదిచెడొ చెప్పలేని స్థితిలో ఉన్నదా డిల్లీప్రభుత్వం? ప్రజలకేది మంచిదో ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకోవాల్సిన బాద్యతలేదా? పార్టీకి-ప్రభుత్వానికి మద్యన సన్నని విభజనరేఖ ఉంటుంది. ఇదేమైనా పార్టీ అంతర్గతవ్యవహారమా ప్రభుత్వంలో ఎలాంటి పదవిలోనూ లేనివ్యక్తి చేత వ్యవహారం నడిపించేందుకు. కనీసం అందుకు ఎన్నుకున్నతను తటస్తుడా అంటే కాదు. నాకేమిటట అనుకునేరకం. కోతులకు పిల్లి మద్యస్థంలా జరిపించాడు.<br />నాటకానికి ఇంటర్వెల్ పడేసమయానికి క్లైమాక్స్ తెలిసిపోయింది.<br /><br />ఈప్రజాప్రతినిథులంతా ఎవరికి ప్రాతినిద్యం వహిస్తున్నారంటారు.<br />రోశయ్య- బిళ్లలేని బంట్రోతుగా అమ్మకి ప్రతినిథి. ఆయనేమీ మాట్లాడకుండా గుట్టుగా కూర్చున్నా బావుండేది. ఏదోపెద్దాయన అనుకునేవాళ్లం. 'నిమిత్తమాత్రుణ్ణి‌' అనటమెందుకు.<br />కేసీఆర్- రాజకీయ నిరుద్యోగులకు ప్రతినిథి.<br />లగడపాటి- పెట్టుబడిదారులకు ప్రతినిథి.<br /><br />వాళ్లవాళ్ల రాజకీయ, ఆర్థిక ప్రయోజనాలకి ప్రజలమద్య చిచ్చుపెడుతున్నారు. సంబంధాలు చెడిన తర్వాత కలిసిబతకడంలో అర్థమేమిటి? అంటే డిల్లీవాళ్లకి (కాంగ్రెస్సేకాదు. ఏప్రభుత్వమైనా) విడగొడితేనే రాజకీయభవిష్యత్తు అనుకున్నరోజు ఏకేసీఆరూ అవసరంలేదు. కేక్ కోసేస్తారు. వీళ్లని నమ్ముకుని కలసుండటం అంటే కుక్కతోక- గోదారే. ఒక్కటిమాత్రం నిజం. వ్యక్తులస్వార్థానికి ప్రాంతాలమద్య అగాథాలు ఏర్పడ్డాయి. ఇప్పట్లో ఆఅగాథంపూడే అవకాశాలు మృగ్యం.<br />ఇప్పటికీ నేచెప్పేదొకటే -" తెలుగోడా కలిసే ఉందాం. కారణాలు అడగొద్దు. నేచెప్పలేను."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-5783322757093061485?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-67701716070490296642009-12-11T21:00:00.001+05:302009-12-11T21:03:22.488+05:30తెలంగాణా- హైస్కూల్లో చదువుకునే రోజుల్లో విన్నా మొదటిసారి ఈపదం. అప్పుడు మాసారు చెప్పాడు మనరాష్ట్రంలో మూడుప్రాంతలురా అబ్బయ్యా. కోస్తా, తెలంగాణా మరియు రాయలసీమ అని ఉన్నాయి అని మాపులో చూపెట్టాడు. ఆతరవాత మనం అరవోడినుంచి రాష్ట్రాన్ని ఎలా సాథించుకుంది తెలిసొచ్చింది. మనపుణ్యమాని మరిపదిభాషలకి సొంతగూళ్ళు ఏర్పడ్డాయి. ఇక్కడదాకా కథబానే ఉంది. మిగతాది మనకందరికీ తెలిసిందే. కాకపోతే నాకు చిన్న అనుమానాలున్నాయి. సందేహ నివృత్తి చెయ్యగలరా?<br /><br /><br />ప్రత్యేకరాష్ట్రం అడిగారు బానే ఉంది. మద్యలో పొట్టిశ్రీరాములు ఏమిచేశాడు? ఆయనని ఎందుకు కించపరచడం? ఆయన నిరాహారదీక్షని శాంతియుతంగానే చేశాడు. కాంగ్రెస్సువాడయినా అథిష్టానానికి భయపడలేదు. అన్నింటికీమించి తెలుగోళ్లకి ఏమికావాలో చెప్పాడే తప్ప తమిళుడిని పల్లెత్తుమాటన్న దాకలాలు లేవు. ఆయన చనిఫొయాకే గొప్పతనం తెలిసొచ్చింది జనాలకి. ఆతర్వాతే విగ్రహాలు వెలిశాయి. ఇవేవీ ఆయన బతుకున్నప్పుడు కోరుకుందికాదు. ఆయనచేసిన పోరాటం 'విశాలాంద్ర‌' కొరకే తప్ప తెలంగాణా విలీనం కోసంకాదు. ఆంద్రరాష్ట్రం ఆంద్రప్రదేశ్‌గా మారింది ఆయనపోయిన తర్వాత కొన్నేళ్ళకి. మరి ఆయనపై ఎందుకు ద్వేషం?<br /><br /><br />తెలంగాణా ఆంద్రలో విలీనంకాకముందు ఏంత అభివృద్ధిని సాథించింది? అక్కడికెళ్ళి ఇతరులు బాగుపడ్డారు. ఇదినిజం. మరీ అంత అసూయైతే ఎలా? ఏమి వేరేప్రాంతాలకి వెళ్ళినోళ్ళు బాగుపడకూడదా? తెలంగాణానుంచి నాగపూరు, ముంబాయికి వెళ్ళి వ్యాపారాలు చేసేవాళ్ళెంతమంది? బెంగుళూరులో ఉద్యోగాలుచేసేవాళ్లలో తెలంగాణావాళ్ళు లేరా? ఆప్రాంతం వెనకబాటుతనానికి వేరెవరోకాదు అక్కడి భూస్వామ్యవ్యవస్థే కారణం. వాళ్లు అటు మద్యతరగతివాళ్ళను ఎదగనీకుండాచేసి ఇంకోపక్క కోట్లలో పన్ను, లక్షల్లో బిల్లులు ఎగవేసి పబ్బం గడుపుకున్నారు. దానికి సామాన్యుడు బలయ్యాడు. తొంభైలకి ముందు అక్కడ సక్రమంగా బిల్లులు కట్టేవాళ్ళేంతమంది? ఇది నేను(కోస్తావాడిని) చెప్పేదికాదు. కరీంనగర్లో పుట్టిపెరిగిన నాస్నేహితుడు చెప్పిన కారణం.<br /><br />.<br />తెలంగాణా ఎదగగలేదన్నది నిజం. కానీ దానికి ఈతరప్రాంతాలవాళ్లని బాద్యుల్ని చెయ్యడమేంటి? ఎంతమంది మంత్రులు, ముఖ్యమంత్రులు కాలేదు. మనతెలుగోడని గర్వంగా చెప్పుకునే పీవీకూడా ఈప్రాంతంవాడెకదా?(ఆయన్ని కేసీఆర్ కలిసినప్పుడు అంతగా స్పందించలేదని విన్నా అప్పట్లో)<br /><br /><br />కేసీఆర్ని తిడితే తెలంగాణాని తిట్టినట్లా? వైఎస్నో, బాబునో చివరికి మన్మోహన్ని తిట్టినా ఒకరాజకీయ నాయకుడిని తిట్టినట్లు. కానీ అదేంచిత్రమో కేసీఆర్ దగ్గరికొస్తే మేటర్ మారిపోద్ది. నిజానికి ఉద్యమానికి కేసీఆర్ ఒకగుదిబండ. రాజకీయంగా నెగ్గుకురాలేక ఇప్పుడు విద్యార్థుల జీవితాలతో ఆడుకున్న నీచుడు. వాడివల్ల నష్టపోయినోడు తెలంగాణావిద్యార్థే కదా? అలాంటప్పుడు కనీసం మాటమాత్రానికైనా మంచిచెప్పాలి కదా? చోద్యంచూస్తూ వాళ్లని వాడుకున్నాడు. ఎవడండీ ఈరోజుల్లో చదువులు పక్కనపెట్టి ఉద్యమాలంటూ తిరిగేది? ఎవడి ఒత్తిళ్ళు వాడివి. ఎవడిపోటీ వాడిది. ఒక్కటి మాత్రం నిజం. తెలంగాణా వేరు. కేసీఆర్ వేరు. తెలంగాణా కేసీఆర్ మీద ఆథారపడలేదు. కేసీఆరే తెలంగాణాపై ఆధారపడ్డాడు.<br /><br /><br />విడిపోతాం అనుకున్నోళ్ళు విడిపోండి. దానికోసం ఇతరులపై బురదజల్లడం ఎందుకు? మద్రాసునుంచి ఇక్కడికొచ్చారు మీకోస్తావాళ్ళు అంటుంటారు కొంతమంది. అవును ఎక్కడ అవకాశాలుంటె అక్కడికొస్తాం. హైదరాబాదుకెలా వెళ్తున్నారో బెంగుళూరు, నోయిడా, గుర్గావ్ కీ అలానేవెళ్తున్నారు. కాకపోతే సమస్య ఎక్కడొచ్చిందంటే ఈసమస్య గురించి ఎవడు మాట్లాడినా వాళ్లవాళ్ళ లాభనష్తాలకు అనుగుణంగానే మాట్లడుతారు. కోస్తావాళ్లయినా, సీమవాళ్లైనా చివరికి తెలంగాణావాళ్ళయినా. ఎవడూ గతిలేక రావట్లేదు అక్కడికి.<br /><br /><br />అక్కడ అవకాశాలు సృష్టించిమ్దెవరు? ఇదినేను వాదించడానికో తగువులాటకో కాదు.వాదించుకునేందుకు రెండుపక్కలా బలమైన పాయింట్లు ఉంటాయి.లేకుండే ఇవ్వాలా వద్దా అన్న విషయంపై ఇంతనాన్చుడు జరగదు.<br />తెలంగాణా కావలనుకున్న వాళ్లకి తెలుగుతల్లి విగ్రహాలతో, గీతాలతో ఏం పని? వాటిలో ఎక్కడైనా తెలంగాణాని తక్కువచేసి చూపారా? ఉమ్మడి మద్రాసురాష్ట్రం నుంచి విడిపోయేప్పుడు తమిళభాషని, అక్కడి సంస్కృతిని ఎవడూ హేళనచెయ్యలేదే? మనకేమి కావాలో అడగడంలో ఒక పద్దతి ఉంటుంది. ఆపద్దతి తెలీని మూర్ఖులచేతిలోకి ఉద్యమం పోవడమే ఈవిషసంస్కృతికి మూలకారణం. వీళ్లచేతిలో తెలంగాణా ఉంటె ప్రత్యేకరాష్ట్రమైన తర్వాత దానికి ఒరిగేది శూన్యమే.<br /><br /><br /><br /><br />తెలంగాణాకు మించిన కరువు రాయలసీమలో ఉంది. ఉత్తరంద్రలోనూ అదేస్థితి. నెల్లూరు,ప్రకాశాలు పర్వాలేదు. అంతకుమించి కోస్తాలో ఇరగదీసేంత అభివృద్దేమీ లేదు. అసలీ గందరగోళానికి మూలకారణం కృష్ణా, గుంటూరోళ్ల నోటిజిలే కారణం. ఎవరొప్పుకున్నా ఒప్పుకోకపోయినా ఇదినిజం. ఇక తెలుగు అనే విషయానికొస్తే నిజంగా తెలంగాణావాళ్లంత భాషాభిమానులు ఉండరు. మనఊళ్ళలోకి ఇంగ్లీషుమీడియమొచ్చి ఎన్నేళ్ళయింది. ఈమద్యలో మనభాషెంత మారింది? మరి శతాబ్దాలుగా నిజాంహుకుం మద్యన ఉర్దూలోనూ చదువుతూకూడా అక్కడ తెలుగుబట్ట కడుతుందంటే ఎవడిగొప్ప.<br />చివరిగా- " తెలుగోడా కలిసే ఉందాం. కారణాలు అడగొద్దు. నేచెప్పలేను."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-6770171607049029664?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-18349388141589477372009-11-28T20:43:00.013+05:302010-07-25T23:20:07.030+05:30<div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/SxFC082tQtI/AAAAAAAAAV0/FUc_CpI79Kk/s1600/BG+Krishna+instructs+Arjuna.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409178104904893138" src="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/SxFC082tQtI/AAAAAAAAAV0/FUc_CpI79Kk/s320/BG+Krishna+instructs+Arjuna.jpg" style="cursor: pointer; height: 240px; width: 320px;" /></a><br /><br /><br /></div>ఈభూమిని కొందరు పుణ్యభూమి అంటే మరికొందరు కర్మభూమి అంటారు. ఇంకొందరు ధర్మభూమి అంటారు. శాస్త్రాలకు పురిటిగడ్డగా కొనియాడుతారు. ఈగడ్డపై ధర్మానికి శాస్త్రం పుట్టింది, అర్థానికి శాస్త్రం పుట్టింది, మోక్షానికి శాస్త్రం పుట్టింది, కామానికి శాస్త్రం పుట్టింది. అద్భుతమైన వైద్యశాస్త్ర గ్రంధాన్ని చేతికిచ్చి చదువుకో అంటే రోగికి వ్యాధి నయంకాదు. నిపుణుడైన వైద్యుని పర్యవేక్షణే మార్గం. అలానే శాస్త్రాలు అరిగించుకుని పరమపథం చేరేలా మార్గదర్శనం చెయ్యడానికి పురుషోత్తముని గొంతునుంచి ఉద్భవించిన అమృతకలశం ఈభూమిని పునీతంచేసింది.<br /><br />ఈసారి అమృతంకోసం సాగరాన్ని కాక విజయుని సహస్రారాన్ని వేదికగా చేసుకున్నాడు. అతనిమనసులో యుద్ధబీతి అనే హాలాహలం ఉద్భవించే వరకు వేచిచూశాడు. కాకపోతే ఒకచిన్నతేడా. మొదటిసారి అమృతభాండం ప్రాణంభయంతో పొందింది కాబట్టి పంచడంలో పక్షపాతం అవసరమైంది. కానీ ఇప్పుడు ఉద్భవించింది తనబిడ్డలకు మార్గాన్ని చూపేందుకు. కాబట్టి సమానంగా పంచాడు. ఈకలశం చేసే హితం కేవలం హిందువులకో, ఉపఖండవాసులకో, లేక మనుషులకో కాదు. సమస్థ చరాచరసృష్టికి.<br /><br /><br />యుగాలుమారినా తన స్వయంప్రకాశంలో చిటికెడైనా తరుగులేకుండా చీకటిని పారద్రోలేందుకు అనుష్టుప్ రూపంలో వెలుగుతూనేఉంది. ఎలాంటి గందరగోళం సృష్టించకుండా, పాటించాల్సిన ధర్మాన్ని- నడవవల్సిన మార్గాన్ని అతితక్కువ నిడవిలో తెలియజేస్తూ ఋజుమార్గంలో నడుస్తూ నడిపిస్తూ ఉంది.<br /><br /><br />ఆకలశంలోంచి కొన్నిచుక్కలు మనగొంతులో పోసేందుకు ఎందరోమహానుభావులు కృషిగావించారు. ఇటీవలికాలంలో శ్రీశ్రీశ్రీ విద్యా ప్రకాశానందగిరిస్వామి గారు దివ్యక్షేత్రం శ్రీకాళహస్తి కేంద్రంగా నెలకొల్పిన శుకబ్రహ్మాశ్రమం ద్వారా మానవాళికి గీతాసారాన్ని అందించారు.<br /><br />గీతా సారం:<br /><br />* ఏమి జరిగిందో, అది బాగా జరిగింది.<br />* ఏమి జరుగుతోందో, అది బాగా జరుగుతోంది.<br />* ఏమి జరగబోతోందో, అది కూడా బాగానే జరగబోతోంది.<br />* నీది ఏది పోయింది, ఎందుకు నీవు బాధ పడుతున్నావు?<br />* నీవు ఏమి తెచ్చావని,<br />* అది పోయిందని బాధ పడుతున్నావు?<br />* నీవు ఏమి సృష్టించావని అది నష్టపోయిందనడానికి?<br />* నీవు ఏమి తీసుకున్నావో, ఇక్కడ నుంచే తీసుకున్నావు.<br />* నీవు ఏమి ఇచ్చావో, ఇక్కడనే ఇచ్చావు.<br />* ఈవేళ ఏది నీదో, అది న్నిన్న ఎవరిదో మరెవరిదో అయిపోతుంది.<br />* పరివర్తన సంసారం యొక్క నియమం<br /><br /><div style="color: #274e13;"><b>కర్మణ్యే వాధికారస్తే మాఫలేషు కదాచన<br />మాకర్మఫలహేతుర్భూః మాతే సంగోస్త్వకర్మణి</b><br /></div>ఈరోజు మద్యాహ్నం <a href="http://trishnaventa.blogspot.com/">తృష్ణక్క</a> 'గీతాసారం' మెయిల్ చేసేంతవరకు ఈరోజు గీతాజయంతి అన్నసంగతి గుర్తులేదు. ఈసందర్భంగా టపారాసేందుకు కుదరట్లేదని, తన తరపున నన్నుపెట్టమని చెప్పిమ్ది. ఇప్పటికి తీరింది టపారాసేందుకు. ఈటపా స్వర్ణముఖిలో పబ్లిష్ అయినప్పటికీ <a href="http://trishnaventa.blogspot.com/">తృష్ణ</a> టపాగా భావించగలరు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-1834938814158947737?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-70491525162695175872009-11-09T23:18:00.003+05:302009-11-09T23:38:35.264+05:30శబరి ఎంగిలి ఆరాముడు ఒక్కసారి తింటే మారాముడుమాత్రం మాఎంగిలి ప్రతివారం తినేవాడు.<br />మాతాతకి (అమ్మనాన్న) ఆయన తండ్రిద్వారా రామమందిరంలో అర్చకత్వం లభించింది. దాంట్లో నాచిన్నప్పుడు ప్రతిశనివారం భజన అనే బృహత్తరకార్యక్రమం జరిగేది. ఆభజనకి మాతాత, వెంకట్రామశెట్టీ (హార్మోనియం), సుబ్బులుశెట్టి (మృదంగం), ఇంకా బ్యాంకు మస్తానయ్య, పాలశివయ్య, చెంచయ్య ఇలా ప్రత్యేక ఆహ్వానితులు. అక్కడ తాళాలు ( అంటే గొళ్లెంపెట్టేవి కాదు. అదొక వాద్యం) వాయించాలంటే సీనియారిటీ ఉండాలి. మనలాంటి పిల్లబ్యాచీకి దొరకవు. వాటిపక్క "ఆ..!" అంటూ చూసుకుంటూ చేతులతోనే కొట్టుకునేవాళ్లం.మరోవిషయం ఏవిటంటే పాడేవాళ్లకి కొన్నిపాటలపై పేటేంటుహక్కులు ఉంటాయి. వాటిని వారికే సొంతమైన హావభావాలను చూపిస్తూ, గమకాలను ఇరికిస్తూ, కొన్నిలైన్లను మళ్లీమళ్లీ పాడుతూ అంటే రామదాసు కీర్తనల్లో "యెవడబ్బా సొమ్మని రామచంద్రా!" అని తిట్టి తరువాత సముదాయించడం, "ఉన్నావా? అసలున్నావా?.. " అని ఆయన ఉనికినే ప్రశ్నించడంలాంటివి. వాటిని వేరేవాళ్లెవరైనా పాడితే మనోభావాలు దెబ్బతింటాయి. కొన్నిసార్లు ఈతగాదాలు తీర్చేందుకు అయోద్యనుంచి అయ్యవారే దిగివచ్చేలా సాగేవి.<br /><br />అన్నిపాటల్లోకి మనకు బాగా నచ్చేది "పవమాన సుతుడుపట్టు పాదారవిందమునకు నీనామరూపమునకు నిత్యజయమంగళం...సాకేతపురనివాస ..ప్రహ్లాదనారదాది భక్తూలు పొగడుచున్న నీనామరూపమునకు నిత్యజయమంగళం." ఎందుకంటే ఈమంగళంపాడితే తర్వాత ప్రసాదాలే. మరి భజన అన్నపదం వింటే బ్యాక్‌గ్రౌండ్‌లో ప్రసాదం అనే పదం వినపడుతుంది కదా.<br /><br />శనివారం సాయంత్రం దాన్ని తయారుచేసే పని అమ్మమ్మది. మొదట్లో అలసందులు ఉడికించేది. భలే ఉండేవి. కానీ తర్వాత గుగ్గిళ్లకి మెనూ మార్చేశారు. ఆరాముడేమో ఏదిపెట్టినా ఫీలవ్వడు. కానీ *తోకలేని*వాడిని నాబాధ ఎవ్వడికి చెప్పుకోను. రాత్రి ఎనిమిదికి మొదలవ్వుతుంది భజన. ఈప్రసాదం మాత్రం ఆరోగంటకల్లా పూర్తయి "వారాయ్..!" అని పిలుస్తూ ఉంటుంది. తాతేమో దానిపక్క చూసినా ఒప్పుకోడు. కానీ హోమ్‌మినిష్టర్ మాత్రం రాజ్యాంగ సవరణలు పెడుతుంది. ఆయనకాదనడు. లేడు. అంటే ఇక హోంరూల్ వచ్చేస్తుంది.<br /><br />ఇక్కడ అమ్మమ్మగురించి కొద్దిగా వివరించడానికి ప్రయత్నిస్తా. (చిన్న ప్రయత్నం మాత్రమే.) భారతదేశంలో పిల్లలహక్కుల గురించి పోరాడేవాళ్లు, వాళ్లగురించి రాసేవాళ్లు ఈవిడని పట్టించుకోలేదు అనిపిస్తుంది నాకు. పిల్లలకు పెద్దలకు తేడా చూపకుండా అందరికీ చిక్కటి కాఫీనే ఇస్తుంది. ఈఒక్కటి చాలనుకుంటా మీకు. ఆమె ఉద్దేశ్యంలో పిల్లాడు పదోఏడు వచ్చేవరకు చదువులు, పలక-బలపం, హోంవర్కు ఇలాటివి ఆలోచించకూడదు. అప్పటివరకు కడుపునిండా పాలుతాగి. కంటినిండా నిద్రపొయ్యి రోజులో ఇంకా గంటో అరగంటో మిగిలితే ఊరిమీద ఊరేగాలి. ఇలా పదేళ్లు గడిపిన తర్వాత ఇకచాలు అని పిల్లవాడు స్వచ్చందంగా ఒప్పుకుంటే అప్పుడు బడికి పంపాలి. ఒకవేళవాడు కాదుకూడదు అంటే వాడు ఒప్పుకునేంత వరకు బలవంత పెట్టకూడదు. బాలకార్మికవ్యవస్థనైనా ఒప్పుకుంటుంది కానీ బాలవిధ్యావ్యవస్థను ఉపేక్షించలేదు.<br />ఇలాంటి మహామనీషి నేను అలా ప్రసాదం (సారీ అప్పుడది నైవేద్యం. పూజయినాకే ప్రసాదంగా మారుతుంది.) వంక చూస్తుంటే తట్టుకోగలదా. తాత అలా బయటికి వెళ్ళడంతోటే నాకోగిన్నెలో పోసి "తొందరగా కానీరా." అనేసి వెళ్లిపోయేది తలుపు దగ్గరికి. ఆసమయానికి నాఫ్రెండ్స్ ఎవరైనా ఉంటే వాళ్లకీ ఓపిడికెడు.<br />అలా అలా వారాలు దొర్లిపోతుంటే ఒకబలహీన సమయంలో తాత కంటపడింది ఈదృశ్యం. " సాయంత్రం అనంగా నేను చేస్తే రాత్రి ఎనిమిది దాకా మొదలు పెట్టరు. ఆతర్వాత ఒకటిన్నరగంటకి మీభజనలు పూర్తయితే అప్పటిదాకా అలమటించాలా పిలకాయలు. వీళ్లని పస్తుంచి ఆయనకి పెట్టమన్నాడా ఆరాముడు. (పాపం తాతకి రాముడితో డైరెక్టు కాంటాక్ట్స్ లేవు. ఆయన అభిప్రాయం కనుక్కుందాం అంటే.) మీరూ మీభజనలూ. దానికి మళ్లీప్రసాదాలూ. అవి తాక్కూడదని పిల్లలకి పస్తులూ.... " ఇలా ఇంకా ఏవేవో న్యాయపరమైన, ధర్మసకంటం కలిగింఛే ప్రశ్నలు వదిలేసరికే తాత మ్యూట్ బటను నొక్కేశాడు.<br /><br />ఇక కార్తీకమాసం వస్తే మొదలయ్యే సీజను అక్కడినుంచి స్వాములు ఇరుముడికట్టుకుని బస్సెక్కేదాకా ఉంటుంది. మొదట్లో ఈభజనలుకూడా మామందిరంలోనే జరిగేవి. తర్వాత హౌస్‌ఫుల్‌ కావడంతో అలఘనాథస్వామిగుడి కళ్యాణమండపానికి మారింది. ఇక్కడ పాట మారింది. "సత్యముజ్యోతిగ వెలుగునయా.." మొదలవడంతోనే త్రిశూలం సినిమాలో "సుప్రభాతం..సుప్రభాతం" అని కృష్ణంరాజు పాడడంతోనే గోడలుదూకుతూ పరిగెత్తే పిల్లల్లా వచ్చేవాళ్లం. తర్వాత శరణాలు, స్వాములకి భిక్ష. వెంటనే మనకు టిఫిను( మాపిన్నికొడుకు దాన్ని అలానే పిలిచేవాడు.) ఇక్కడ మరో అట్రాక్షన్ పాటలు. సినిమా అలా రిలీజయ్యిందోలేదో దానికి రీమిక్సుకొట్టి మద్యలో అక్కడక్కడా శరణాలు ఇరికిచ్చి వాళ్లుచేసే విన్యాసాలు అసలుపాటను మరిపించేస్తాయి. ఈసారి మగధీర, జోష్ రీమిక్సులు ఎలా ఉన్నాయో? ఎమో?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-7049152516269517587?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-63271420189879313552009-11-02T00:08:00.004+05:302009-11-02T01:15:35.674+05:30"రేయ్ ఎక్కడున్నావహే. నేను రైలుదిగి అరగంట."<br />"వస్తూన్నా ఉండరా."<br />---------<br />"ఎక్కడ ఎక్కడ"<br />"నీ ఎదురుగానేరా"<br />"నువ్వుకాదహే. పొట్లాలు."<br /><br />వాడి బాగ్‌లోంచి బట్టలు బయటికి దొర్లబోసి<br />అడుగున ఉన్న నగిషీలు చెక్కిన చెక్కపెట్టె<br />దానికొక తాటికాయంత తాళం<br />తాళంవేసి గొళ్ళెం మరిచారు.<br /><span>తెరిస్తే<br /><br /><br /></span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3XD32WF-I/AAAAAAAAAS8/Fj8e0KraJ8M/s1600-h/DSC00120.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3XD32WF-I/AAAAAAAAAS8/Fj8e0KraJ8M/s320/DSC00120.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399207989818562530" border="0" /></a><br /><br />ఆపక్కనే పిల్ట్రీ భాండం.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3XERgEj1I/AAAAAAAAATE/M6TPHt6xUv0/s1600-h/DSC00127.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3XERgEj1I/AAAAAAAAATE/M6TPHt6xUv0/s320/DSC00127.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399207996704460626" border="0" /></a><div style="text-align: left;"><br /></div>"పిల్ట్రీ కొత్తది తెమ్మన్నా గదరా."<br />"తాత దగ్గరున్న పిల్ట్రీ పంపుతున్నా. కొత్తది తెచ్చేందుకు టైమ్ దొరకలేదు" అని చెప్పిందిరా అ<span><span><span><span>మ్మ</span></span></span></span>.<br />"సుసంపన్నమైన బహువిధమైన మాతాత వారసత్వ సంపద నాకు గర్వకారణం." అని చెప్పేసి దా<span><span><span><span>న్ని</span></span></span></span> చేతిలోకి తీసుకుంటే కెవ్వ్<br /><br />కిందకలక్టరు కన్నా పైన చిల్లులగిన్నె ఒక మిల్లీమీతరు పెద్దది.<br /><br />పళ్లుబిగబట్టి గట్టిగా ఒత్తితే క్లెమోర్‌మైన్‌లా ఎగిరింది.<br /><br /><span>"పైగిన్నెని</span> గట్టిగా ఒత్తము. దాన్ని నీపై ఉంచనిస్తే చాలు" అని కిందదాంతో శాంతి ఒప్పందం కుదుర్చుకుని తెల్లజెండా ఎగరేశా.<br /><br />"ఇంతకీ పొయ్యెక్కడరా నీయబ్బా? పాలు, డికాక్షను కాచేదెలా?"<br /><br />"పద పక్కీదిలోనే యుటెన్సిల్‌షాపుంది."<br /><br />"కుంపటి, బొగ్గులు, కిరసనాయిలు, అగ్గిపెట్టె.." అనుకుంటూ అన్నీ పట్టుకొచ్చాం.<br /><span><br />ఇక</span> నే రాయనక్ఖర్లేదు. కింద దృశ్యమాలిక.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3XEo9qR6I/AAAAAAAAATM/4SvoZNRKSOw/s1600-h/DSC00139.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3XEo9qR6I/AAAAAAAAATM/4SvoZNRKSOw/s320/DSC00139.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399208003002582946" border="0" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3XE4dAGiI/AAAAAAAAATU/vUKlLmc3mKE/s1600-h/DSC00141.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3XE4dAGiI/AAAAAAAAATU/vUKlLmc3mKE/s320/DSC00141.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399208007160568354" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3YT3iHm8I/AAAAAAAAATc/lbQZYicaeno/s1600-h/DSC00142.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3YT3iHm8I/AAAAAAAAATc/lbQZYicaeno/s320/DSC00142.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399209364123261890" border="0" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3YVaWgLBI/AAAAAAAAATk/fJ4XbHNWz64/s1600-h/DSC00137.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3YVaWgLBI/AAAAAAAAATk/fJ4XbHNWz64/s320/DSC00137.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399209390649650194" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3YXQR5D7I/AAAAAAAAATs/RpFbErkbJPI/s1600-h/DSC00138.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3YXQR5D7I/AAAAAAAAATs/RpFbErkbJPI/s320/DSC00138.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399209422305693618" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3YXzMYK0I/AAAAAAAAAT0/mvMeyPZDx8s/s1600-h/DSC00147.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3YXzMYK0I/AAAAAAAAAT0/mvMeyPZDx8s/s320/DSC00147.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399209431677807426" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3YYHRuvUI/AAAAAAAAAT8/tgdC2W967LU/s1600-h/DSC00148.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3YYHRuvUI/AAAAAAAAAT8/tgdC2W967LU/s320/DSC00148.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399209437068967234" border="0" /></a><br /><br />ఇదంతా చేసేసి అలిసిపోయింది నేననుకుంటే డికాక్షన్‌లో వేలేశారన్నమాటే.<br />మనకు పాకశాస్త్రంలో ప్రావీణ్యం గురించి <a href="http://swarnmukhi.blogspot.com/2009/09/blog-post_14.html">అన్నప్రాశన</a>రోజే చెప్పాగదా.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3eTsmWswI/AAAAAAAAAUE/wQSIkziOwto/s1600-h/DSC00149.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3eTsmWswI/AAAAAAAAAUE/wQSIkziOwto/s320/DSC00149.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399215958258004738" border="0" /></a><br />పైనకనిపించేది అశోక్ అని మనబాల్యమిత్రుడు.<br />అలావాడు కాఫీకాస్తుంటే నేను బ్యాక్‌గ్రౌండ్‌లో<br />"స్నేహమేరా జీవితం స్నేహమేరా శాశ్వతం..."<br />"ఆనాటి ఆస్నేహమానందగీతం.."<br />"సింగారాలపైరుల్లోనా బంగారాలే.."<br />"చిన్నారి స్నేహమా చిరునామా తీసుకో.."<br />ఇలాటివి పెట్టాను. మద్యలో "ముస్తాఫా ముస్తాఫా " అందామంటే అందులో వినీత్, అబ్బాస్‌లకి వచ్చిన సమస్యలు మాఇద్దరి మద్యనా రాలేదు కాబట్టి విరమించుకున్నా.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3eT0hp71I/AAAAAAAAAUM/UtCjHf1rO0M/s1600-h/DSC00151.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3eT0hp71I/AAAAAAAAAUM/UtCjHf1rO0M/s320/DSC00151.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399215960385777490" border="0" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3eUpRBBjI/AAAAAAAAAUc/qqqgE_7JVfM/s1600-h/DSC00152.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Su3eUpRBBjI/AAAAAAAAAUc/qqqgE_7JVfM/s320/DSC00152.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399215974543066674" border="0" /></a><br /><br />ఇలా కాఫీగ్లాసు పక్కనెట్టుకుని టపాలకి వ్యాఖ్యలు రాసుకుంటూ ఈజీవితం సాగిపోతే...<br />మొత్తానికి చలిపులిపంజా దెబ్బకి మనకొక పెయిన్‌కిల్లర్ దొరికింది.<br /><br />కాఫీ గురించి నాకు (నాకుమాత్రమే తెలిసిన నిజాలు)<br /><br />హంస పాలు-నీళ్లు కలిపి ఇస్తే పాలు తాగి నీల్లని వదిలేస్తుంది. అదే కాఫీ ఇస్తే?<br /><br />డికాక్షను తాగి పాలు వదిలేస్తుంది.<br /><br />కురుక్షేత్రంమద్యలో కృష్ణుడు గొంతుబొంగురుబోయేలా అరిచీ అరిచీ గీతను చెప్పినా అర్జునుడూ, కపిరాజు తప్ప ఇంకెవ్వరూ వినలేదు. ఎందుకని?<br /><br />అదేసమయానికి ద్వారకనుంచి పాలెత్తుకొచ్చి కాఫీ కాయటం మొదలెట్టారు యాదవులు. గీత కావాలంటే ఘంటసాల కాసెట్టుకొని ఎన్నిసార్లయినా వినొచ్చులే అని అటెల్లి పోయారంతా. అర్జునుడు పాపం నీల్‌డౌన్ పొజిషన్‌లో ఉండేసరికే తప్పించుకోలేక పోయాడు. కపిరాజు మాత్రం ఝెండాకి అటుపక్క దాపెట్టేశాడు. అంతా విష్ణుమాయ.<br /><br />ఎన్నితలలు కొట్టినా ఉపయోగం లేకపోతే అప్పుడు విభీషణుడు వచ్చి" రామా! మాయన్న పెద్దపిల్ట్రీ పొట్టలో పెట్టుకోనున్నాడు దాన్ని గురిచూసికొట్టు." అన్నాడట.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-6327142018987931355?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-65225457665587666612009-10-28T00:19:00.005+05:302009-12-31T16:48:02.264+05:30ఇది మూడువారాల కిందటి సంగతి. అయినా ఈరోజు రాస్తున్నాను అంటే ఇంతకాలం కుదర్లేదు అని అర్థం అయుంటుంది. ఇన్నిరోజుల తరువాత కూడా గుర్తుపెట్టుకుని రాస్తున్నాను అంటే విషయంలో మాంచివిషయం ఉంది అన్నసంగతికూడా అర్థం చేసుకున్నారు కదా. ఇక విషయానికి వస్తే<br /><br />అది అక్టోబర్ మూడోతేదీ శనివారం ( ఆశ్వయుజ శుద్ధ చతుర్దశి). మద్యాహ్నం మూడుకావస్తోంది. బిపిన్‌చేతిలో ఏదో కరపత్రం. విషయం అడిగితే శరద్‌చంద్రికోత్సవ్ అన్నాడు. విజయదశమి తరువాత వచ్చే పున్నమిరోజు ఈఉత్సవాన్ని చేస్తారట ఈప్రాంతంలో.<br /><br />ఇక్కడ శరదృతువు చాలా ఆహ్లాదకరంగా ఉంటుంది. అందరూ వసంతం అంటారు గానీ నాకుమాత్రం శరదృతువు అంటే చాలా ఇష్టం. వసంతఋతువులో చెట్లుచిగురించును, కోకిల పాడును అని పుస్తకాల్లో చదవటమేగానీ ఎప్పుడూ చైత్రవైశాఖాలు గ్రీష్మంలానే ఉంటాయి. అదేశరదృతువైతే అప్పటికే వానలు కురవడంతో ( ఇదికూడా గతకాలపు జ్ఞాపకాలే) చల్లగా అలాగని మరీ హేమంతశిశిరాల్లా చలీ ఉండదు. పైగా దసరా, దీపావళి మొదలైన కాబినెట్‌ర్యాంకు పండుగలు వచ్చేదీ ఈఋతువులోనే. దసరాకి రిలీజైన కొత్తసినిమాలు క్లిక్ ఐతే సీజనుమొత్తం బిజీ.<br /><br />ఆరోజు సాయంత్రం నుంచి ఆరుబయట రంగస్థలాలు ఏర్పాటు చేసి సంగీత-సాహిత్య-నాట్యాల ప్రదర్శనలు ఇస్తారు. మాటౌన్‌షిప్‌లో దాదాపు పదిహేనేళ్ల నుంచి నిర్వహిస్తున్నారట. ప్రతిసారిలాగే ఈసారికూడా మాశివాలయమే వేదిక. "నువ్వువస్తావా" అన్నాడు. కొద్దిగా అలోచిస్తుంటే "మద్యలో రెండుసార్లు ప్రసాదాలు" అని అనటం అందుకు ఒకమిల్లీసెకను రియాక్షన్‌టైమ్‌లో సరేననటం జరిగిపోయాయి.<br /><br />సాయంత్రం భోజనాలు ముగించి త్వరగా వెళ్ళి కూర్చుందాం అంటే ఎప్పటిలాగే చిన్నచిన్న బాతాఖానీలు.<br /><br />అక్కడికివెళ్లేసరికే<br /><br />ఇంకాపూర్తిస్థాయిలో మొదలయినట్లులేదు. జనాలు అటుఇటూ కదుల్తూనే ఉన్నారు.<br />ఇంతలో కేరళసంప్రదాయనృత్యం మోహినీఆట్టం. ఇద్దరుయువతులు 'ఫిలాసఫీఆఫ్‌లైఫ్' అన్న విషయంపై ఒక నృత్యరూపకం ప్రదర్శించారు. ఎందుకో అదిసాగుతున్నంతసేపు మనసులో "మౌనమే నీబాస ఓమూగమనసా" పాడుకుంటూ ఉన్నా. ఇంకో రెండురూపకాల తరువాత వాళ్లకి సన్మానం. ఒక పెద్దాయన (పేరుగుర్తులేదుకానీ 'పద్మశ్రీ'), ఆయనకుమార్తె, వాద్యబృదం మొత్తంకలిపితే పదిమంది ఎక్కడో కేరళనుంచి వచ్చారు.<br /><br /><br />అప్పటికి జనాల్లో కొంతమంది కార్యక్రమాలు తమ 'అంచనాల'ను చేరకపోవటంతో నెమ్మదిగా వెనుదిరగటం ప్రారంభించారు. పదినిముషాల తరువాత గోల కొద్దిగా సద్దుమణిగింది.<br /><br /><br />తరువాత హిందుస్తానీ సంగీతం 'పద్మవిభూషణ్ గిరిజాదేవీ' ( ఈమె పేరువినని వాళ్లకి చిన్నమాట. దక్షిణాదిలో ఎమ్మెస్ సుబ్బులక్ష్మి ఎలానో ఉత్తరాదివాళ్లకి ఈమె అలా.) ఆరోజు ఉజ్జయినిలో కచ్చేరీకి పోవల్సినామె అంతదూరం ప్రయాణం కష్టం అనడంతో, మావాళ్లు ఒప్పించి తీసుకొచ్చారు. మా సహోద్యోగుల్లో కొంతమంది చెల్లెల్లు, భార్యలు, పిల్లలు ఆమెకి శిష్యులట. బ్రహ్మాస్త్రంగా వాళ్లని ప్రయోగించారు ఒప్పించేందుకు. ఎనభైఒక్క సంవత్సరాల వయసు తాలూకు అలసట ఆమెగొంతులోగానీ, ఆహార్యంలోగానీ కనిపించలేదు. ఆమెవయసు తెలిశాక పక్కన ఉన్న విజయ్‌గాడు "జాక్సన్‌గాడు కుప్పిగంతులేసి యాభైఏళ్లకే కళ్లుతేలేస్తే ఈమెనిచూడరా!" అన్నాడు. ఇంతలో నిర్వాహకుడు పాండేగారు మైక్‌ అందుకుని "జాక్సన్‌ ఆత్మశాంతికోసం రెండునిముషాలు మౌనం." అనటం కాకతాళీయం.<br /><br /><br />కొంతసేపటికి శరదృతు కోకిల గొంతు సవరించుకుంది. మహదేవున్ని ధ్యానిస్తూ మొదలుపెట్టిన కొద్దినిముషాలకి జనాల్లో కలిప్రభావం దూరమైంది. ఒకకృతి మాటౌన్‌షిప్‌లోని పాతశిష్యబృదంతో కలిసి పాడిన తరువాత, ఆమెవెంట వచ్చిన వాద్యబృదంతో కొనసాగించింది. ఒక్కటి, ఇంకొక్కటి, మరొక్కటి అలా మేము అడగటం ఆకోకిల కొమ్మలను దాటినంత సులువుగా రాగాలు మార్చటం. ఆరెండుగంటలు ఎలాసాగిందో పున్నమిచంద్రుడికే తెలియాలి. కృతిమద్యలో ఆమె ఆపినప్పుడు (ఉద్దేశ్యపూర్వకంగా) శిష్యులలో ఒకరివైపు చూడటం, వెంటనే వాళ్లు అందుకోవటం. సరిగా కొనసాగిస్తే చిన్న చిరునవ్వుతో ఆశీర్వాదం. తడబడితే చూపుతోనే చిన్నమందలింపు వెంటనే తనే స్వయంగా అందుకోవడం. శిష్యులు నాలుక్కరుచుకుంటూ ఒకరిమొహాలు ఒకరు చూసుకొని నవ్వుకోవడం. చివర్లో ఆమెమాటలు " చిన్నప్పుడు నాగురువు పాడించాడు. తరువాత నాశిష్యులు పాడిస్తున్నారు. నేను నిమిత్తమాత్రురాలిని."<br /><br />ఇంతలో ఆరతిసమయం అయింది. దానితరువాతే ప్రసాదం అన్నవేగులసమాచారంతో కదనోత్సాహంతో ఉరికి రెండుకప్పుల ఖీర్, నాలుగులడ్లు, దోసెడు నమ్కీన్ ఎత్తుకుని వచ్చికూర్చున్నా.<br /><br /><br />తరువాత ప్రదర్శన గ్రామీఅవార్డుగ్రహీత, పద్మశ్రీ విశ్వమోహన్‌భట్ గారి 'మోహనవీణ'. గిటార్‌లోని తంత్రులలో మార్పులుచేసి అందులో వీణానాదం వచ్చేలా చెయ్యటం ఆయన ప్రత్యేకత. అలా మార్చినగిటార్‌కి మోహనవీణ అని పేరుపెట్టుకున్నారు. అర్థరాత్రి పన్నెండున్నరపైన మొదలైన స్వరవిలాసం మూడుదాకా సాగింది. ఆయనకు తోడుగా వచ్చిన తబలావిద్వాంసుడు( పేరుగుర్తులేదు. ఉస్తాద్ బిరుదు ఉంది.) కూడా బాగాపేరున్నవాడే. వాళ్లిద్దరూ వాళ్లకి మాత్రమే అర్థమయ్యేభాషను అందరికీ అర్థమయ్యేరీతిలో మాట్లాడుకున్నారు.<br /><br /><br />ఇంతలో పాండేగారు వచ్చి ప్రేక్షకుల్లోని కొంతమందిని పిలిచారు. వాళ్లది మాటౌన్‌షిప్‌కాదు. ఇక్కడినుంచి దాదాపు యాభైమైళ్లదూరంలోని సీధీఅనే పట్టణం చేరి అక్కడినుంచి ఇంకో పదికిలోమీటర్లు బస్సు ఆపై కొండల్లో నడుచుకుంటూ పోతే వాళ్లగూడెం. అంతదూరం వచ్చిన ఇలాంటి కళాభిమానులచేత సన్మానం చెయ్యించుకుంటేనే మీ కళకి నిజమైన గుర్తింపు అనడం, భట్‌గారు చిరునవ్వుతో ఒప్పుకోవటం జరిగాయి. కొద్దినిముషాలపాటు ఉద్వేగం నింపిన సంఘటన ఇది. చివరగా తనకు గ్రామీని సంపాదించిపెట్టిన రాగాన్ని వాయించాడు.<br /><br />అప్పటికి మూడయ్యింది. నెమ్మదిగా కళ్లుమూతలు పడుతున్నాయి. ఇంతలో మళ్లీ ఆరతి అన్నారు. అంటే మళ్లీ ప్రసాదం. భల్లేభల్లే అనుకుంటున్న నాదగ్గరికి వేగులు చేదువార్తతో ఎదురొచ్చారు. రెండుసార్లు ఇచ్చేందుకు తెచ్చిన ప్రసాదం మొదటివాయకే ఆవిరైపోయింది. "ఇది దారుణం. ప్రసాదాన్ని సరిగా అంచనా వెయ్యలేక పోతే ఎలా? ఇదిపౌరహక్కులకు భగం. అరవైనాలుగు కళల్లో ఇది ఇరవైనాలుగోది. శరద్‌పూర్ణిమ రోజు కళాకారులకి జరిగిన అన్యాయం. శక్తిరూపమైన జీర్ణశక్తితో ఆటలాడుతారా?" అంటూ ప్రశ్నించబోయిన నేను" ఒక్కసారి నువ్వు ఇందాక తిన్నప్రసాదం కాదుకాదు అర్థరాత్రి నాస్తా గుర్తు తెచ్చుకో?" అన్న మాటలతో మిన్నకుండిపోయా.<br /><br /><br />ఇంతలో ప్రముఖ హిందుస్తానీ గాయకులు రాజన్-సాజన్‌ సోదరద్వయం గొంతువినడంతో వచ్చి నాస్థలంలో కూర్చున్నా. అప్పుడు మొదలుపెట్టిన లలితసంగీతం ఉదయం ఆరువరకు సాగింది. నేనుమాత్రం ఐదున్నరకే ఇంటిముఖం పట్టాను.<br />అక్కడకూర్చుని ఎలాంటినొప్పితెలీకుండా ఆస్వాదించాం. ఇంతమంది ప్రముఖులను ఒప్పించడం, వాళ్లకి, తోటిబృందానికి సౌకర్యాలు కల్పించడం, గౌరవాలకి భగంకలుగకుండా చూసుకోవడం ఎంతకష్టం. నిర్వాహకుల అంకితభావానికి నిజంగా నిజంగా చేతులెత్తి నమస్కరించాలి.<br /><br /><br />ఈజీవితానికి సరిపడా జ్ఞాపకాలతో నిద్రలోకి జారుకున్నా. ఇప్పటికి ఎన్నోరాత్రులు జాగారం ( శివరాత్రికి కాదు.) చేశాను. కొన్నిసార్లు పరీక్షలకి, ఇంకొన్నిసార్లు సినిమాలు చూస్తూ, మరికొన్నిసార్లు ఇంటర్‌నెట్. కానీ ఆరాత్రిమాత్రం ఎక్కడా మనసులో అలసట, కళ్లలో నిద్ర, ఒంట్లో నిస్సత్తువ అన్న మాటేలేదు. ఎనిమిదికి లేచి టిఫిన్ చెయ్యటానికి వెళ్తే నిద్రలేమి లక్షణాలేలేవు. ఏవిటో మాయ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-6522545766558766661?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-62785011990161229072009-09-28T02:57:00.007+05:302009-09-28T03:38:59.708+05:30గతంలో నేను <a href="http://swarnmukhi.blogspot.com/2009/07/blog-post_19.html">సోన్‌నది</a> గురించిరాశాను. రిహాంద్ అనే చిన్ననది, సోన్‌నదికి ఉపనది, గురించి రాద్దాం అనుకున్నా. మొదలుపెట్టాక ముందు సోన్ గురించి చెప్తేకదా ఇది తెలిసేది అని విషయాన్ని అటుపక్కకు తిప్పాను.<br /><br />ఇక రిహాంద్ విషయానికి వస్తే అది చత్తీస్‌ఘడ్‌లోని సర్గుజా అనేప్రాంతంలో పుడుతుంది. వింధ్యపర్వతసానువుల్లోని మణిపాల్ పీఠభూమి దగ్గర సముద్రమట్టానికి సుమారు 1100మీటర్ల ఎత్తున దీనిజన్మస్థానం ఉంది. అక్కడి నుంచి ఉత్తరదిశగా సోనభద్రజిల్లాగుండా ఉత్తరప్రదేశ్‌లో ప్రవేశించి, చోపన్‌దగ్గర సోన్‌నదిలో కలుస్తుంది. సోన్‌నదిరంగు ఆప్రాంతపు మట్టిరంగులో కలిసిపోయి ఉంటుంది. అందువల్ల ఉపగ్రహచిత్రాలద్వారా దానిమార్గాన్ని గుర్తించడం కష్టం. రిహాంద్‌ నీలిరంగులో, కృష్ణవేణికి డూప్ అ<span>న్నమాట</span>, ఉండటంతో ముందుదీన్ని గుర్తించి, ఆతోకతో సోన్‌దగ్గరకి చేరుతారు. దీనికి మహన్, మోర్ని, గగర్, గల్ఫుల్లా మొదలైన పిల్లనదులు ఉన్నాయి.<br /><br />కేవలం 160కిమీ ప్రవహించి మరోనదిలోకలిసిపోయేనది రిహాంద్. ఇలాంటి నదులు మనదేశంలో కోకొల్లలు. అయినా దానికంటూ ఒకగుర్తింపు దక్కింది అంటే దానివెనుక ఒకమహనీయుని కృషి ఉంది. ఆమహనీయుడు ఎవరంటె అభినవ విశ్వకర్మ, ఆధునికభారత నిర్మాతల్లో ముందువరుసలో నిలబడే ఇంజనీరు మోక్షగుండం విశ్వేశ్వరయ్య.<br /><br /><br />అతితక్కువ దూరంలోనే అంటే కొన్నిపదుల కిలోమీటర్లలోనే ఈనది సుమారు 750మీటర్లు కిందకి దూకుతుంది. ప్రవాహమార్గం పూర్తిగా కొండల్లోని ఇరుకైన సందుల్లో, ఋతుపవనాల సమయంలో పెద్దపెద్దబండలను సైతం దొర్లించేవేగంతో గమనం ఈనదికి వరం. ఒక జలవిద్యుత్తుప్రాజెక్టు రూపుదిద్దుకునేందుకు దోహదపడింది. <span>సోన్</span>‌నదిలో కలిసేచొటుకి 45కిమీ ముందు పీపరి-రేణుకూట్ అనే గ్రామాలదగ్గర రిహాంద్ బహుళా<span>ర్థసాథక</span> ప్రాజెక్టు 1966లో రూపుదిద్దుకుంది.934మీ పొడవు, 91మీ ఎత్తు ఉన్న ఈకాంక్రీటుడ్యాం గురుత్వసిద్థాంతాన్ని <span>ఉపయోగించి</span> రూపొందించారు.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Sr_eLECY-5I/AAAAAAAAAPw/SVLbXQ5l5oc/s1600-h/100_0439.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Sr_eLECY-5I/AAAAAAAAAPw/SVLbXQ5l5oc/s320/100_0439.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386267961002097554" border="0" /></a><br />నీటిని నిలువ ఉంచడంద్వారా కలిగే ఒత్తిడి డాంవెనుక భాగంపై పడుతుంది. దానివల్ల డాం ముందుకుజరగడమో, లేక దొర్లిపడిపోవడమో జరుగుతుంది. ఈబలాన్ని ఎదుర్కునేందుకు డాంలో వాడి<span>న</span> పదర్థపుభారం ఉపయోగపడుతుంది. ఈసూత్రంద్వారా నిర్మించే డాంలను గ్రావిటీడాం అంటారు. నాగార్జునసాగర్‌డాం కట్టేసమయంలో మొదటసిమెంటుకాం<span>క్రీటును</span> ఉపయోగించాలి అనుకున్నారు. అయితే స్థానికంగా లభించే నల్లరాయిని పరీక్షించగా అది నిర్మాణానికి ఉపయోగించవచ్చు అని ధృవీకరించారు. ఆతరువాత డిజైన్‌లలో చేసిన మార్పుల కారణంగా చాలాఖర్చు తగ్గిందట.<br /><br /><br />ఈడాంకట్టండం ద్వారా ఏర్పడిన జలాశయానికి ప్రముఖ స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు గోవిం<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Sr_cLbxRLPI/AAAAAAAAAPo/cFoYOp-22dY/s1600-h/rihand.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 268px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/Sr_cLbxRLPI/AAAAAAAAAPo/cFoYOp-22dY/s320/rihand.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386265768349478130" border="0" /></a>ద్‌వల్లభ్‌పంత్ పేరిట జీబీపంత్ జలాశయం అని పేరుపెట్టారు. 10625 మిలియన్ల ఘనపుమీటర్ల సామర్థ్యంగల ఈజలాశయంలోకి 13344చదరపు కిమీ ప్రాంతంలో పడ్డ వర్షపునీరు చేరుతుంది. 466<span>చదరపు</span> <span>కిమీ</span> <span>వైశాల్యంలో</span> <span>విస్తరించి</span> <span>ఉన్న</span> <span>ఈజలాశయం</span> <span>మనదేశంలోని</span> <span>మానవనిర్మితజలాశయాల్లో</span> <span>అతిపెద్దది</span>. <span>అంతర్జాతీయ</span> సాంకేతికప్రమాణాలు అందుకోగల అతికొద్ది భారతీయ కంపెనీల్లో ఒకటి అయిన హిందుస్థాన్ కన్‌స్ట్రక్షన్ కంపెనీ ఈనిర్మాణాన్ని అతితక్కువ వ్యవథిలో పూర్తిచేసింది. ఇటీవల ముంబాయిలోని బాంద్రా లింక్‌బ్రిడ్జిని కట్టిందికూడా వీళ్లే.<br />ఒక్కొక్కటి 50మెగావాట్ల సామర్థ్యంగల ఆరుయూనిట్ల ద్వారా 300మెగావాట్ల విద్యుత్తు ఉత్పత్తి జరుగుతోంది. దీనివల్ల ఈప్రాంతంలో అనేక పరిశ్రమలు స్థాపించారు. ప్రత్యక్షంగా రెండులక్షల హెక్టార్లకు, పరోక్షంగా ఐదులక్షల హెక్తార్లకు సాగునీరు లభిస్తుంది. ఈనిర్మాణంద్వారా వరదనియంత్రణ వ్యవస్థ అభివృద్ధి చెయ్యగలిగారు. ఈప్రాంతంలో బొగ్గుగనులు విస్తారంగా ఉండటంతో థర్మల్‌విద్యుత్తుప్లాంటులు జలాశయంనీటిని ఉపయోగించుకుని తమ ఉత్పత్తిని కొనసాగిస్తున్నాయి. ఈఒక్కప్రాంతంలోనే దాదాపు 15000మెగావాట్ల విద్యుదుత్పత్తి జరుగుతోంది. ఈజలాశయం ఒడ్డునే ఎన్‌టీపీసీ తనమొదటిప్లాంటును 1977లో మొదలుపెట్టింది. ఇప్పుడు జలాశయానికి మూడు వైపులా మూడుప్లాంటులలో ఉత్పత్తిని కొనసాగిస్తుంది. రిహాంద్‌నది సోన్‌లో కలిసేముందు మరొకచిన్న ఆనకట్ట ఓబ్రావద్ద ఉంది.<br />పాత వందరూపాయలనోటుపైన ఒక ప్రాజెక్టుబొమ్మ ఉండేది గుర్తుందా? చాలాకాలం అది నాగార్జునసాగర్ అనుకొనేవాడిని. ఈమద్యనే తెలిసింది అది రిహాంద్‌ప్రాజెక్టుది అని.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-6278501199016122907?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-78284528192484021942009-09-17T22:34:00.006+05:302009-09-17T23:48:04.285+05:30అది 2007 సంవత్సరం జూలై. రెండో సెమిస్టరు తర్వాత చెయ్యాల్సిన సమ్మర్ ఇంటర్న్ షిప్ పూర్తిచేసి ఒకవారం ఇంటిదగ్గర ఉండి తిరిగి హాస్టలు చేరా. గోవింద్‌గాడు వచ్చి "ప్లేస్‌మెంట్ ఎక్సామ్ రిజల్ట్ వందిరిచి. నీయుం,శశికళాఉం టాపర్స్. ఒరు ఆయిరం మట్టుం పోదుం" అని సొల్లి వెళ్ల్లాడు. ఆడబ్బు చలానా కట్టి ఆరశీదు ప్లేస్‌మెంట్‌సెల్‌లో ఇచ్చి వ్చచ్చేశాం.<br /><br />"మొదటి కంపెనీ టీసీఎస్ బావా" అని విభాగాడు. "సర్లేరా నేనెలాగు వాటికి కూర్చోనుగా.ఎల్ అండ్ టీ . ఎప్పుడు." అని అడిగా. "కొంచెం టైమ్ పడుతుంది" అని చెప్పాడు. సాయంత్రంవచ్చి" బావా! అది ఎప్పుడు వస్తుందో తెలియదు. నువ్వు ఇంతవరకూ అగర్వాలు పుస్తకం అట్టకూడా చూడలేదు. అసలు ఆప్టి, రీజనింగ్ ఎలా ఉంటుందో చూద్దాం." అన్నాడు. ఇంతలో హరిగాడు వచ్చి "దాని తర్వాత సీ.టీ.ఎస్ వెంటనే ఐ.బీ.ఎమ్." అన్నాడు. మళ్లీవిభాగాడు " ఒకసారి చూద్దాం బావా. నేను కూడా ప్రిపేర్ కాలేదు" అన్నాడు. వాడుకూడా ఇంటర్న్ షిప్ కోసం డిల్లీ వెళ్ళొచ్చాడు. వాళ్లక్లాస్‌కి రెప్ కావడంతో ముందుగావచ్చి ప్లేస్‌మెంట్ చూస్కోవాల్సి వచ్చింది. సర్లేరా చూద్దాం అన్నాను.<br /><br />రాత్రి పడుకునే ముందు ఆలోచనలు..." నాకు అసలు <span><span><span>సాఫ్ట్వేర్</span></span></span> అంటేనే పడదు. ఎందుకో నామైండ్‌సెట్‌కి కుదరదు అనిపించింది. కొన్ని అలా ఫిక్స్ ఐపోతా. తర్వాత నన్నుమార్చాలంటే కష్టమే. 2000 డిసంబరు 08 కౌన్సిలింగ్‌లో సివిల్ సీటు వచ్చినప్పుడే అనుకున్నా ఇక జీవితానికి నేను సివిల్ ఇంజనీరుని అని. మానాన్న ఐతే ఎంసెట్ అప్లికేషన్ నింపేరోజే అన్నాడు నువ్వు సివిల్. అంతేరా అది నిర్ణయం ఐపోయింది అని. అమ్మకి మాత్రం నేను సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీరు అవ్వాలి అని. ఇంట్లో త్రాసు ఎప్పుడూ నాన్నపక్కే తూగుతుంది. నాకు ఉద్యోగం వచ్చి ఆమాట ఇంట్లోచెప్తే. ఈమాట రెండునెలల క్రితం అయ్యుంటే బావుండేది. కానీ ఈరోజు పరిస్థితివేరే. నాకు ఒక ఉద్యోగం వచ్చింది అని చెప్తే ఇంట్లో ఎగిరిగంతేసేయ్యరు. కానీ ఈమాట అమ్మకి కొంత ఊరట." మొత్తానికి దానికి కూర్చుందాం అని నిర్ణయించుకుని విభాగాడికి చెప్పా.<br /><br />ఇద్దరం కలిసి ప్లేస్‌మెంట్ వెబ్‌పేజ్‌లో రిజిస్టర్ చేస్కుని వచ్చాం. హరిగాడిని అడిగితే "లేదుబావా" అన్నాడు. సరే ఆరోజుకైనా త్వరగా లేవాలిగా. ఏడుకల్లా లేచి, స్నానం- సంద్యలు పూర్తిచేస్కుని ఫార్మల్ తొడుక్కుంటుంటే ఎవడొ మనల్ని ఫాలో అవుతున్న ఫీలింగ్. తిరిగి చూస్తే అరుణ్ గాడు. ముసిముసి నవ్వులు. "ఇప్పం నాన్ ఒ<span><span><span>రు</span></span></span> సీరియస్ కారెక్టర్‌. ఎణ్ కిట్టా కామెడీ వేండా తంబీ" అన్నా. అయినా మారలేదు. సరే ఒక పదినిముషాలు కామెడీలు వేసి తిరిగి సీరియస్‌గా మెస్‌కి వెళ్తే అక్కడా సేమ్‌సీన్. అరగంట కామెడీ తర్వాత మళ్లీ సీరియస్.<br /><br />ఇప్పుడు బార్న్‌హాల్‌లో పీపీటీ ఏస్తున్నారు అంటే జెమినీ సర్కస్ చూసే ప్రేక్షకుల్లా వెళ్తున్నారు జనాలు. కూర్చునేవాళ్లు, కూర్చోనివాళ్లు అన్నతేడా లేదు. బల్క్ కంపెనీ, అందునా టీసీఎస్. వీటన్నిటి మించి సీజన్ ఓపెనింగ్. అక్కడి నుంచి ప్లేస్‌మెంట్‌సెల్‌కెళ్లి మానంబరు తీస్కుని నోటీస్‌బోర్డ్‌లో చూస్తే నాకు పదకొండుకనుకుంటాఆన్‌‌లైన్ ఎక్జాం. సరేనని బుహారిలో చాయ్ తాగి అలా నలుగుర్నీ కెలికి (ఒక్కోడు అగర్వాల్ పుస్తకాన్ని తెగరుబ్బి- తెగతాగినారు.) వచ్చి కూలబడ్డా.<br /><br />పరీక్షరాసి భోజనానికి వెళ్తే ఒక్కొక్కరి మొహంలో ఒక్కొక్క హావభావం. కొంతమంది స్థితప్రజ్ఞులు( మేకపోతులు), ఇంకొంతమంది నిగర్వులు( కనిపిచ్చినోడినల్లా ఈప్రశ్నకేమి జవాబు ఆప్రశ్నకేమి జవాబు అని తినేస్తున్నారు), మరికొంతమంది భోళాశంకరులు( నాపరీక్ష బాల్చీ తన్నేసింది అని ఏడుస్తున్నారు). ఇక ఎగ్జిట్‌పోల్ ని<span><span><span>వేదికలు</span></span></span>, గతేడాది గణాంకాలతో కుస్తీపట్టేవాళ్లు. మిగతాకాంపస్సుల్లో అనుభవాలను ప్రసారంచేసేవాళ్లు. అబ్బో జాతర.<br /><br />మొత్తానికి ఫలితాలు వచ్చాయి. మద్యాహ్నం గుంపుచర్చలు. దానికి వెళ్లొచ్చి, విభాగాడితోబాటు కొంచెంసేపు జననాడిని , జ్యూసు కడుపులో పోస్కుని ఫలితాలు కోసం వెళ్తుంటే సేఫ్టీగాడు ఎదురొచ్చి " నువ్వు క్లియర్ అయ్యిపోయావు బావా. విభాగాడిపేరు నాకు గుర్తులేదు." నీయబ్బా అనీట్టుకుంటూ పరిగెత్తాం. హమ్మయ్య వాడిపేరు కూడా ఉంది. ఇక ఇంటికి ఒకకాల్ చేసి విషయం చెప్తే ఊహించినట్లే "హ్మ్. సరేరా."<br /><br />సాయంత్రం బనానాలీఫ్‌లో హరి, కొండి, రాకీతో విందు. ఇక మనసు ఊరుకోదుగా. అప్పటికే స్టైపండు పండింది. అమ్మకి ఒకచీర తీస్కుని పదకొండుకి బస్సెక్కేశా. ఐదుకి కోయంబేడు ఎనిమిదిన్నరకి ఇంట్లో." అలా నాజీవితానికి మొదటిఉద్యోగం వచ్చింది. ఇక మూడొసెంలో పూర్తిగా ఉద్యోగం అన్న ఆలోచనేలేదు.<br />మమ్మల్నిచూసి హరికూడా మనసు మార్చుకుని సీటీఎస్‌కి కూర్చున్నాడు. ఉద్యోగం వచ్చిన తరువా<span><span><span>త</span></span></span> వాళ్లనాన్నకి ఫోన్‌చేసి "నాన్నా! నాకు ఉద్యోగం వచ్చింది. నీచిన్నకొడుకు గురించి నువ్వుదిగులుపడాల్సిన అవసరంలేదు. ఇక ఎవరొచ్చి ప్రశ్నించినా నీదగ్గర జవాబుంది." నేను జీవితంలో మర్చిపోలేని మాటలివి.<br /><br />నాలుగోసెం మొదలైంది. నేను కోర్‌కంపెనీలకు కూర్చుంటా ఆంటే కొన్ని శక్తులు అడ్డుపడాయ్. నిజానికి ఇవే నన్నుగతంలో ప్రభావితం చేశాయ్.ఇప్పుడూ వాటిగురించి అనవసరం. అప్పటికే అన్ని ముఖ్యమైనవి అయిపోయాయి. ఇక మిగిలింది రెండు మూడు. వీళ్ళు ఉన్నవన్నీ వృధాచేసి ఇప్పుడు నాపుట్టి ముంచేశారు. ఇక ఆఫ్‌కాంపస్‌కి వెళ్లాలి అని డిసైడ్ అయ్యా. అందరూ వద్దుబావా రిస్క్.నిజమే కానీ తప్పదు.<br /><br />ఇక ప్రతిబుధవారం హిందూలో ఆపర్చునిటీస్, నౌకరీ, మాన్‌స్టర్. మొదట జిందాల్. విజయవంతంగా నింగికెగసి భూకక్ష్యకి చేరింది. తర్వాత చూస్తే పీఎస్.యూల్లో వర్క్ ప్రొఫైల్, పాకేజీ బావుంది. చర్చిస్తే అ<span><span><span>న్నింటికన్నా</span></span></span> అవే ఉత్తమమైనది. ఐఐటీల్లో, ఎన్ఐటీల్లో చదివేవాళ్లు ఎక్కువ వాటిలోనే ఉంటారు అని తెలిసింది. మొదటిది హెచ్‌పీసీఎల్. డుమ్మాకొట్టింది. తర్వాత ఎన్‌టీపీసీ. విజయం. కానీ నాకు ఇష్టమైనది బీ.హెచ్.ఈ.ఎల్. నాన్న చాలాసార్లు అనేవాడు.కానీ కుదర్లేదు.<br /><br />ఇంతలో విభాగాడు ఫోను. బావా ఎల్ అండ్ టీవాడు నిన్ను- నన్ను పిలుస్తున్నాడు. వాకే అదికూడా విజయం. దాంట్లోనే ఉండిపోదాం అనుకున్నా. ఐ.ఓ.సీ.ఎల్, ఓ.ఎన్.జీ.సీ ల నుంచి పిలుపు. కానీ అంతగా పట్టించుకోలేదు. ఇంతలో కొన్ని‌అంశాలు ప్రభావితం చేశాయి. ఇక పీ.ఎస్.యూకి వెళ్లాలి అనిమనసు. ఎలా అనుకున్న సమయంలో ఇంటికి పోస్టు అందులో ఎన్.టీ.పీ.సీ నుంచి లేఖ. వెళ్లి కంపెనీలో చెప్పేశా. మావాడు ఇంటర్వ్యూ అవ్వకముం<span><span><span>దే</span></span></span> ఎందుకు చెప్పావు అని నస. కానీ ఖచ్చితంగా వస్తుందని నాకనిపిచ్చేసింది. ఎక్కడిదో ఆధైర్యం తెలియదు.<br /><br />పీజే‌ఎన్ పిలిచి దాని రిజల్టువచ్చేదాకా నీకు పని అప్పగించలేమ్ అన్నాడు. సరే అని వచ్చేశా. ఇంటికి వేళ్లలేదు. ఫలితాలు రావల్సిన దానికన్నా ఒకవారం ఆలస్యం ఐంది. కొద్దిగా దిగులు. తిరువళ్ళూరు వెళ్లి చాలా ఏళ్లైంది అని గిరిగాడితో చెప్పి అక్కడికి బయల్దేరా. వాడూవస్తా అన్నాడు. మద్యలో వెంకటెసూ.ముగ్గురం కలిసి వెళ్లి వీరరాఘవస్వామి దర్శనం చేస్కుని మల్లిగాడి రూంకి వెళ్లాం. పిల్లిలాగా చప్పుడు చెయ్యకుండా నెట్ ఓపన్ చేసి చూశా. ఏను<span><span><span><span>గెక్కి</span></span></span></span> మెరీనాబీచ్ వరకు ఊరేగా. వెంటనే అమ్మకి, అశోక్‌కి ఫోన్. దాంతో ఐ.ఓ.సీ.ఎల్, ఓ.ఎన్.జీ.సీ. పట్టించుకోలేదు.<br /><br />విభాగాడినుంచి ఫోను. బావా ఈనెల 29 స్నాతకోత్సవం. అందరం కలుద్దాం. దానికోసం బయల్దేరుతుంటే అప్పుడే ఇంటినుంచి అమ్మఫోన్. ఒక శుభవార్త. పాపని చూసెళ్లిన వాళ్లు అమ్మాయి నచ్చింది అన్నారు.<br />అం<span><span><span>దరం</span></span></span> కలిసి ఎగ్మూరులో రైలెక్కాలి. మనకు చేజింగ్‌ లేకపోతే మనసొప్పుకోదుగా. అందుకే మద్యలో అక్కడా ఇక్కడా పెత్తనాలు చేసి వచ్చేసరికే టైమ్ అయిపోయింది. ఇక అక్కడికి వెళ్తే కష్టం అని గిండీనుంచి నేరుగా తాంబరం చేరాను. ఎవ్వరూ భోజనంచెయ్యలేదంటే రైలొచ్చేసరికే టిఫిన్లు కట్టిచ్చిపెట్టా. తెల్లవారేసరికే కాంపస్‌లో.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/SrJybI4dTWI/AAAAAAAAAOY/2sshvj72g54/s1600-h/DSC01862.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/SrJybI4dTWI/AAAAAAAAAOY/2sshvj72g54/s320/DSC01862.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382490315227483490" border="0" /></a><br />బార్న్‌హాల్‌లో ఫంక్షను. గౌను, ఇతర సరంజామా తీస్కుని అక్కడికి వెళ్లాం. అందరికీ అక్కడే ప్రకటించా. వెలగాల్సిన బల్బులు వె<span><span><span>లిగాయి</span></span></span>. మాడాల్సిన బల్బులు మాడి చెత్తబుట్టలో పడ్డాయి.చివరికి నాపాకేజే క్లా<span>సులో</span> టాప్ అందులో కోర్.<br />సెప్టెంబరు తొమ్మిది వైద్యపరీక్షలు. ముందు నోయిడాలో పవరు మానేజ్‌మెంట్ ఇన్‌స్టిట్యూ<span><span><span>ట్</span></span></span>‌లో నమోదుచేస్కొని అక్కడి నుంచి బదర్‌పూరు ప్లాంట్‌లోని ఆసుపత్రిలో పరీక్షలు. ఈప్రామ్తం నాకు ముందుగానే తెలుసు. ఆమద్యలో ఒక కంపెనీ చెప్పటం మర్చిపోయా. ఎయిర్ ఫ్లూయిడ్ అని ఒక కంపెనీ ఇంటర్వ్యూకి వచ్చా. కాకపోతే మొద<span>ట</span> సంవత్సరం జీతం చాలాతక్కువ అనేసరికే నేను రెండొసంవత్సరంలోనే చేరుతాలే అనిచెప్పి వచ్చేశా. అదీగాక ఎల్ అండ్ టీ వాళ్ల డిల్లీ ఆఫీసు ఇక్కడే ఉంది. ఇక పద్నాలుగో తేదీ సర్టిఫికేట్ల తనిఖీ.<br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">16</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">సెప్టంబరు</span></span> <span style="font-size:130%;"><span>2008</span></span> మామిడిపూడి సుబ్రహ్మణ్య చైతన్య నేషనల్ థర్మల్ పవర్ కార్పొరేషన్ లి<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/SrJybTis1rI/AAAAAAAAAOg/NhaJ1qd4e3c/s1600-h/DSC01879.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_kl3OTuL3dCc/SrJybTis1rI/AAAAAAAAAOg/NhaJ1qd4e3c/s320/DSC01879.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382490318089017010" border="0" /></a><span>మిటెడ్</span> ( భారత ప్రభుత్వ రంగ సంస్థ) అనే నవరత్నలో కార్యనిర్వాహక శిక్షితుడుగా (ఎక్జిక్యూటివ్ ట్రైనీ) చేరాడు. నిన్నటికి ఒక <span>సంవత్సరం</span>.<br />ఎన్నోకొత్త విషయాలు నచ్చేవి (గుర్తుంచుకొని ఆచరిద్దాం అనుకొనేవి)- నచ్చనివి (అప్పుడే మర్చిపోయేందుకు యత్నించినవి), ఎంతోమంది కొత్తమనుషులు నచ్చినవాళ్లు (ఫోను నంబరు అడిగి తీస్కున్నా)- నచ్చని<span>వాళ్లు</span>( కనిపిస్తే ఒకనవ్వు), కొత్తప్రదేశాలు నచ్చినవి - నచ్చనివి, కొత్తపద్ధతులు నచ్చినవి (సరేచూద్దాం అనుకున్నా) - నచ్చనివి(వదిలేద్దామ్ అనుకున్నా) కొత్తకొత్తవి ఇంకెన్నో . మొత్తానికి కొత్తగా నాకునేను. ఇంటీకివెళ్తే చుట్టాల్లో కొత్తనేను. ఫోన్ చేస్తే స్నేహితులకి కొత్తనేను.<br />--<br />M.S.Chaithanya<br />101082<br />ET08 Civil<br />NTPC Singrauli<br />Shaktinagar<br />Sonabhadra UP 231222<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-7828452819248402194?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-91783365854652769592009-09-14T23:15:00.005+05:302009-09-15T22:20:27.785+05:30పుట్టినప్పటి నుంచి అమ్మ, అమ్మమ్మల దగ్గర. దాదాపూ ఎనిమిదో తరగతి దాకా అమ్మమ్మ దగ్గరే. ముందే చెప్పాకదా అమ్మమ్మ ఇల్లు- తాత బడి అని. ఇక ఊర్లోనే పిన్ని, అత్త, చిన్నమామ మొదలైన స్టాండ్‌బై ఆప్షన్లు. ఎప్పుడైనా అమ్మ ఊర్లో లేదంటె, ఎప్పుడో ఎలక్షను డ్యూటీమీద తప్ప ఆమె ఊరిని వదలదు, ఇన్ని ఇళ్లమద్య పెద్దగా లోటు తెలిసేదికాదు.<br /><br />ఆమెచేతి ముద్దతింటూ అలాఅలా పెరిగి పెద్దైపోయా. మొదటిసారి ఇంటరు చదివేసి <span>అల్లూరి</span> <span>సీతారామరాజులాగా </span><span>దేశాకాలమాన</span> పరిస్థితులు తెలుసుకుందామని నెల్లూరులో హాస్టల్లో చేరా. అక్కడ సత్రంభోజనం మఠంనిద్ర. మళ్లీ ఇంజనీరింగుకి ఊళ్లోనే. ఉదయాన్నే అన్నంబాక్సు పట్టుకుని జరుగుమల్లి-కొత్తపాళెం బస్సెక్కితే సాయంత్రం కాఫీకి కర్రీస్ మల్లాం. తరువాత కాన్‌పూర్లో, త్రిచీలో ఇంటరుకి డిటో. అక్కడి నుంచి పురుషుడను అని నిరూపించుకునేందుకు నోయిడా మీదుగా వారణాసిలో ఉద్యోగం. ఎక్కడికి వెళ్లినా మనకు తోడు నలుడు భీముడు వాళ్ల ఆర్కుట్ కమ్యూనిటీలోంచి ఎవరో ఒకడిని పంపుతూనే ఉన్నారు.<br /><br /><br />అసలు ఈకథ అంతా ఎందుకు అంటే... ఇన్ని సౌకర్యాల మద్య మనకు కాపసాశ్త్రంలో( దాని స్పెల్లింగుకూడా సరిగా రాదు) అదీ పారిస్థితి. వంటలో నాకొచ్చిందల్లా అమ్మ ఎప్పుడైన కుక్కర్‌లో అన్నీ పడేసి, వైయిట్ పెట్టి "ఒరెయ్ మూడు విజిల్లు సరేనా " అంటే కరక్టుగా లెక్కపెట్టి ఆపెయ్యటం.<br /><br />వండడంలో కే.జీ దాటక పోయినా తినడంలో మాత్రం పీ.జీ. ఎవరు ఏది వండినా తప్పులెంచకుండా గిన్నెని ఖాళీచేసి కడుపునింపెయ్యగం. ఈవిషయంలో మామ్మకి నేనొక గుడ్‌బోయ్.<br /><br />ఇక బ్లాగు లోకంలోకి వచ్చేసరికే నలభీములు, సునీతగారు ఎట్సెట్రా ఒక్కొక్క వంటా వర్ణిస్తుంటే చదివి కడుపునింపుకుంటున్నాను. ఈమద్య తృష్ణగారు కూడా పొయ్యిరాజేశారు. ఇంతలో మొన్న పాప ఆన్‌లైన్‌లో చిన్న షాకు. "అన్నా! (అదెప్పుడూ అలా పిలవదు. అలా ఊహించుకుంటుంటా. అందుకే ఆ ఆశ్చర్యార్ధకం.) నేనుకూడా బ్లాగు మొదలెట్టా. <a href="http://sravanthivantaillu.blogspot.com/">స్రవంతివటిల్లు</a> అని."<br /><br />అప్పుడనిపించింది ఇక్కడ ఏదో లెక్కతప్పుతోంది అని. తినేవాళ్లంతా వంటగాళ్లు కానక్ఖర్లేదు. కానీ వండేవాళ్ల్లంతా తినేవాళ్లే. అంటే తినేవాళ్లు యూనివర్సల్ సెట్ అయితే వండేవాళ్లు అందులో ఒక సబ్‌సెట్. వండేవాళ్లు ఎక్కువై తినేవాళ్లు తగ్గితే సమతుల్యం దెబ్బతింటుంది అందుకే ఈరోజు నుంచి వీలు చిక్కినప్పుడల్లా ఒక్కొక్క పదార్ధాన్ని ఎలా తినాలో రాయాలని డిసైడ్ అయిపోయా.<br />ఈరోజు అన్నప్రాశన( కాబట్టి ఆవకాయను పెట్టట్లేదు.)<br /><br /><ol><li><span>ముందు</span> <span>వేడివేడిగా</span> <span>ఆవిర్లువచ్చేప్పుడు</span>(<span>ఉఫూ</span> <span>ఉఫూ</span> <span>మంటూ</span> <span>ఊదుకుంటూ</span> <span>అయినా</span>) <span>అన్నాన్ని</span> <span>ప్లేటులో</span> <span>వేసుకోండి</span>.</li><li><span>కొద్దిగా</span> <span>వెన్నముద్దనిగానీ</span> <span>నెయ్యిని</span> <span>గానీ</span> <span>దాంట్లో</span> <span>వెయ్యండి</span>. <span>ఆవేడికే</span> <span>కరిగి</span> <span>అంతా</span> <span>కలిసిపోవాలి</span>.</li><li><span>ఇప్పుడు</span> <span>కొద్దిగా</span> <span>ఉప్పువెయ్యండి</span>.<span>అన్నం</span> <span>మరీ</span> <span>ముద్దగాకుండా</span> <span>పొడిపొడిగా</span> <span>కలపండి</span>.</li><li><span>వేడితగ్గి</span> <span>గోరువెచ్చగా</span> <span>అయినప్పుడు</span> <span>ముద్దలు</span> <span>చేస్కుని</span> <span>ప్లేటులో</span> <span>పెట్టుకోండి</span>.<br /></li></ol>ఇప్పుడు అమ్మ లేదా అమ్మామ్మ లేదా నానమ్మ దగ్గర కూర్చోండి.<br />ఇప్పుడు మనకి ముద్దలు కలిపే ఓపిక వాళ్లకి ఉండదు కాబట్టే ఆరెడీమేడ్ ముద్దల సెట్టింగ్ అన్నమాట.<br />ఒక్కక్కొక్కటీ తీసుకుంటూ ఇది అమ్మముద్ద, ఇది నాన్నముద్ద, ఇది స్వర్ణముఖిముద్ద, ఇది నెమలికన్నుముద్ద అలాఅలా ఖాళీచేసేయ్యండి.<br />ఇంతకీ అమ్మావాళ్లను ఎందుకు పిలవమన్నట్టు అంటే పూర్తయ్యిన తరువాత కొంగుతో మూతి తుడుచుకోవాలిగా.<br />ఇప్పుడు అసలు డ్యూటీ.<br />పరుపుమీద ఎల్లకిలా పడుకుని పైన గిరగిరా తిరుగుతున్న తెల్లటి క్రాంప్టన్&amp; గ్రీవ్స్ ఫాన్ వంకచూస్తూ నిద్దర్లోకి జారుకోవడం.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3377763021527742745-9178336585465276959?l=swarnmukhi.blogspot.com' alt='' /></div>సుబ్రహ్మణ్య ఛైతన్యhttp://www.blogger.com/profile/12409793197879633321noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3377763021527742745.post-11199681370176739642009-09-06T00:17:00.004+05:302009-09-06T04:03:14.300+05:30ఈ ప్రపంచంలో తల్లి తండ్రీ లేనివాడు మనకు ఎలాగైతే దొరకడో( వాళ్లెవరో తెలియనివాళ్లుంటారు గానీ లేనివారు ఉండరు.) గురువులేని వాడు దొరకడు. తల్లిదండ్రులు ఎవరికైనా మానవరూపాల్లోనే కనిపిస్తారు. కానీ గురువు మాత్రం అందరికీ ఆరూపంలే ఉండాలి అనిలేదు. ఎక్కువ మందికి లభించేది ఆరూపంలోనే అయినా కొందరికి ఈప్రకృతే గురువు. మరికొందరికి వాళ్ల అనుభవాలే గురువై పాఠాలు నేర్పితే ఇంకొందరికి స్వప్నదర్శనాలు. అతను త్రిగుణాత్మకుడు. సర్వధర్మాలకు, సర్వదేవతలకు, సర్వతీర్ధాలకు మూలం గురుపాదంగా భావించే భారత సంస్కృతి ఆయన గొప్పతనాన్ని ఎంతోఉన్నతంగా నిర్వచించింది.<br /><br />మనిషి పుట్టిన తరువాత కొంతకాలానికి తల్లిదండ్రులను వదిలి విద్యకోసం ఆపై భుక్తికోసం దూరంగా ఉంటాడు. పెళ్లయి గృహస్థు, అటుపై వానప్రస్థం. లేదా అన్నీ త్యజించి సన్యాసిగా మారవచ్చు. మనిషిదేనినైనా త్యజించవచ్చుగానీ గురుపాదాన్ని మాత్రం కడవరకు స్మరించాలి. అంటే మనజీవితంలో మిగిలిన బంధాలన్నీ తాత్కాలికం. ఒక్క గురుపథం తప్ప.<br /><br />గురువు నిర్వచనానికి విగ్రహరూపంగా, ఆస్థానానికి అలంకారంగా నిలిచినవాళ్లు మన పురాణాల్లోను, చరిత్రలోను ఎందరో మహానుభావులు. అలానే గురువు సూచించిన మార్గాన్ని పాటించి పునీతులైన మహనీయులు కోకొల్లలు. గురుశిష్యపరంపరకు ఆది మహదేవుడు. ఆయన ద్వారా విష్ణువు, బ్రహ్మ, శక్తి, పరాశరుడు, వ్యాసుడు అలానే శంకరభగవత్పాదులు మొదలైన వారు. వీరిద్వారా వ్యవస్థీకృతమైన గురుశిష్య పరంపర అత్యున్నతం, గంగాజలం, హిమశిఖరం, మహాసముద్రం. మనజాతికి జీవకొమ్మ.<br /><br />ఆధునిక భారతంలో వారికి ప్రతిరూపంగా నిలిచిన వారిలో అగ్రగణ్యుడు రాధాకృష్ణన్. ఒక ఉపాధ్యాయుడు ప్రధమపౌరునిగా ఎదిగిన పరిణామం ప్రతివ్యక్తికి స్పూర్తిమంతం. విలువల�